به گزارش خبرگزاری بسیج؛ با تغییر در سبک زندگی، رفتار اجتماعی جدیدی به نام «مدگرایی» در بین خانوادهها نمود یافته که با تغییر فرهنگ و آداب و رسوم خانواده و جامعه روز به روز در حال گسترش است: مد و مدگرایی. مدگرایی پدیدهای ناپسند و یا عجیب و غریب نیست و حتی میتوان گفت که به نوعی ضامن تنوع است ولی اگر مدگرایی به صورت افراطی دنبال شود، از نظر اجتماعی و فرهنگی برای خانواده و جامعه مضر خواهد بود.
پدیده دیگری که میتوان آن را مارکزدگی نامید به عنوان یکی از زیرمجموعههای مدگرایی مطرح است. خرید لباسهای مارکدار، اجناس لوکس، موبایل، کیف و حتی وسایل کودک و سیسمونی با برندهای معروف این روزها تبدیل به یکی از شاخصههای فخر فروشی برخی خانوادهها به یکدیگر مبدل شده است؛ موضوعی که روزبهروز شاهد افزایش آن در جامعه هستیم.
گرایش جوانان به سمت مارکها و برندها
یک بانوی یزدی میگوید: مدگرایی نوعی تنوع و رشد اجتماعی است و بخش جداناشدنی از جوامع امروزی شده اما افراط در آن، مطلوب نیست.
«یاسمن حیدری» میافزاید: مدلهایی که هر روز در حال تغییرند، اشتیاق به خرید را به خصوص در جوانان، دوچندان میکند.
این شهروند ادامه داد: همچنین با گذر از مجتمعهای تجاری، پوشاک و لباس مشاهده میشود که اگرچه جذابیت چندانی ندارند، اما فرد را به دلیل مارک آن به خود جذب میکند.
یک مادر میانسال یزدی درباره تب مارکزدگی فرزندش میگوید: با وجود مخالفتهای من و همسرم، او مدهای روز را از طریق تولیدات مارکهای مختلف پیگیری میکند و لباسهایی را میخردکه بعضا در شان جامعه و حتی خانواده ما نیست و حتی موهایش را نیز به طرز عجیبی آرایش میکند.
«سید سادات دهقانی» میافزاید: با نگاه به جوانان شهر به این فکر میافتم که هرچه ما والدین مخالفت بیشتری کنیم، تمایل آنها به «مدگرایی» بیشتر میشود. دهقانی ادامه میدهد: والدین در مواجهه با مارکزدگی فرزندانشان، باید به طرز صحیحی برخورد کنند؛ چراکه برخورد منفی و مقابله مستقیم نمیتواند نتیجهبخش باشد.
محتاج نان شب؛ معتاد مارک و برند
یکی دیگر از شهروندان میگوید: من پدر 4 فرزند هستم، آنها در سنین بین 20 تا 26 ساله و دنبالهرو مارک و مدهای مختلف هستند.
«رضا شایق» میافزاید: کارمندی بازنشسته هستم و دخل و خرجم باید هماهنگ باشد، ولی فرزندانم خواهان لباسها و وسایل شخصی «مارکدار» هستند که درکنار تحمل شهریههای دانشگاه باید هزینه تنوعطلبی آنها را هم به دوش بکشم. شایق میافزاید: برخی خانوادهها حتی به نان شب خود محتاج هستند اما باید با مد و مارکهای مختلف در جمع دوستان و آشنایان، ظاهر شوند.
اما «مریم حکیمی» یکی از شهروندان یزد میگوید: خیلیها با توجه به اهمیت دادن به مارکهای خاص در خریدهای خود با تقلب فروشنده نیز روبهرو میشوند به طوری که جنس نامرغوبی را به نام مارک به مشتری میدهند و او را سرکیسه میکنند.
به گفته این بانوی یزدی، برای خرید اجناس مارکدار سرم کلاه رفته است، اما درس عبرت نگرفتهام و دوباره هنگام خرید، سراغ اجناس مارک و برند رفتهام. وی ادامه میدهد: برای خرید کفش مبلغ گزافی پرداخت کردم اما بعدا فهمیدم مارک آن تقلبی بوده است.
اعتیاد به مد گرایی و نمایش مارکها درجامعه
اما یک روانشناس یزدی در این خصوص به همشهری میگوید: بعضی جوانان حقوق ماهانه خود را که با زحمت به دست آوردهاند، به دلیل اعتیاد به مد و مارکزدگی، برای خرید انواع مارک هزینه میکنند.
«طاهره صادقیه» میافزاید: در جامعه امروز جوانان برای اینکه از قافله مد عقب نباشند هزینههای زیادی را متحمل میشوند که ضرورتی برای آن وجود ندارد.
وی ادامه میدهد: بسیاری بر این باورند كه تنوعطلبی و نوگرایی، جوانان را به سمت نو شدن برای یک زندگی بهتر سوق میدهد. این نیاز از تغییرات اساسی دوران بلوغ و نوجوانی است که به شکلهای مختلف در نوع رفتار، صحبت کردن و پوشش دیده میشود.
صادقیه میافزاید: با اصل مدگرایی مخالف نیستیم و حتی اگر مد در مسیر اصول فرهنگی و اجتماعی جامعه پیش رود، اشکالی ندارد اما مدهای این روزهای جوانان، فرهنگ را نشانه رفته است.
به گفته وی، والدین بیش از همه میتوانند بر نحوه پوشش و انتخاب لباس جوانان خود تاثیرگذار باشند اما اگر خود در حوزه کالاهای لوکس، رفتاری رقابتی دارند نباید از فرزند خود انتظار داشته باشند که مارک زده نشوند.
این روانشناس یزدی معتقد است: شاید این همه نگرانی در مورد مدگرایی جوانان توجیهی نداشته باشد چرا که مدگرایی لزوما منفی نیست بلکه آنچه نیازمند توجه است علت رواج برخی پوششها و مهمتر از آن رفتارهای آزاردهنده و نا بهنجاری است که این روزها از طرف برخی جوانان و نوجوانان و شاید کل جامعه دیده میشود.