مطیع رهبری هستیم که اعتقاد دارد کسی که در سوریه، عراق و هر مکان و زمانی شهید شده باشد همانند آن است که در جلوی حرم امام حسین (ع) شهید شده باشد.
سلام من به شهید مدافع حرم عموی عزیزم که جان خود را در راه حفاظت از خیمه گاه زینب فدا میکنند و در رکاب صاحب الزمان میجنگند. مردانی که هیچگاه جهان همچون آنها به خود ندیده است.
سلام، سلامی از جنس صبر زینب، سلامی از جنس دلیری عباس و سلامی از جنس مردانگی شهدای مدافع حرم .
اینها افتخارات ایرانند، اینها دلیر مردان سرزمین ما هستند.
مردانی که نه افسانهاند و نه قصه، بلکه در واقعیت زندگیمان نقش بستهاند.
اینها همان باکریها و همتهای این زمانند و هنوز هم مردانی همچون آنها وجود دارد.
اسماعیلها هر روز به قربانگاه میروند تا ما آسوده بخوابیم
هنوز باورم نمیشود ما را تنها گذاشتهای؟! نمی دانم اربعین سال گذشته چه را از اربابت خواسته بودی؟
شهادت را؟؟
پدرم می گوید: «خودت مشتاق دفاغ از حریم اهل بیت (ع) بودی و هیچ اجبار و دستوری نبوده است. خوشا به سعادتت که محافظ حریم عزیز زهرا (س) بوده ای!
قدرت میخواهد اینهمه مردانگی! اینهمه دلیری و اینهمه از خودگذشتگی! ما جوانها راه را میدانیم ... اما چراغی میخواهیم، چراغی که هیچگاه در مسیر زندگیمان خاموش نشود.
شما شهیدان چراغهای راه ما هستید که گاهی شما را نادیده میگیریم. میخواهم شما قولی بدهید.
قول میدهی ما را فراموش نکنی!
قول میدهی روز محشر ما را شفاعت بکنی!
قول میدهی یادت نرود، همسفر آخرین کربلایت را!
ما دختران شما با قلمهایمان و قدمهایمان فاطمهوار سینه سپر خواهیم کرد برای دفاع از ولایت و زینبوار خطبه آزادگی سر خواهیم داد.
ما باز فریاد خواهیم زد و مرور خواهیم کرد که: سیاهی چادرمان همچون سرخی خونتان دشمن را زمینگیر خواهد کرد.
و اما تو دختر و بانوی ایرانی! عباسهای زمانه برای دفاع از حریم تو رفتند پس شما هم از حریم، حیا و عفتتان محافظت کنید تا دشمن شاد و خدای ناکرده شرمنده شهدا نشویم و با بدحجابی دل عباسها را نشکنیم و اشک امام زمانمان را جاری نکنیم.
عموی دلیرم جهادت قبول
و شهادتت مبارک
مطهره عبدوی
انتهای پیام/