خرمشهر آزاد شد ، اما آباد نشد

به گزارش سرویس بنیاد فرهنگی روایت خبرگزاری بسیج ، سوم خرداد ماه سالروزي تاريخي در سرزمين ايران است. روزي که در سال1361 با دلاور مردي وايثار رزمندگان کشورمان و با صبر، مقاومت و پشتيباني تک تک مردمان اين سرزمين اعم از مرد، زن و حتي کودکاني که سختي ها، آوارگي ها، خرابي ها، موشک ها، بمب ها و ترکش هاي جنگ را تحمل نمودند، اما مقاومت را رها نکردند و به اين سان دشمن از بن تا دندان مسلح بعثي که مجهز به پيشرفته ترين تسليحات نظامي جهان و برخوردار از حمايت کشورهاي مختلف غربي و عربي بود، مجبور به شکستي بزرگ گرديد و قطعه اي مهم از ايران ما يعني خرمشهر قهرمان، ديگر بار به دامان ميهن عزيز بازگشت و در آن روز مسلمان و مسيحي و زرتشتي و کليمي با شوري وصفي ناشدني اين پيروزي بزرگ را با شکوه تمام و به شکلي خودجوش در کوچه و خيابان و کوي و برزن جشن گرفته و گرامي داشتند.
بي شک بهاي آن فتح بزرگ، بهايي نيز بس بزرگ بود، بهايي به اندازة خون هزاران رزمنده که عمدة آنان را جواناني تشکيل مي دادند که از لذات و آرزوهاي دوران شيرين جواني گذشته و براي قطع دستان ناپاک دشمن از فداکردن گوهر جان دريغ نورزيدند.
با اين حال اکنون که بيش از سه دهه از آن روز تاريخي مي گذرد، آنچه که دل را مي آزارد، انباشت کمبودها و انبوه مشکلاتي است که هنوز مردمان نجيب اين شهر را آزرده و به  فغان و شِکوه وا مي دارد. در حقيقت هرچند که خرمشهر در سوم خرداد ماه 61 از چنگال دشمن بعثي آزاد شد، اما تا به امروز يعني در سوم خرداد ماه 93 اين شهر به معناي واقعي کلمه آباد نشده و مشکلات زيرساختي، اقتصادي، معيشتي، بهداشتي، آب آشاميدني و…کماکان نمودي عيني در اين شهر دارد، تا جايي که امروز حتي برخي از دلاورمردان حاضر در آن فتح بزرگ همچون مردم نجيب خرمشهر، نسبت به کمبودهاي شديد در اين شهرگلايه مند و دلنگران هستند. حال آنکه خرمشهر به عنوان «نماد مقاومت، ايثار و پيروزي» مي بايست اکنون در شرايط بهتري باشد و در عرصة آباداني به نمونه اي مثال زدني تبديل گردد.
در اين ميان عجبا که سينماي ايران نيز تاکنون نه تنها نتوانسته حتي به اندازة يک فيلم، عظمت حماسة فتح خرمشهر در عمليات بيت المقدس و همچنين عظمت مقاومت چند روزِ اول مدافعان بومي اين شهر را که از سقوط خوزستان و بلکه ايران جلوگيري نمود؛ آنچنان که بوده به تصوير بکشد و در قاب سينما ماندگار سازد؛ بلکه نتوانسته نگاهي اجتماعي نيز به مشکلات پس از جنگِ اين شهر استراتژيک داشته باشد تا شايد از اين رهگذر، حساسيتي برانگخته و به سهم خويش قدمي براي رفع محروميت هاي اين شهر محجوب، محبوب و مجروح بردارد.
کلام آخر اينکه: تاريخ سينماي جهان مملو از فيلم هايي است که به شهرهاي مهم جنگي در طول جنگ هاي اول و دوم جهاني و ديگر جنگ ها پرداخته و يا با پرداختن به وضعيت اجتماعي و اقتصادي پس از جنگ در آنها، نگاهي دراماتيک، تأثيرگذار و ماندني به اين شهرها و مردمانش نموده است. چنانکه تاکنون از همين منظر صدها فيلم دربارة شهرهايي مانند لنينگراد، رم، هيروشيما، مسکو، پاريس، برلين، سارايوو و غيره در جهان ساخته شده، اما عجبا خرمشهر همچنان که در عرصة آباداني مظلوم مانده، در عرصة سينمايي نيز مظلوم است.
نویسنده : محمد دیندار