روحانی 92:رئیس جمهور شوم بیکاری را در همان سال اول تا حد زیادی تقلیل می دهم/ روحانی 94: بزرگترین منکر ما بیکاری است

«ما در زمینه مشاغلی که سرمایه زیادی نمی‌خواهد باید فعال شویم. به اعتقاد من یکی از مهم‌ترین وظایف دولت آینده بحث اشتغال است. من در برنامه دولت مهر و امید برنامه جامعی را برای این کار تدوین کرده‌ام و این برنامه در اختیار مردم قرار گرفته است. سه راهبرد در بخش اشتغال ذکر شده است و برای هر کدام راه‌حل‌های ریز تدوین‌شده است تا ما بتوانیم مشکل بیکاری را در همان سال اول تا حد زیادی تقلیل دهیم.»

به گزارش سرویس بسیج دانشجویی خبرگزاری بسیج این جملات وعده دکتر روحانی در گرماگرم رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری سال 92 است که مردم در نتیجه آن به او اعتماد کرده و سکان مدیریت دستگاه اجرایی کشور را به او سپردند.

البته وعده ایجاد اشغال و رفع مشکل بیکاری تنها محدود به این جملات نبود فارغ از اینکه نمایندگان و دکتر روحانی در ستاد های انتخاباتی او به چه اندازه وعده حل این مشکل را مطرح کرده بودند دکتر روحانی حداقل ده مرتبه در رقابت های ریاست جمهوری به آن اشاره کرد که برای مثال به چند مورد از آنها اشاره می کنیم:«کشور را می‌توان از بیکاری و گرانی نجات داد. ما 3 میلیون و 200 هزار بیکار داریم و اگر تنها 10 میلیون گردشگری وارد کشور شود بیش از 13 میلیارد دلار درآمد ارزی و 4 میلیون اشتغال درست می‌شود، یعنی با یک حرکت صحیح در یک مسئله اقتصادی و اجتماعی می‌توانیم بیکاری را حل کنیم.»

حال به بررسی کارنامه دولت در اجرایی کردن این وعده می پردازیم

مرکز آمار ایران در گزارش خود در مورد نرخ بیکاری در فصول مختلف این گونه می نویسد:

دکتر روحانی در وعده های انتخاباتی خود یکی از دلایل عمده بی کاری در کشور را عدم توجه به تولید داخلی می خواند و می گوید:«اگر تولید رونق یابد در بخش‌های مختلف هم بیکاری حل می‌شود و هم وقتی این مسئله افزایش یابد عرضه کالا زیاد می‌شود و در برابر تقاضا تعادل به وجود می‌آید در این صورت ناچار نمی‌شویم بنجل‌ها را از خارج وارد کنیم و برای کارگر چینی کار درست کنیم.»

انتقاد از واردات کالاهای بی کیفیت چینی و وعده حل مشکلات تولید کنندگان داخلی بارها توسط دکتر روحانی به عنوان برنامه اعلام شد: : «کشاورزان ما با مشکلات فراوان روبرو بودند و ما به جای حل مشکلات آنان به دیگران پرداختیم و در حالیکه کارگران کارخانه ما در بیکاری به سر می‌بردند برای کارگران چینی کار ایجاد کردیم.»

براساس گزارش مرکز آمار از ارزش ریالی آمار بازرگانی خارجی ایران، واردات کشورمان در 2 سال اول دولت یازدهم معادل 4 سال دولت دهم بوده است.

مرکز آمار در گزارش موسوم به ارزش ریالی صادرات و واردات ثبت‌شده در سالنامه آمار بازرگانی خارجی ایران-ISIC- مجموع واردات کشور در سال‌های 1392 و 1393 را 6/260 هزار میلیارد تومان اعلام کرده است. این در حالی است که در 4 سال دولت دهم (1388 تا 1391) مجموع واردات کشور 270.9 هزار میلیارد تومان بوده است.

این آمار نشان می‌دهد میانگین واردات کشور در دو سال اول دولت یازدهم 130 هزار میلیارد تومان بوده در حالی که میانگین واردات چهار ساله دولت دهم 7/67 هزار میلیارد تومان اعلام شده است.

طبق این گزارش، ارزش ریالی واردات کشور در دولت یازدهم تقریبا 2 برابر دولت دهم است؛ به عبارت دیگر در دولت یازدهم واردات به کشور 92 درصد افزایش یافته است. طبق گزارش مرکز آمار، مجموع واردات کشور در 6 سال اخیر 531 هزار میلیارد تومان بوده که نیمی از آن در 2 سال اخیر یعنی در دوره دولت یازدهم انجام گرفته است.

کاهش رقم تولید ناخالص داخلی

از سوی دیگر کیهان در گزارشی به نقل از صندوق بین‌المللی پول می نویسد: رقم تولید ناخالص داخلی ایران می بینیم رقم تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2015 با کاهش 10/6 میلیارد دلاری نسبت به سال 2014 میلادی به 393/5 میلیارد دلار می‌رسد. طبق گزارش فوق رقم تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2014 (1393) معادل 404/1 میلیارد دلار بوده است.

درعین حال، صندوق بین‌المللی پول تولید ناخالص داخلی ایران برای سال 2016 را بالغ بر 404/5 میلیارد دلار پیش‌بینی کرده است.

این در حالی است که بارها مسئولین وزارت صنعت و نمایندگان مجلس از عدم پرداخت یارانه تولید توسط دولت یازدهم گله کردند.

با این همه به نظر می رسد نه تنها دولت نتوانسته است به وعده خود یعنی کاهش شدید نرخ بیکاری در سال اول دولت عمل کند بلکه با پایان سال دوم دولت یازهم رئیس جمهور همچنان کارنامه او در عمل به این وعده قابل قبول نیست.

دکتر روحانی در ابتدای سال 94بدون اشاره به وعده یک ساله ای که برای حل مشکل اشغال داده بود گفت:امروز بزرگ ترین منکر ما بی کاری است.