به گزارش بسیج رسانه ، ابوالقاسم علی بن الحسین معروف به سید مرتضی و علم الهدی، ادیب ، متکلم و
فقیه بزرگ شیعه. و شاگرد شیخ مفید بوده است. خداوند متعال به سید مرتضی استعدادی
وافر داده بود و او نیز از این نعمت بزرگ الهی به خوبی بهره برداری کرد و در نتیجه
تلاش و کوشش در مدتی نه چندان طولانی کتب زیادی تالیف کرد. مرحوم علامه امینی در
الغدیر نام 86 اثر او را بیان کرد. کتاب انتصار، جمل العلم و العمل، الذریعه فی
اصول الشریعه ، امالی و شافی معروفترین آثار وی می باشد .. استاد مطهری در باره وی می نویسد: او یکی از بزرگان
فقهای امامیه،جامع علوم معقول و منقول در عصر خویش بوده و در ادبیات و فنون کلام و
تفسیر سرآمد دوران بوده است و آنچنان در علوم اسلامی تبحر داشته است که او را مجدد
مذهب در قرن چهارم نامیده اند. سید مرتضی حوزه درسی بسیار غنی داشته است و در علوم
متنوع تدریس داشته است ، یکی از ویژگیهای درس او این بود که بزرگان بسیاری در آن
شرکت میکردند، حتی گاهی استاد عالی قدرش شیخ مفید نیز در درس او حضور مییافت.
شیخ طوسی، ابویعلی سلار دیلمی، ابوالصلاح حلبی، قاضی ابن براج طرابلسی، شیخ مفید
ثانی و... از جمله شاگردان وی بودند. علامه حلی ایشان را یگانه روزگار در علوم
بسیاری و رکن و معلم طائفه شیعه توصیف نمود و علامه بحرالعلوم علم الهدی را سرور
علمای اسلام و پس از ائمه اطهار از همه کس برتر دانست. سید مرتضی علاوه بر مقام
رفیع علمی فعالیتهای اجتماعی بسیاری داشت، سید مرتضی در وصیتنامه راجع به نمازش میگوید:
"تمام نمازهای واجب مرا که در طول عمرم خوانده ام به نیابت از من دوباره
بخوانید." دوستانش پرسیدند چرا؟! شما که فردی وارسته بودید و اهمیت فوقالعاده
ای به نماز میدادید، علاقه مند و عاشق نماز بودید ؟! سید در پاسخ فرمود:
"آری من علاقهمند به نماز بلکه عاشق نماز و راز و نیاز با خالق خود بودم و
از راز و نیاز هم لذت فراوان میبردم، از این رو همیشه قبل از فرا رسیدن وقت نماز
لحظه شماری می کردم تا وقت نماز برسد و این تکلیف الهی را انجام دهم و به دلیل
همین علاقه شدید و لذت از نماز، وصیت میکنم که تمام نمازهای مرا دوباره بخوانید
زیرا تصور من این است که شاید نمازهای من صد در صد خالص برای خدا انجام نگرفته
باشد بلکه درصدی از آنها به خاطر لذت روحی و معنوی خودم به انجام رسیده باشد! پس
همه را قضا کنید! " وی سرانجام در حدود هشتاد سالگی در 25 ربیع الاول 436
هجری قمری در شهر بغداد به جوار حق شتافت .مدفنش کربلا و در جوار جد بزرگوارش حضرت
سید الشهدا و در کنار قبر برادرش سید رضی است