سپاه به چه دردتان می خورد؟!!

به گزارش سرویس اخبار ویژه خبرگزاری بسیج، یکی از مولفه های دقیق انقلاب اسلامی که با مدیریت امام راحل خودنمایی نمود،توانایی ایجاد نهادهای مردمی برای دفاع از انقلاب و پیشبرد اهداف کشور با تمسک به نیروی عظیم مردمی است.

همین نهاد سازی بود که در بحران ها و برهه های مختلف کشور را به ساحل آرامش رساند.از جنگ 8ساله تحمیلی گرفته تا فتنه های سال 78 و 88 همین ساختار های مردمی بودند که از نظام در مقابل دشمنان حمایت وحفاظت کردند.

نکته حائز اهمیت این است که این ساختار سازی نافی سایر ساختارها نشده و اغلب دستگاه هایی که قبل از انقلاب به نحوی به خدمت رسانه مردم می پرداختن حفظ شده است.

یکی از نهادهایی که همواره مورد اقبال انقلاب و مردم بوده است،ارتش جمهوری اسلامی است که بدنه آن حتی پیش از روز انقلاب در 22 بهمن با حضرت امام بیعت نمودند و به صف ملت و انقلابیون پیوستند.

حال با حضور نیروهای ارتش در خط مقاومت سوریه، عصبانیت ادامه دار غربی ها فروکش نمی کند و خبرسازی های مستمر بر ضد حضور نیروهای غیور ارتش جمهوری اسلامی در رسانه های ایشان پایین کشیده نمی شود.

در خبرسازی های صورت گرفته همواره ضمن ایجاد اختلاف افکنی میان ارتش و سایر نهادهای انقلابی،سیر تخطئه ارتش از منظرهای مختلف برای مخاطبین شبکه های ماهواره ای ترسیم می شود.

یکی از نمونه های بارز این خبرسازی های مذبوحانهگزارش بی بی سی فارسی در برنامه "چشم انداز" است که سعی در قراردادن سپاه در مقابل ارتش و در عین حال تحقیر ارتشیان دارد.

در این برنامه عنوان می شود:

مجری:ارتش با این تفاصیل فکر می‌کنید که اصولاً چه نیازی به آن است در ایران؟ آیا وجود چنین نهادی ضروری است؟ وجود سپاه؟

کارشناس بی بی سی: ببینید یکی از خصوصیات و خصلت‌های جمهوری‌اسلامی ایران این است که در بسیاری از موارد از تشکیلاتی که وجود دارد در ایران دو نمونه را به وجود آورده و یا نگاه داشته. نمونه ارتش و سپاه اگر نگاه کنیم، هر دوی این نیروها دارای توان یا شاخه هوایی، زمینی، دریایی، هوا- فضا و یا این که هوانیروز هستند و همین وضعیت را در مورد دادگاه‌ها می‌شود دید در مورد مثلاً انجمن‌های اسلامی دانشجویان در دانشگاه‌ها می‌توان دید، در مورد تعدادی که در مجلس وجود دارد. در مجلس شورای اسلامی، مجمع تشخیص مصلحت، شورای نگهبان که همه این‌ها به نوعی در تصمیم‌گیری‌ها موثرند و در نتیجه آنچه که در مورد ارتش و سپاه وجود دارد چیز عجیب و تازه‌ای نیست؛ به خاطر این که ممکن است یکی از فرضیه‌هایی که در این مورد مطرح کردیم این است که در ابتدای انقلاب بسیار بودند کسانی که از انقلابیون(منظور منافقین هستند) خواستار انحلال ارتش بودند. از آنجایی که نیروی جایگزینی برای ارتش وجود نداشت، نظام جدید ارتش را نگاه داشت و بعد جنگ شروع شد و این نیروی ارتش بود که در ابتدا قادر شد و این توان را داشت که علی‌رغم همه فشارها و اعدام‌های رهبران آن و همین طور عدم دسترسی به قطعات مورد نیاز توانست در برابر ارتش عراق مقاومت کند و به تدریج که جنگ پیش رفت سپاه غالب شد و علی‌رغم این که سپاه قادر نبود به خاطر این که سپاهیان نه دانشکده نظامی دیده بودند و نه آموزش نظامی کلاسیک، در نتیجه نیاز به ادامه حیات ارتش وجود داشت و بعد می‌شود گفت، به نوعی این دوگانگی‌ای که می‌شود در بیشتر موارد دید بیشتر در این زمینه به خاطر این است که این یا می‌تواند باشد که این دو نیرو در صورت نیاز همدیگر را خنثی بکنند ولی به طور قطع وجود دو نیروی این چنین بودجه بسیاری را می‌طلبد و در نتیجه فشار بسیار زیادی بر بودجه دولت و توان مالی کشور تحمیل می‌کند که این بالطبع بر مشکلات اقتصادی موجود می‌افزاید و ظاهراً جمهوری‌اسلامی ایران هنوز به این نتیجه نرسیده که این دو نیرو را یا در هم ادغام کند یا یکی را به طور کلی کنار بگذارد و هم خود را مشعوف نیروی دیگر بکند.

مولفه های حاضر در این گفت و شنود خود نشانگر عمق کینه انگلیسی ها از ماهیت ساختار سازی انقلاب اسلامی است که امروزه در بحرانی همچون سوریه خود را نشان می دهد و توانمندی های نسل های رشد یافته انقلاب در مهار بحران های منطقه ای را به نمایش در می آورد.