«دوقلو بودن، بزرگترین محرک ما بود»؛ روایت خواهران کرمانی از ترس کودکی تا رتبه دوم خوارزمی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج، در استان کرمان، داستانی متفاوت در جریان است. داستان دو خواهر دوقلو که از همان کودکی، دست در دست هم، مسیری پر از تلاش و پشتکار را طی کرده‌اند. رقیه و زینب یوسفی، نوجوانان کرمانی، امروز رتبه دوم کشوری جشنواره جوان خوارزمی را در تهیه و ساخت «پدال قالی» در کارنامه خود دارند. اما این موفقیت، یک شبه به دست نیامده است.

نقطه شروع؛ از ۸ سالگی و مدرسه

سال ۱۳۹۶. رقیه و زینب تنها ۸ سال داشتند که پا به عرصه فعالیت گذاشتند. نه با یک ایده بزرگ، نه با یک برنامه حرفه‌ای. همه چیز از محیط مدرسه و همان شور و شوق کودکی برای یادگیری و حضور در اجتماع شروع شد.

«ما فعالیت خود را از سال ۱۳۹۶، زمانی که تنها ۸ سال داشتیم، آغاز کردیم. همه چیز از محیط مدرسه شروع شد.»

 دوقلو بودن؛ بزرگترین محرک

چه چیزی باعث شد این دو خواهر، این مسیر را انتخاب کنند و جدی دنبال کنند؟ پاسخشان ساده، اما شنیدنی است:

«دوقلو بودن، بزرگترین محرک ما بود! ما همیشه مشوق یکدیگر بودیم.»

این همراهی باعث شد با اعتماد به نفس وارد فعالیت‌های مدرسه شوند؛ از عضویت در گروه پرچم تا گروه سرود و سایر فعالیت‌های فرهنگی. این تجربه‌ها، پله‌های اولیه مسیری بودند که آنها را به قله موفقیت امروز رساندند.

 بزرگترین چالش؛ ترس از دیده شدن و قضاوت

شاید باورتان نشود، اما این دو خواهر موفق، روز‌هایی را هم تجربه کرده‌اند که از ایستادن مقابل جمع می‌ترسیدند.

«بزرگترین چالش ما در روز‌های اول، ترس از دیده شدن و قضاوت شدن بود. در سن کم، مقابل جمعی بزرگ ایستادن یا در رقابت‌های جدی شرکت کردن، اضطراب‌آور بود.».

اما آنها راه فرار را انتخاب نکردند. به جای ترس، یاد گرفتند.

«یاد گرفتیم که هر صحنه، یک کلاس درس است و تپش قلب‌هایمان تنها نشانه زنده بودنِ شوق یادگیری در ماست.»

این نگاه، آنها را از همان ابتدا از بسیاری از همسالانشان متمایز کرد.

رمز موفقیت؛ استمرار در مسیر

رقیه و زینب رمز موفقیت خود را در یک کلمه خلاصه می‌کنند: «استمرار در مسیر»

«ما در مسابقات متعددی شرکت می‌کردیم. حتی در بسیاری از آنها انتخاب نمی‌شدیم، اما هرگز ناامید نشدیم. هر شکست برای ما یک گام به جلو بود، چون یاد می‌گرفتیم ضعف‌هایمان را بشناسیم و برای رقابت بعدی، نسخه بهتری از خودمان باشیم.»

 ناامیدی و خستگی؛ اما یک تکیه‌گاه همیشگی

در مسیر پرفرازونشیب موفقیت، لحظات خستگی و ناامیدی هم وجود داشته است. اما آنها یک مزیت بزرگ داشتند: «بهترین ویژگی دوقلو بودن همین‌جاست! در لحظاتی که یکی از ما خسته یا ناامید می‌شد، دیگری تکیه‌گاه او بود. ما به هم امید می‌دادیم و اجازه نمی‌دادیم خستگی، مسیر پیشرفت‌مان را مسدود کند. ما همیشه یک همراه همیشگی برای عبور از طوفان‌ها داشتیم.»

شیرین‌ترین افتخار؛ رتبه دوم خوارزمی

وقتی از آنها می‌پرسیم مهم‌ترین و شیرین‌ترین موفقیتتان چه بوده است، بدون تردید پاسخ می‌دهند: «مهم‌ترین و شیرین‌ترین افتخار ما تا به امروز، کسب رتبه دوم در بیست و هفتمین جشنواره ملی جوان خوارزمی است که مزد تلاش‌های شبانه‌روزی ما را داد.»

رقابتی در سطح ملی، با حضور نخبه‌ترین جوانان کشور، و آنها توانستند جایگاه دوم را از آن خود کنند.

 چشم‌انداز آینده؛ توکل به خدا و ادامه مسیر رقیه و زینب برای آینده، برنامه خشک و کلیشه‌ای ندارند. نگاهشان به زندگی، نگاهی معنوی و امیدوارانه است:«ما با توکل به خداوند بزرگ، قدم در این مسیر گذاشته‌ایم. در مورد آینده، نمی‌خواهیم خود را محدود به برنامه‌های خشک و کلیشه‌ای کنیم. ما تمام توان و تلاشمان را به کار می‌گیریم و بقیه را به دستان پرمهر خداوند می‌سپاریم. هرآنچه او بخواهد، بهترین تقدیر برای ماست.»

 توصیه به نوجوانان؛ نترسید و شروع کنید

توصیه این دو خواهر موفق به همسالانشان، ساده، عملی و شنیدنی است: «نترسید و شروع کنید. لازم نیست از همان ابتدا بهترین باشید، بلکه باید برای "بهتر شدن" شروع کنید.»

و سه نکته کلیدی:

✅ به جای تمرکز بر نتیجه یا ترس از شکست، روی فرآیند یادگیری تمرکز کنید. 
✅ در هر شکستی، دانشی نهفته است که شما را برای پیروزی نهایی آماده می‌کند. 
✅ با امید گام بردارید و در هر پستی و بلندی، هدفتان را رها نکنید.

در کرمان، دو خواهر دوقلو از ۸ سالگی شروع کردند. از ترس از دیده شدن و قضاوت، تا ایستادن روی سکوی دوم خوارزمی. آنها می‌گویند دوقلو بودن بزرگترین محرکشان بود؛ هر وقت یکی خسته می‌شد، دیگری تکیه‌گاهش می‌شد؛ و به شما می‌گویند: «نترسید و شروع کنید. لازم نیست بهترین باشید، کافی است برای بهتر شدن شروع کنید.»