قزوین میزبان 3 شهید گمنام خونین بال است

 به گزارش خبرگزاری بسیج از قزوین، این جمله‌ای است که این روزها در سراسر شهر قزوین به گوش میرسد، ولی شاید واقعا نمی دانیم مفهوم این جمله چیست.

کمی دقت که کنی متوجه می شوی جمله بسیار سنگینی است که به راحتی نمی توان بر زبان جاری کرد، استقبال از شهدایی که زیر دین سنگین خونشان هستی و هر آنچه امروز به راحتی زیر سایه اش به سر می بری حاصل سختی ها و به خون غلطیدن همین شهدایی است که حتی نامشان را هم وقف سرزمینشان کرده اند.

سرزمین و علاقه به آن یکی از مضامینی است که اسلام بر آن تاکید دارد و حتی می توان جان را فدای آن کرد ، در اینجا باید به این مسئله هم اشاره داشت که خانواده و زحمت کشیدن برای آرامش آن نیز از تاکیدات اصلی دین مهربانی ها است.

از این قیاس می خواهم به این نتیجه برسم که همین شهدا می توانستند سایه شان را صرف حفاطت از خانواده شان بکنند اما از خانواده و امنیت و آرامش آن برای رسیدن به هدف بلند تری گذشتند.

همین شهدا که امروز می خواهیم به استقبالشان برویم دردانه و جوان های رشید مادرانی هستند که آماده شدند مهمترین دارایی شان را فدای حق کنند.

مادرانی که در واقع جان شیرینشان را فدای اسلام و مملکتی کردند که امروز ما به راحتی ایران اسلامیش می خوانیم.

این شهدا کاری بزرگ و فاطمی وار کردند، همان کاری را کردند که ام ابیها (س) در کوچه های مدینه برای پشتیبانی از ولی امرش  کرد، آن روز بزرگ بانوی اسلام جانش را در پشت در فدای ولایت کرد و صدها سال بعد این شهدا با عشق به فاطمه سلام الله آماده شدند تا در راه ولایت و حفاظت از حق جانشان را با دستهای خالی فدای راه حق کنند.

حالا باید فکر کنیم که آن جوان‌های فداکار و آگاه به زمانشان و عارف به امام زمانشان بازگشتند، و چه بازگشتی؟ شاید فرسنگ‌ها دورتر از مادرانی که بس به در خیره شدند چشمانشان به راه خشک شد, دور از پدرانی که حتی نخواستند اشکشان را کسی شاهد باشد.

حالا ما امروز، میزبان شهدا هستیم .

1004/ت30/ب