در این دیدار که با نیت زنده نگه داشتن یاد و خاطره هنرمند تاثیرگذار سینمای دفاع مقدس صورت گرفت، مدیرعامل «انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس» به نقل خاطراتی از همکاری های خود با زنده یاد رسول ملاقلی پور به ویژه در تولید فیلم «مزرعه پدری» اشاره کرد و گفت: زنده یاد ملاقلی پور از جنس دفاع مقدس بود و بر همین اساس آثار سینمایی او در این عرصه باورپذیر و قابل درک برای مخاطب بود.
شرف الدین بیان کرد: زنده یاد ملاقلی پور به قدری تعلق خاطر و عشق به سینمای دفاع مقدس داشت که در هنگام ساخت فیلم های خود، گویی به واقع در دوران جنگ و در فضای آن روزها قرار دارد.
قائم مقام انجمن «سینمای انقلاب و دفاع مقدس» نیز در این دیدار، زنده یاد ملاقلی پور را از نوادر سینمای دفاع مقدس دانست و خاطرنشان کرد: سینمای دفاع مقدس به رسول ملاقلی پور نیاز داشت و خلا او در این عرصه هرگز جبران نشد و نخواهد شد.
سهرابی بیان کرد: برخلاف بسیاری از فیلمسازان که رفته رفته در آثار تولیدی آن ها افت و تنزل کیفی شاهد هستیم، سینمای ملاقلی پور به ویژه در عرصه دفاع مقدس سیری صعودی را طی می کرد، به نحوی که ارتقای کیفی در روند خلق آثار او مشهود بود.
زنده یاد رسول ملاقلی پور در روزهای آغازین انقلاب عکاسی را به طور آماتور آغاز کرد و با شروع دفاع مقدس، به صورت حرفهای آن را ادامه داد. سپس به ساخت فیلم مستند از عملیات های مختلف دفاع مقدس روی آورد و فیلم کوتاه «شاه کوچک» را با دوربین 16 میلی متری ساخت که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم از جشنواره وحدت شد.او نخستین فیلم بلند خود را در سال 1363 با نام «نینوا» ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفهای راه یافت. با ساخت «پرواز در شب» در سال 1365 جایزه بهترین فیلم را از جشنواره پنجم فیلم فجر به دست آورد. همچنین با فیلم «افق» قدرت کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت فیلم های «مجنون» و «خسوف» همگام با شرایط روز حرکت کرد.
ملاقلی پور با فیلم «پناهنده» نزد منتقدان به محبوبیت رسید و در سال 1374 یکی از بهترین فیلمهای خود را ساخت. او پس از تولید فیلم های «سفر به چزابه»، «نجات یافتگان» و «کمکم کن»، «هیوا» را ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر نصیب خود کرد.
در سال 1378 ملاقلیپور فیلم سه اپیزودی «نسل سوخته» را ساخت و پس از آن «قارچ سمی» را در سال 1380 تولید کرد و سرانجام «میم مثل مادر» که با استقبال عمومی مواجه شد یکی از آخرین فیلمهای او به شمار می رود.
زنده یاد ملاقلی پور در آخرین سفر خود به کربلای معلا از فرصت استفاده کرد و مستندی نیز به نام «شش گوشه عرش» را جلوی دوربین برد که این اثر ناتمام ماند.
زنده یاد رسول ملاقلی پور در 16 اسفند 1385 و در سن 51 سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت.