سنگرم واران تیره عه زم سفر کردمه

شور عشقم ها له سه ر دل بیقرارم دالگه 

وخته دی بایدن وه سه ر عمرشوارم دالگه

 سنگرم واران تیره عه زم سفر کردمه

 آخرین هاو رزممیش چی له کنارم دالگه

شهد شیرین شهادت آرزو چه ن ساله میو    

 خداحافظ هاته سه ر دی انتظارم دالگه

 اگر چیمو ناتمو بکه  حلال روله گه د

 بو شهادت کردیه سخت گرفتارم دالگه

بوه خشه م ار آخرین بار ناتمه زیارتد

هاودم همیشگه ی شویل تارم دالگه

سخته دل کنین له لید ولی دی بایه بچم     

مست دریای راز حق بی اختیارم دالگه

نیه سه د تاگر بنوری حال پروازم الان 

رنگ له خیونه چفیه و شنگ و قطارم دالگه

هرچن خسمو اراد سفره ی پرله خه م ولی    

چم مدال افتخار سرخ بارم دالگه

هایده کوره؟ دلتنگم ، چویلم وارانیه              

سر بنه م له سینید چیو اور بوارم دالگه

دل که نیم له روزگار چه و وه ری یه ی قافلم     

قافله ی خوه ر هاتیه بکه ی سوارم دالگه

نیه توام دواره بیونم سوز آه سرد ته (تو)   

غرق خیونه پیکرم نایده و دیارم دالگه

وه تم وه ئه سر چویلد غسل شهادت بکه م   

 به و بشور وه ئه سر چه و سنگ مزارم دالگه

شاعر:ایمان فریدونی