دل نوشته نوجوانی در طلاییه

 گرم است؟ گرما که اهمیتی ندارد. امکانت کم است؟ مگر آن روز ها امکاناتی وجود داشت؟ مگر هوا خونک و دلنشین بود؟ سخت است چند روزی یک هزارم سختی هایی که رزمندگان طی هشت سال کشیدند را تحمل کنیم؟
اگر طاقت هوای گرم زمستان اهواز را نداریم، پس باید از خود بپرسیم آن عزیزان در تابستان اهواز چگونه مقاومت کردند؟ چگونه جان خود را ایثار کردند و چگونه از خانواده های خود گذشتند و به این منطقه گرم سیری آمدند؟ مگر شهدا پیکر مطهر و بی جان خود را به زمین گرم این سرزمین مقدس تقدیم نکردند؟ آری برادر هوا گرم است ولی برای ما نه برای آن ها!
حال به اینجا رسیده ام دیگر نمی خواهم برگردم. می خواهم همین جا پیش شهدا بمانم، آن هایی که جان خود را بدون مزد و منتی فدای مملکتمان کرده اند.
آری برادر لیاقت آن ها نیز بیش تر از این همای گرم بود.