به گزارش خبرگزاری بسیج از قزوین، عصر غربت لاله هاست ، اینجا کسی دیگر از شهیدان نمی گوید
از آنان که تلاطمی هستند در این دنیای سرد و سکوت،ما بعد از شما هیچ نکردیم ، چفیه هایتان را به دست فراموشی سپردیم، و وصیت نامه هایتان را نخوانده رها کردیم .پلاکهایتان را که تا دیروز نشانی از شما بود امروز گمنام مانده است.
شهید محمد جلو خانی و نیارکی متولد 25/11/47 در روستای نیارک از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش ذوالفقار کشاورز بود و مادرش عشرت نام داشت.
تا پایان دوره راهنمایی در س خواند و به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و بیست و پنجم دی ماه 1365 در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به دست شهید شد و مزار این شهید بزرگوار در گلزاری شهدای زادگاهش واقع است.
«وصیت نامه شهید به شرح ذیل میباشد»
من به عنوان برادر کوچک شما ملت قهرمان و همیشه در صحنه به شما تاکید می کنم که اتحاد خود را حفظ نمایید، چنان که تاکنون حفظ نموده اید و « ولایت فقیه» را به عنوان تنها تکیه گاه اصلی خویش بدانید و رهنمودهای امام عزیز را با جان ودل، انجام داده و راه مرا ادامه دهید.
مادر عزیز و زحمت کشم! از زحمات بی شماری که برای من کشیدهای کمال تقدیر ئ تشکر می نمایم و امیدوارم مرا ببخشی؛ چون که نتوانستم دین خودم را نسبت به شما ادا کنم و زحمات شما را جبران نمایم.
مادر گرامی و عزیز! از طرف من از خواهران و برادرانم حلالیت بطلب؛ همان طور که من عاجزانه از تو می طلبم از کلیه هم ولایتها و فامیلهایم نیز حلالیت بطلبید.
از تو مادرم عزیزم! می خواهم که زینب وار در مقابل مشکلات، چون کوه استوار باشی، مادرجان! اگر من شهید شدم ناراحت نباش و صبر را هم چون حضرت فاطمه(س) پیشه ی خود قرار بده، خون من از خون«علی اکبر حسین علیه السلام» رنگین تر نیست که در کربلای معلی به بدن نازنینش تیر زدند؛ لذا اگر من شهید شدم بدان که در راه امام حسین(ع) شهید شده ام.
شهید محمود جلوخانی
18/10/65