براتی افزود ؛ علی بن محمد مشهور به امام هادی یا امام علی النقى(ع) دهمین امام شیعیان و فرزند امام جواد(ع) است. او از سال ۲۲۰ تا ۲۵۴ هجری قمری به مدت ۳۴ سال، امامت را به عهده داشت. امام هادی(ع) با چند تن از خلفای عباسی از جمله متوکل همزمان بود و بیشتر سالهای امامت را در سامرا تحت نظارت حاکمان عباسی گذراند.
ایشان افزود ؛ از امام هادی(ع) احادیثی در امور اعتقادی ، تفسیر ، فقه و اخلاق روایت کردهاند. در بخشی از این روایات، به مباحث کلامی همچون تشبیه و تنزیه و جبر و اختیار پرداخته شده است. زیارت جامعه کبیره و زیارت غدیریه نیز از او نقل شده است.
وی در ادامه گفت ؛ امام هادی(ع) به واسطه جمعی از وکیلان که سازمان وکالت خوانده میشد، با شیعیان ارتباط داشت. عبدالعظیم حسنی، عثمان بن سعید، ایوب بن نوح و حسن بن راشد از اصحاب او بودند.
وی افزود : سمانه مغربيه ، مادر عارفش، خوشحال و خندان و پدر بزرگوارش جوادالائمه (ع) بر اين نعمت بزرگ شكر گزار و شادمان گشتند .
ایشان افزود ؛ امام على النقى(ع) در سن هشت سالگى، پس از پدر،سكاندار كشتى نجات انسانها از گردابهاى گمراهى گردید و امت را به ساحل عدالت و پاكى رهنمون کردند.
وی در پایان گفت ؛ این جشن نورانی همراه با مولودی خوانی و مداحی و پخش شیرینی برگزار گردید.