در ضرورت اعتماد به لیست معتمدین
اعتماد به لیست قابل اعتماد به عنوان مکانیزمی برای رسیدن به نامزد مطلوب اولین بار است که به صراحت توسط مقام معظم رهبری مورد تاکید قرار می گیرد و این موضوع قابل تامل و توجه است ...
چند روز دیگر تا روز سرنوشت ساز هفتم اسفند باقی نمانده است. این در حالی است که رقابت های سیاسی و جریانات در حال فعالیت پرشور هستند و هرکدام از این جریانات برای بدست گرفتن کرسی مجلس، راهکارهای مختلفی را طرح ریزی می کنند. لازم به ذکر است که هر انتخابات شرایط خاص خود را در ایران داشته است. لذا این انتخابات نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به تعدادی از عوامل مهم در انتخابات پیش رو اشاره می کنیم:
-1 این انتخابات در دوره پسابرجام و بعد از اجرای برنامه های برجام شکل می گیرد . رهبر معظم انقلاب در تاریخ 14 دی 94 هشدار دادند که مردم در باب انتخابات باید خیلی متوجه باشند. اگر فرض کنیم عنصر نفوذی به شکلی وارد مجلس شورای اسلامی یا خبرگان رهبری بشود یا در دیگر ارکان نظام نفوذ بکند مثل موریانه از داخل می جود و پایه ها را سست می کند و فرو می ریزد قضیه اینجور است. مساله نفوذ خیلی مهم است.
باید توجه داشت دشمن در این انتخابات به دنبال کاهش روحیه انقلابی از طریق اکثریت انقلابی و اقلیت در کرسی مدیریت نظام می باشد که در این خصوص تا به امروز سه راهبرد بی ثبات سازی کودتا، انقلاب رنگین و اصلاحات را در ایران برنامه ریزی نماید که تاکنون شکست خورده است و راهبرد جدید آنها نفوذ است و بهترین راه نفوذ نیز انتخابات است.
-2آشکار شدن اتحاد جریان داخلی با خارج از کشور به صورت شفاف در پیش چشم همگان برای تخریب نظام.
دشمن از ماه ها قبل با حمله به شورای نگهبان و طرح انتقادی غیرمنطقی از مجلس خبرگان رهبری با طرح سخنانی نظیر شورای رهبری و نظارت بر رهبری، پروژه پشت پرده خود را به صحنه اجرا کشاندند و با نزدیک شدن به روزهای ثبت نام نامزدها بر شدت حملات خود افزودند و امروز هم جریان داخلی و خارجی با موضوع به فلانی رای ندهید علنا دشمنی خود را آشکار نمایند.
حال سوال این است که وظیفه نیروهای وفادار به نظام در مقطع کنونی چیست؟ و برای جلوگیری از حربه دشمن چه راهبردی را می توان پیشنهاد نمود؟
به نظر می رسد تنها راهبردی که می توان پیشنهاد کرد اعتماد به لیست معتمدین است. چرا؟
حامیان گفتمان امام و رهبری خود را منتقد جدی جریان ضدانقلاب یا همراه ضدانقلاب می دانند، از این رو نگاهشان به این است که برخی از جرایانات از گفتمان امام و ولایت یا زاویه گرفته اند یا تحریف گفتمان می کنند و اگر اینها وارد مجلس خبرگان رهبری و یا مجلس شورای اسلامی شوند خسارات جبران ناپذیری را به مبانی انقلاب اسلامی وارد می کنند چنان که در مجلس ششم نیز مشابه این اتفاق رخ داد.
در این راستا برای جلوگیری از استحاله و عبرت گیری از گذشته و موفقیت آینده، تاکتیک "اعتماد به لیست" بهترین راهبرد نیروهای معتقد به نظام ولایت می باشد و این اقدام مستند به کلام گهربار مقام معظم رهبری در تاریخ 14 دی 94 است که فرمودند" یک بُعد دیگر این است که مردمی که میخواهند رأی بدهند، اعتماد کنند به آن مجموعههایی که واقعاً قابل اعتمادند؛ بعضیها هستند که قابل اعتماد نیستند؛ "کَالَّذِی استَهوَتهُ الشَّیٰطین" گاهی اینجور نیست که از روی صفا و واقعیّت و علاقهمندی به انقلاب [باشد] -اساس کار، انقلاب است و از روی علاقهمندی به انقلاب بیایند یک فهرست پیشنهادی را بدهند؛ نه، روی مقاصد دیگر - گاهی اوقات مقاصد فاسد- پیشنهادهایی میدهند. مردم توجّه کنند و ببینند که آن فهرستهایی را که پیشنهاد شده است از کجا پیشنهاد شده؛ از طرف چه کسی پیشنهاد شده؛ آن کسانی را که مورد اعتمادند، قابل اطمینانند، قابل اعتمادند انتخاب بکنند."
و یا در بحث درست انتخاب کردن در مورخه 19 دی 94 می فرمایند:
به نظر بنده اینجور میرسد که چون یکایک افراد را ممکن است نشناسیم -خود بنده هم وقتی این فهرستها را میآورند که بیایم رأی بدهم، بعضی از آدمهای این فهرستها را نمیشناسم امّا اعتماد میکنم به آن کسانی که [اینها را] معرّفی کردهاند، و نگاه میکنم ببینم آن کسانی که این فهرست را معرّفی کردهاند چه کسانی هستند؛ اگر دیدم اینها آدمهای متدیّن و مؤمن و انقلابیای هستند، به حرفشان اعتماد میکنم و به [فهرست] آنها رأی میدهم؛ اگر دیدم نه، کسانی که این فهرست را دادهاند کسانی هستند که به مسائل انقلاب، به مسائل دین، به مسائل استقلال کشور خیلی اهمّیّتی نمیدهند، دلشان دنبال حرف آمریکا و غیر آمریکا است، به حرفشان اعتماد نمیکنم؛ "
اعتماد به لیست قابل اعتماد به عنوان مکانیزمی برای رسیدن به نامزد مطلوب اولین بار است که به صراحت توسط مقام معظم رهبری مورد تاکید قرار می گیرد و این موضوع قابل تامل و توجه است، اگرچه در گذشته نیز محور صحبتهای مقام معظم رهبری بطور عام به اهمیت دادن و مشورت گرفتن از علما و صاحبان تشخیص بود.
سوال دیگر این است که منطق اصلح گزینی با رای قابل جمع است. در ادبیات و آموزه های دینی افراد برای شناخت و تشخیص اصلح و رای دادن باید حجت شرعی داشته و از توجه به معیارهای ناصواب و عدم شناخت و تحقیق و گزینش تنها مبتنی به ظواهر و احساسات پرهیز کنند. طبیعی است که حجت شرعی یا فردی حاصل می شود و یا آنکه افراد امین و صاحب صلاحیت شخصی را معرفی نمایند.
اگرچه این موضوع در تمام ادوار مختلف وجود داشت ولی توجیه آن با شرایط انتخابات آتی برای فهم این موضوع این نکته قابل توجه است که اصلح گزینی نباید به تفرقه آرا بیانجامد که حاصل آن شکسته شدن رای و به قدرت رسیدن گزینه ای باشد که از کمترین شایستگی ها برخوردار است در حالی که نامزد رقیب با وحدت رویه پیروزی را در انتخابات برخوردار شود. حضور متعدد نامزدهای همفکر و همسو به توزیع و تجزیه آرا خواهد انجامید و پافشاری بر گزینه کاندیدای مورد علاقه نقض غرض بوده و سزاوار آن است که در اقدامی همگرایانه و مبتنی بر همدلی و تفاهم در مسیر وحدت حرکت کرد تا با تجمیع آراء متفرق، فرصت را از به قدرت رسیدن گزینه مقابل گرفته شود هرچند حاصل آن انتخابت گزینه ای باشد که همه ویژگی های مورد نظر من را تامین کند.
لازم به ذکر است نیروهای ارزشی علاوه بر تکلیف گرایی باید به نتیجه آن هم فکر کنند.
غلبه بر نگاه جمع گرایانه به جای فردگرایانه
محوریت یافتن حفظ گفتمان انقلاب و مکتب به جای منفعت فردی و جناحی
رأی بر اساس تکلیف مداری به نتیجه
حاکمیت عقلانیت و عدالت به رای مکتبی
لذا با عقلانیت درست با رای مکتبی هم مصالح نظام و اسلام مراعات شده، هم کمک به گفتمان انقلاب انجام شده و هم وظیفه و تکلیف دینی عمل کرده ایم.
رضا فدايي- كارشناس سياسي
