سرداری که شهرتش در گمنامی است

به گزارش خبرگزاری بسیج از کردستان، سال 1338 روستای ورمقان، روستایی در نزدیکی شهرستان سنقر، آن روز شاهد ولادت کودکی از دامان مادری از نسل سادات بود، کودکی که نامش را هوشنگ نهادند.

روستای ورمقان، شاهد بالیدن و رشد این کودک بود تا 20 سالگی که هوشنگ پس از آن به قروه آمد و در جهاد سازندگی، آستین بالا زد برای کمک به سازندگی ایران اسلامی.

اواخر همان سال برای خدمت در کسوت مقدس سربازی به لشگر 28 پیاده کردستان رفت و آن زمان گروهک‌های معاند و ضدانقلاب کم‌کم در مناطقی از کردستان در حال شکل‌گیری و قوت بودند که هوشنگ با نشان دادن لیاقت‌های خود در مقابله با این عناصر پلید، موفق به دریافت نشان لیاقت از دست فرمانده خود شد.

در سال 1360 به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان قروه درآمد. در همان آغاز ورود به عنوان فرمانده گردان ویژه نیروهای اعزامی از شهرستان قروه در نبرد با رژیم بعث عراق بخشی از جبهه قصر شیرین را تحویل گرفت.

او در این پست خدمات شایانی ارائه داد و مدتی بعد به عنوان مسئول گزینش سپاه شهرستان قروه منصوب شد و پس از آن فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بخش دهگلان را به عهده گرفت.

در سال 1361 ازدواج کرد که ثمره این ازدواج سه فرزند پسر و یک فرزند دختر است، در سال 1364 بنا به درخواست فرمانده تیپ بیت‌المقدس به آن یگان ماموریت یافت و تا پایان جنگ تحمیلی به عنوان جانشین ستاد و فرمانده پایگاه این تیپ در جبهه‌های جنوب و جزیره مجنون در کمال خلوص و شجاعت به مبارزه پرداخت و در سال 1368 برای گذراندن دوره دافوس به دانشگاه امام حسین(ع) در تهران رفت.

با جلب اعتماد مردم در سال‌های 61 تا 63 بیش از 100 روستا را در کردستان از لوث ضدانقلاب پاکسازی و امنیت منطقه را به وسیله خود مردم و با ایجاد پایگاه‌های مردمی برقرار کرد.

در آن دوره هم به عنوان دانشجوی ممتاز انتخاب شد. بعد از دوره دافوس به عنوان یکی از ارکان تیپ بیت‌المقدس در طراحی برنامه‌های رزمی و ستادی نقش کلیدی و بسزایی را انجام داد.

در سال 1371 به سمت مسئول بازرسی و فرمانده یگان ویژه قرارگاه استانی شهید شهرامفر منصوب شد. در سال 1373 به عنوان پاسدار شایسته و در سال 1374 به عنوان پاسدار نمونه نیروی زمینی سپاه معرفی شد.

شیوه زندگی، منش و ویژگی های اخلاقی و شخصیتی این شهید والا مقام که به ˈ چمران کردستان ˈ مشهور است، تلنگری به همه مسوولان به ویژه دلدادگان ایران اسلامی و بهترین الگو برای جوانان این مرز و بوم است.

اول تیر که مصادف با سالروز شهادت این سردار شهید است بهانه ای بود برای مرور زندگی و سال های مبارزه این بزرگ مرد کردستانی، مردی که از خود گذشت تا نام اسلام، ایران و کردستان را زنده نگه دارد.

مظلومیت شهدای کردستان و ناشناخته ماندن رشادت ها و فداکاری های این مردان آسمانی در سرزمین مجاهدت های خاموش، قلم توانای نویسندگان، روزنامه نگاران و خبرنگاران را می طلبد تا آنان را به جامعه بشناسانند و مردم بخصوص نسل جدید بیشتر و بهتر با زوایای زندگی این الگوهای ملی آشنا شوند.


اگرچه کردستان به فرموده رهبر معظم انقلاب، سرزمین فداکاری های بزرگ است و محل ایثار و شهادت بسیاری از بزرگان کشور بوده و در اکثر برنامه های رسانه ای ملی در حوزه ایثار و شهادت به آن اشاره می شود، اما در سطح ملی از سرداران و بزرگان بومی کردستان کمتر یاد می شود و آنگونه که شایسته شان آنهاست اطلاع رسانی نشده است.

تلاش دستگاه های فرهنگی استان کردستان که در این زمینه اقداماتی انجام داده اند جای تقدیر دارد اما برای معرفی این بزرگواران و خدمات شایسته و ماندگار آنها، قطره ای در مقابل دریا است و جا دارد بسیار بیشتر از اینها تلاش شود، البته ناگفته نماند که بخش فرهنگی سپاه بیت المقدس کردستان در چند سال اخیر برای گرامیداشت یاد و خاطره حماسه آفرینان این خطه از ایران اسلامی اقدامات قابل تحسین و عالی انجام داده است.

شجاعت، معنویت، بصیرت و خدا محوری وی در زمینه تحقق امنیت پایدار در کردستان، ایجاد همگرایی و وحدت میان شیعه و سنی، حرمت گذاشتن به مردم منطقه و جلوگیری از آسیب رساندن به مردم منطقه و خانواده های فریب خوردگان در آن دوران حساس از جمله برنامه های سردار ورمقانی بود

مستند شهید هوشنگ ورمقانی "چمران کردستان" با موضوع بررسی تحلیلی زندگی سردار شهید حاج هوشنگ ورمقانی به کارگردانی علی کلوندی تهیه و تنظیم شده است، در این مستند که از شبکه های سیما وشبکه استانی مرکز کردستان پخش و بطور گسترده در قالب لوح فشرده منتشر شده است، بخش هایی از زندگی شهید ورمقانی از زبان همرزمان و خانواده شهید به تصویر کشیده شده است.

نکته جالب در این مستند، واکاوی نحوه شهادت این سردار عزیز از زبان شاهدان عینی این نبرد قهرمانانه می باشد.

حاج هوشنگ ورمقانی غروب جمعه اول تیر سال 75 در محور قهرآباد سقز در کمین نیروهای ضد انقلاب افتاد و پس از 45 دقیقه مبارزه شجاعانه، همراه با همرزم دلاور خود به فیض عظیم شهادت نایل شد و نام و یاد وی برای همیشه تاریخ افتخاری بزرگ برای مردم کردستان و نهاد مردمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران است.

شاید زیباترین خاطره زندگی سراسر عشق و ایثار این سردار که هشت سال پس از پایان جنگ تحمیلی به قافله شهدا پیوست، نامه سربسته ای باشد که در سال شهادتش برای پدر خود نوشت و از او خواست تا نامه را در جوار قبر منور رسول اکرم(ص) باز کند و بخواند، نامه ای که امروز برای همه ما سرگشاده شده و یادآور فصل پرواز برای همه عاشقانی است که هنوز فصل پروازشان فرا نرسیده است.

چمران کردستان در نامه خود به پدرش چنین نوشته بود: ˈ پدر عزیزم دعا کنید خداوند سال 75 را سال شهادت من قرار بدهد، اگر دعا نکنید مدیون من هستید. امام عزیز، رهبرمان و شهدا را فراموش نکنیدˈ و این چنین بود که خداوند در استجابت دعای این پدر، پسرش را در سال 75 آسمانی کرد.