دفاع از آزادی لاابالیگری!
خبرگزاری بسیج - سرویس اخبار ویژه
عضو کانون ضد انقلابی موسوم به «نویسندگان» ضمن یادداشتی در روزنامه ی اعتماد ، از سخنان رییس جمهور در مورد ممیزی استقبال کرد .
«حافظ موسوی» در روزنامه ی ارگان فتنه نوشت : من به عنوان يك نويسنده با هيچ نوع سانسوري موافق نيستم؛ با اين حال اين واقعيت را هم نميتوانم ناديده بگيرم كه تحقق آرمان آزادي بيان و نشر در كشور ما، در چشمانداز كوتاهمدت امكانپذير نيست. ما به عنوان نويسنده و شاعر هر چهقدر هم كه آرمانگرا باشيم، اين را هم ميدانيم كه براي چاپ و انتشار كتابهايمان ناچاريم از وزارت ارشاد مجوز بگيريم. اگر از اين زاويه به موضوع مميزي كتاب نگاه كنيم، صحبتهاي اخير آقاي روحاني اگرچه با آرمان كلي ما منافات دارد، اما در عمل به نفع اهل قلم و به ويژه نويسندگان و مترجمان حرفهاي كشور است.
وی ادامه داد :« من در حرفهاي ايشان حسننيت ميبينم. وقتي ميگويد «من نميگويم مميزي باشد يا نه» ميتوان اينطور برداشت كرد كه امكان «نبودن مميزي» را هم به كل منتفي نميداند، ولي حالا بنا بر هر دليلي به جاي حذف مميزي خواستار كاهش فشار آن بر نويسندگان و ناشران شده است. در عبارت ديگري به صراحت گفته است: «اينقدر مته به خشخاش نگذاريم». بديهي است كه مخاطب اين جمله خود حاكميت است؛ يعني دولت به اضافه همه اشخاص و نهادهايي كه در امر سانسور دخيلند. اگر دولت در اين زمينه از اختيار كافي برخوردار بود، رييس دولت ميتوانست با يك بخشنامه يا دستورالعمل، دستگاه مميزي را وادار كند كه «مته به خشخاش نگذارد».اما همه ميدانيم كه چند مركز، نهاد مسوول و غيرمسوول به صورت مستقيم و غير مستقيم در امر سانسور دخيلند و اتفاقا همگي خواستار تشديد سانسور هستند.»
گفتنی است که «حافظ موسوی» از اعضای کانون غیرقانونی نویسندگان و دبیرسابق هیئت تحریریه مجله «کارنامه» با انتشار یادداشت «لیست سیاه» در شماره دی ماه 1392 ماهنامه مهرنامه (ارگان حزب کارگزاران و تریبون عوامل فتنه) اظهار امیدواری کرده بود که کتابهایی که به دلایل اخلاقی و فرهنگی از انتشار آنها جلوگیری شده به چاپ برسد. وی در آن شماره نوشته بود: «امیدوارم حالا که آقای صالحی (معاون فرهنگی وزارت ارشاد) پا پیش گذاشتهاند و به عنوان امدادرسان به این منطقه سونامیزده وارد شدهاند، آن طومار سیاه را در هم بپیچند و نام نیکی از خود به یادگار بگذارند.»
