اینجا بوی بهشت می آید

به گزارش سرویس بسیج رسانه خبرگزاری بسیج، از قبل هماهنگ کرده بودیم،اما فرقی هم نمیکرد،آنهایی که سرزده هم رفته بودند میگفتند همیشه به همین شکل است.

آسایشگاه جانبازان قطع نخایی،برداشت یک

وارد می شویم،در محوطه غربت غریبی کاشته اند.ساختمانی که بعد از عبور از درب اصلی و هماهنگی با نگهبانان، از دور مشخص بود، به ما نزدیک می شد.انگار تمام قد به استقبال ما آمده اند.

اینجا محل زندگی راست قامتانیست که زمانی برای دفاع از شرف  و ناموس و کشور و صد البته از اسلام، برخواسته بودند و اکنون به خاطر بر دوش داشتن بار سنگین پیام جنگ و دفاع مقدس، روی پا نمی توانستند بایستند.

ورودی سالن،برداشت دو

اینجا انعکاس نور غوغا می کند، نمیدانم چه چیزی این امواج مثبت و تسکین دهنده را منعکس می کند اما....دورتر عزیزی بر ویلچر نشسته آرام آرام به سمت ما می آید.-خوش آمدید.از مسئولین برای دیدار با ما و بازدید آمده اند؟ چه عجب! یاد ما کردند! با اندکی تامل گفتم: سلام دلاور، نه! خبرنگاریم و برای انعکاس صدای شما آمده ایم.خندید و گفت:خوش امدید! مگر هنوزکسی مشتاق شنیدن از ما هست؟نمیدانستم چه بگویم!با ما همراه شد. به احترام او قدمها آرامتر شده بود.

داخل اتاق، برداشت سه

روی تخت خوابیده بود و جواب سلام مارا اینگونه داد:- سلام ...ببخشید نمیتوانیم به احترام شما برخیزیم!مصاحبت با آنها که بوی جنون و جزیره ی مجنون میدادند چقدر شیرین است.یادگارانی از قصر شیرین،طلایه دارانی از طلاییه، بلند قامتانی از بازی دراز،نوادر دهری از خرمشهر،افرادی ناب از سر پل ذهاب...گلایه داشتند،از غفلت مسئولین، از بنیاد شهید و بنیاد جانبازان.

-ما به وظیفه عمل کردیم و با اون بالایی معامله کردیم، اما انگار مسئولین مارا به کل فراموش کرده اند.دیگر بوی حاج همت و خرازی و چمران و باکری و آوینی و ....از سمت آنها نمی آید.درگیر جناح و حزب و حکومت داری و پست و مسئولیت و انتخابات هستند....دیگر با ما چه کار؟

اتاقی دیگر،برداشت چهار

اکثر بچه های اینجا مجرد هستند. وضعیتشان به گونه ایست که نیاز به مراقبت ویژه دارند.به شوخی می گوید:باز به وفا و معرفت حضرت عباس (ع)، به بهانه ی تولد ایشان لااقل در سال یک بار هم که شده برای عکس گرفتن و پر کردن برنامه و آنتن به ما سر میزنند. باز هم خدارا شکر...

دلم گرفت، اری او راست می گفت. واقعا اگر روزی به نام جانبازان در تقویم نبود باز هم کسی به سراغ آنها می آمد؟ نمی دانم. روی تخت رو پنجره دراز کشیده و تسبیحی در دست در حال ذکر گفتن بود.پرسیدم : حالا بیخیال مسئولین! از همرزمان و دوستان سابق هم به ملاقاتتان می آیند؟ لبخندی زد و گفت: آره، اونهایی که داغ شهادت به دلشون مونده هر از گاهی میان در این غار تنهایی ما، معتکف میشن!
از هم تختی اش که انگار حال مساعدی نداشت پرسیدم: آرزویی داری که دوست داری در این دنیا برآورده شود؟

اشک در چشمانش حلقه زد و گفت: این آرزوی همه ی ماست، از تک تک بپرسید همین را می گویند: ای کاش می شد ما مدافع حرم بی بی زینب کبری (س) می شدیم! پرسیدم هنوز هم شوق رزم دارید؟ خسته نشدید؟
عزیز دیگری که روی ویلچر در کنار درب نشسته بود میان صحبتهای ما پرید گفت: خسته؟ اگر اجازه میدادند با همین وضعیت هم میرفتیم! برای حضرت آقا هنوز سر داریم که نداده ایم.

جمع منقلب شده بودند. فنون مصاحبه و روشهای تهیه گزارش را فراموش کرده بودم. حتی الان که مطالب را پیاده می کنم نمی دانم چه کنم و چه بنویسم.

در جمعی صمیمی از جانبازان،برداشت پنج

یکی از آنها پس از مفتخر شدن به درجه ی جانبازی ازدواج کرده بود و فرزندانی دوقلو داشت.

مسعود بصیری، رئیس سازمان بسیج رسانه، که سر تیم گروه خبری ما بود رو به آنها گفت:چه افتخاری از این بالاتر که خداوند شما را برای خودش نشانه دار کرده است و شخص مقام معظم رهبری هم از جنس شماست و درجایی از شما اینگونه یاد کرده است: جانبازان ما هنوز در میدان مقاومت و ایستادگى هستند …عزیزان جانباز بدانند که مبارزه‌ى آنها ادامه دارد. جانبازان ما، در تمام دوران جانبازى در حال مجاهدتند. این فضیلت، مخصوص آنها و کسان و همسران و خانواده‌هایشان است، تا وقتى که ان‌شاءالله سلامت و عافیت پیدا کنند.

بصیری ادامه داد: این عزیزان مدافع حرم نیز از جنس شما هستند و حفظ پیام دفاع مقدس و انتقال آن به سالهای پس از جنگ،ثمره اش جوشش همین عزیزان است  و به واسطه ی وجود شماست که خداوند هم عنایت و رحمتش را ارزانی داشته و باب جهاد و شهادت تا امروز باز مانده است.

برداشت پایانی

این درست است که آنها با خدا و رسول و ائمه ی هدی معامله کرده اند و مسئولین هم مغفول از درک شرایط روحی آنها و درگیر روزمرگی،اما مردم هنوز هم آسایش و امنیت کشور را مرهون مجاهدت و ایثار اینان میداند و درهمین مدت زمان کوتاه بازدید ما از آسایشگاه امام خمینی (ره) جانبازان قطع نخاعی، عده ای با دسته گل به ملاقات و دیدار یادگاران جهاد و شهادت می امدند.

امید که قدر نعمت وجودشان را بدانیم و هر روز این تقویم برایمان روز جانباز باشد.