شاگردان مکتب روح الله تحمل تجاوز مظلومان را ندارند

خبرگزاری بسیج مازندران، در پی شهادت مظلومانه 13 آلاله سرخ حسین بن علی(ع) از مازندران در خانطومان سوریه سپاه ناحیه سوادکوه بیانیه ای صادر کرد.

در این بیانیه آمده است؛

سال هاست حق و باطل، نور و ظلمت ، سلطه جویی و آزادی خواهی ، زورگویی و حق طلبی ، اسلام و کفر در پیکارند و طبق وعده ی الهی «ان الارض یرثها عبادی الصالحون » اما با این حساب تکلیف از دوش مردمان هرزمان برداشته نمی شود و بر هر کس که در هر مقطعی زیسته ، تکلیف است آگاه به زمان خویش بوده و حق و باطل را بشناسد و در برابر ظلم سکوت نکند و حق را تنها نگذارد.

امروز ، فجایع هولناک و تأسف بار سوریه ، که دل هرانسان آزاده ای را به درد می آورد ، مصداق علنی ظلم و نقض قوانین حقوق بشر است و در این بین ، سکوت ننگین جوامع بین المللی و مدعیان دروغین حقوق بشر و دموکراسی و سران بی غیرت عرب در مقابل فریاد یاری طلبی مردم بی پناه سوریه و همچنین حمایت وقیحانه ی مالی و تسلیحاتی از گروه های نوظهور و تندرو سلفی و تکفیری ، بایکوت خبری ظلم و جنایاتی که بر مردم مسلمان و مظلوم سوریه می آید و حمایت رسانه ای از گروه های درنده خو و وحشی مسلمان نما که خود دست پرورده ی شیطان بزرگ ، آمریکای جنایتکار هستند ، قطعه ای دیگر از پازل اسلام ستیزی سران کفر را کامل می کند و باز از ماهیت پلید آن ها پرده بر می دارد.

مفهوم حرم، خصوصا اگر نسبتی داشته باشد با زینب کبری (س)، نه تنها برای شیعه بلکه برای همه آزادگان جهان، سرشار از جذبه و حرارتی است بی پایان. شیعه، هزار سال در این ماتم گریسته است که چرا نبود تا از «حرم» دفاع کند. سخن گفتن از زینب (س) در وسع فهم ما نیست و آنچه شایسته است این است که ارجاع بدهیم به فضایل بی انتهایی که امامان معصوم از بانوی مکرمه گفته اند، قلم‌های امثال نگارنده در وصف کمالاتش فرسوده می شود و گوشه ای از مقام آن بانوی مجلله بازگو نتواند شد. این است راز سر سپردن مدافعین حرمش. در این سیر نیز اماکن آبرو و ارج و قرب پیدا می کنند.

در روزهای اخیر این « خان طومان» است که برای من و تو نامی فراموش نشدنی خواهد شد. کسی که جسته و گریخته اخبار درگیری در شهر خان طومان در حومه جنوبی شهر حلب سوریه را دنبال می کند، چهار ستون تنش به لرزه در می آید. دیشب که من و تو، راحت زیر نسیم خنک پنکه و کولرخفتیم که داغ نکنیم، چه داغها که بر چه دلها نشست...؟!

چه نوعروسانی که بیوه گشتند، چه کودکان معصومی که یتیم گشتند، چه چشمانی که منتظر بر در نشستند! چه پدر و مادرهایی که برای سلامت بازگشتن فرزند خود، صلوات نذر کردند! و چه بچه هایی که هنگام بازگشت از مدرسه، تصویر پدرخود را بر بالای در خانه خواهند دیدند که با عنوان «شهید مدافع حرم» مزین شده است؟! خیالمان راحت باشد کسانی هستند که در اوج عشق، از پدر و مادر و زن و فرزند خود بریده اند، تا ما، در امنیت کامل به سر بریم و اینها از کسان به مدافع حرم ارتقاء یافتند و ما همان کسانی هستیم که بودیم.

سید شهیدان اهل قلم آوینی بزرگ هنوز در گوشمان نجوا می زند؛ «کربلا را تومپندار که شهری است در میان شهرها و نامیست در میان نامها، نه؛ کربلا حرم حق است». حرم حق اکنون جبهه های مقاومت اسلامیست، آنجاست که صدای هَل مِن ناصر یَنصُرنی اهل بیت(ع) را، مظلومیت حرم حضرت زینب(س) را عده ای شنیدند و رفتند و خواهند رفت البته نه فقط از ایران اسلامی که جویندگان حق از هرجای عالم.

حرم، صاحبی دارد؛ و آن صاحب، دوباره کسانی را به نگهبانی گماشته است؛ و این گماشتگان، دوباره سرداری دارند که سرور شهیدان عالم حسین (ع) فرمود: و لیس فیهم الاشوس الاقعس (در آنان جز دلاوران و والاگهران نیست). زینب (س)، پس از صدها سال غیرت در هم تنیده شیعه، دوباره، کسانی را به نگهبانی پذیرفته است این بزم همچنان برپاست تا گوهر های نهفته در لباس مدافعین حرم کشف شود.

رهبرا ! شاگردان مکتب امام روح الله و فرزندان غیور ، مبارز و انقلابی شما که طاقت ندارند خلخال از پای زن یهودی به ظلم کشیده شود ، امروز نوامیس مسلمانان را در زندان های مخوف متجاوزین خون آشام ، مورد شکنجه ، هتاکی و تجاوز می بینند و تحمل این بار مصیبت برایشان گران است.

رهبرا ! می دانیم هتاکی به مقدسات و علی الخصوص هتک حرمت حرم مطهر حضرت زینب کبری (علیها سلام) توسط مزدوران و ایادی استکبار به نام اسلام به جهت تحریک عواطف و احساسات ، برای تشدید نبرد های مذاهب و فرقه های اسلامیست ، سکوت و دست نگه داشتن از هر اقدام عملی توسط ما ، به دلیل بی تفاوتی نیست ، اما اگر خشم مقدس و انقلابی خود را مهار کرده ایم به جهت ایمان راسخ به بصیرت و تصمیم مدبرانه تان است ، تا در زمین دشمن بازی نخوریم.

ما فدائیان و مدافعان حرم مطهر زینب کبری (علیها سلام) ، مشت هایمان گره کرده ، گام هایمان استوار ، دندان هایمان به هم فشرده ، با اراده های آهنین ، دست به قبضه ایم تا با اشاره ی شما برای حفظ کیان اسلام و جان و مال و ناموس و مقدسات مسلمین و علی الخصوص دفاع از حرم مطهر زینب کبری (علیها سلام) حرکت کنیم و سپاه کفر را در هم بکوبیم تا به دنیا ثابت کنیم ، این بار صدای «هل من ذاب یذب عن حرم رسول الله» که از روز عاشورا در گوش تاریخ پیچیده ، بی جواب نخواهد ماند.

وقت آن است بیعتی تازه کنیم که «بابی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی و اولادی یا ابا عبد الله» و با خون خود امضا کنیم که تا آخرین نفس، مدافعان حرم عقیله بنی هاشم ، عالمه ی غیر معلمه ، بنت علی (علیه السلام) ، بطله کربلا حضرت زینب کبری (علیها سلام) خواهیم ماند و فریاد بر می آوریم.

تا کفر و ظلم هست ، مبارزه هست و تا مبارزه هست ما هستیم.

أَلا إنّ حزب الله هم الغالـــــبون

کلنّا عباسک یا زینب..