علی آقا یکبار به خودم گفت که در حوزه سیاسی لیبرال و در حوزه فرهنگی محافظهکار است. علیه ساپورتپوشی موضع میگرفت و توأمان از اینکه سران فتنه بدون طی تشریفات دادگاهی در حصر هستند، فریاد عدالتخواهی و قانونگرایی سر میداد (و زیر بار نمیرفت که اینها با همان حکم شرعی در حصرند که سازوکار دادگاهی، مشروعیت خود را از آن دارد.)
امروز اما علی مطهری همان "محافظهکاری فرهنگی" را هم کنار گذاشته و به کاملاً به جرگه "احرار" لیبرال پیوسته است. ساپورتستیز دیروز، امروز نه تنها سینه چاک دفاع از خانم مینو خالقی مکشوفالحجاب شده، بلکه در مقابل بیعدالتیهایی چون فیشهای دهها میلیونی مقامات دولت یازدهم، زبان در کام میکشد و هیچ فریاد وا عدالتی سر نمیدهد.
علی آقا مقصر نیست؛ لیبرالیسم مکتب بیرحمی است که برای تأمین منافع جرگه لیبرالها، آنچه قربانی میکند، آزادی و حریت است. از علی مطهری دیگر نباید انتظار عدالتخواهی بیغرض داشت. تجلی عدالتخواهی و آزادیخواهی را تنها زمانی در علی مطهری خواهید دید که سود و منفعتی برای او و باند لیبرالی که به آن پیوسته، داشته باشد.