اخلاق رسانه ای
ناصر ندرلو کارشناس و پیشکسوت رسانه:
در عصر حاضر، رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی به دلیل تاثیرات عمیق، سریع و گسترده ای که در حوزه های مختلف انسانی دارند ؛ دغدغه های جدی به وجودآورده اند که یکی از این موارد " اخلاق رسانه " است . به این معنا که باید دید تعامل درست اخلاق و رسانه چگونه باید باشد ؟ آیا می توان " اخلاق رسانه ای" یا رسانه اخلاقی داشت ؟ویژگی هریک از این دو چیست ؟
برخی معتقدند که رسانه ها نمی توانند به مسایل اخلاقی پایبند باشند چون رسانه ها در محیطی رقابتی برای سودآوری بیشتر تلاش می کنند. از سوی دیگر عده ای بر این باورند که رعایت مسابل اخلاقی در رسانه ها دور از دسترس نیست چون رسانه ها برای ادامه حیات خود، نیازمند جلب اعتماد عمومی مخاطبان هستند .
امروزه که بسیاری از ملل مسلمان دنیا، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به کشور ایران با چشم امالقرای اسلام نگاه می کنند، رسانههای آن هم باید خود را به تراز شایسته و بایسته به این جایگاه برسانند. رسانه ها در چنین ترازی در گام اول باید تفاوتهای پیام رسانی خود را نسبت به رسانههای غربی که کمتر به معیارها و ضوابط اخلاقی پایبند هستند، نشان دهد .
این اخلاقگرایی از دو بعد باید مورد توجه
قرار گیرد، یک بعد رعایت صداقت و امانتداری در انتقال پیام و در نظر گرفتن مصالح و
منافع ملی است که میتواند زمینهساز افزایش اعتماد عمومی به رسانه شود
رسانه ایرانی ـ
اسلامی به همان نسبتی که خود را از پدیده مذموم چاپلوسی، تملق و چشمپوشی نسبت به
اشکالات وارده بر عملکرد دستگاههای مختلف دور نگه میدارد باید از تخریب ،
انتقادهای مغرضانه ، غیبت ، ترور شخصیت افراد حقیقی و حقوقی، هتک حرمت به احزاب و
گروههای مختلف و غوغاسالاری رسانه ای نیز پرهیز کند .
واقعیت و حقیقت گرایی / صداقت و راستگویی / انصاف / حفظ امانت و امانتداری / روشنگرایی / احترام به حقوق دیگران و پیروی از ارزش های اخلاقی و اسلامی از ارکان مهم اخلاق رسانه ای به حساب می آید که رعایت آن بعث جلب اعتماد آحاد مردم جامعه می شود .
نقد منصفانه و انعکاس صحیح مطالبات و نیز نقطه نظرات مردم و بازتاب اقدامات و عملکرد دستگاههای مختلف اجرایی تاثیر بسزایی در افزایش سطح مشارکت حضور مردم در عرصههای گوناگون و تسریع در روند پیشرفت و تعالی میهن اسلامی خواهد داشت .
بطور یقین رسانهها در ایجاد چنین شرایطی میتواند بسترساز موفقیت در تحقق بعد دوم اخلاقگرایی رسانهای یعنی نقشآفرینی رسانه در تزریق پیامهای اخلاقی و ارزشی به جامعه شود.
در واقع رسانه ها در کشورمان، باید وظیفهای فراتر از اطلاعرسانی را به عهده گرفته و در کسوت یک نهاد آموزشی، راهنمای جامعه و بویژه جوانان به سوی مبانی اخلاقی و ارزشی اسلامی باشند؛ وظیفهای که پیش نیاز آن دقت و حساسیت بیشتر در مدیریت محتوایی رسانهها از طریق بهرهگیری از نخبگان و اندیشمندان علوم گوناگون در سطوح مختلف است .
دروغگویی، پخش شایعات بی اساس، تهمت به افراد حقیقی و حقوقی، ورود به حریم خصوصی افراد و... بخشی از موارد غیر اخلاقی و غیر قابل پذیرش رسانه است که باید از آنها پرهیز کرد .
