خبرگزاری بسیج – سرویس اخبار ویژه
بهروز غریبپور که به گفت و گو با روزنامهی غربگرای شرق می پرداخت در خصوص اپرای سعدی گفت :« متأسفانه شایعه شده بود که قرار است کنسرت زنده با حضور خواننده زن برگزار شود که البته خیلی زود این مسئله رفع شد، چون برایشان جا افتاد اپرای عروسکی است و اصلا کنسرت و خوانندهای در میان نیست و استانداری فارس هم اعلام کرد که مجوز اگر در تهران صادر شود، از کار حمایت میکند. با حمایت مرادخانی و شفیعی مجوز هم صادر شد و قرار بر آن شد که از ششم اردیبهشت اجرای تهران برگزار شود و متأسفانه ما رونمایی شیراز را ازدست دادیم.»
اگرچه بهروز غریبپور همچنان تاکید دارد که اپرای سعدی حاوی تکخوانی زنان نبوده است ، اما باید یادآور شویم اپرای عروسکی سعدی با طراحی و کارگردانی بهروز غریب پور با «آهنگ سازی امیر بهزاد و آواگرانی(خوانندگانی) همچون محمد معتمدی ، سحر محمدی !!!!!، روشنگ کیمنش!!! ، علی زند وکیلی ، مهرزاد ناصحی و ... به صحنه میرود.» و این به معنای اعطای مجوز به آن با وجود حذف نشدن تکخوانی زنان از این اپرا است!
لازم به یاد آوری است که سحر محمدی همان آوازهخوانی است که به صورت غیر قانونی به تک خوانی می پردازد و با همکاری مجید درخشانی و عوامل بهایی خارج نشین به تورهای اروپایی رفته و اجرای زنده در شبکه های ماهواره ای و کنسرت های شب نشینی خارج نشینان را از دست نمی دهد.وی در اخرین سفر خود در لندن به مناسبت گرامیداشت زنان خوانندهی زمان طاغوت به تک خوانی پرداخته و سپس به همراه دیگر نوازندگان به کشف حجاب گروهی پرداختند.
همچنین گفتنی است غریب پور که در عصر اصلاحات، مشاور فرهنگی «غلامحسین کرباسچی» (شهردار تهران) و مدیر «فرهنگسرای بهمن» به شمار می رفت، سال ها در پوشش برگزاری برنامه های فرهنگی و هنری با سفارتخانه های کشورهای سوئیس، فرانسه، هلند، لهستان، چک و... ارتباطات گسترده ای داشت. از سال 1383 وی از «رامین جهانبگلو» (جاسوس تابلودار CIA) برای برگزاری جلسات سیاسی- فرهنگی در خانه هنرمندان دعوت کرد و این جلسات که گاهی با حضور سفیر لهستان برای تئوریزه کردن «استراتژی جنگ نرم» تشکیل می شد، تا هنگام بازداشت جهانبگلو نیز به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» ادامه داشت. وی همچنین اخیرا بالاترین نشان فرهنگی ایتالیا را دریافت کرده است که به تحلیل کارشناسان این اقدام کشورهای اروپایی در لابی صهیونیستی اتحادیه اروپا تعریف شده و امری غیرفرهنگی و منافی شان و هویت هنرمندان ایرانی بوده است.