خبرگزاری بسیج - سرویس اخبار ویژه:
پدر معنوی کودتای آمریکایی – اسرائیلی سال 88 در ایران گفتوگویی با خبرگزاری وابسته به جهاد دانشگاهی (ایسنا) داشته و در این گفتوگو ضمن محکومیت کودتای ترکیه گفته است :«کودتا هیچوقت راه مطمئنی برای رسیدن به دموکراسی نبوده است.»
وی دراین گفتوگو که توسط ارگان خبری رسمی دولت حسن روحانی نیز بازنشر یافته است ، افزود:« اصراری به اینکه حرفم درست باشد یا نه ندارم، اما در هر واقعهای - چه شخصی و چه اجتماعی - باید ببینیم مقدم بر آن چه گذشته و آن واقعه معلول چه علتی است؟ در رابطه با اتفاقات ترکیه به نظر من سیاستهایی که دولت این کشور در عرصههای داخلی و خارجی در پیش گرفت محرکی برای مخالفت با آن بوده است که به کودتا منجر شد؛ بنابراین شاید یکی از مقصرین این واقعه سیاستهای داخلی و خارجی آقای اردوغان است.»
اظهارات جالب فولادوند در محکومیت کودتای ترکیه در حالی است که وی چهره کلیدی حلقه مترجمان سکولار در ایران و یکی از پدران معنوی جنبش سبز میباشد. برای همین از سال 1358 به پیشنهاد علیرضا حیدری خواجه پور، مدیرعامل انتشارات خوارزمی پروژه ترجمه آثار فیلسوفان یهودی و جاسوسان لیبرال را در حوزه علوم انسانی آغاز کرد تا «راه مبارزه با نظام های دینی » را ابتدا به نخبگان دانشگاهی بیاموزد. در طول 3 دهه (1388- 1358) فولادوند 48 اثر منتشر کرد. بیش از نیمی از آن ها کتاب هایی بودند که در اسناد رسمی سازمان های امنیتی آمریکا و اروپا به عنوان «کتاب های سفید» یا همان «منابع مورد تأیید» برای اشاعه فلسفه سرمایه داری شناخته می شدند. او گام به گام دستورالعمل های مشترک وزارت امور خارجه آمریکا و سازمان جاسوسی سیا را برای «فروپاشی ایدئولوژیک» نظام جمهوری اسلامی اجرا کرد و کوشید تا هیچ فرصتی را برای تبلیغ هانا آرنت، سرکارل پوپر، سرآیزایا برلین، ریمون آرون و واسلاو هاول از دست ندهد. فولادوند به سبب فعالیت هایش 3 بار در دوران وزارت ارشاد و ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی برنده جایزه کتاب سال شد و دایره نفوذش را تا روزنامه هایی مانند ایران (ارگان رسمی دولت)، همشهری (ارگان رسمی شهرداری تهران) و جام جم (ارگان رسمی صدا و سیما) گسترش داد. حتی مهرماه 1387 جایزه کتاب فصل برای ترجمه کتابی از سرآیزایا برلین در حوزه «علوم انسانی» به فولادوند اهداء شد !
فولادوند که یگانه الگوی زندگی اش را محمدعلی فروغی (از پیشروان فراماسونری ایران و نخست وزیر پهلوی ها) می داند، زاده سال 1314 در اصفهان و درون خاندانی اشرافی است. مادرش نسب از شازده ای قجری می برد و پدرش غلامرضا فولادوند از تبار ایل بختیاری و ابتدا قاضی دادگستری رضاخان بود، اما خدماتش به رژیم ستم شاهی او را در زمره سیاستمداران مطلوب محمدرضا پهلوی قرار داد و به مناصب عالی کشوری رساند. پدر عزت الله، او را در نوجوانی برای ادامه تحصیلات متوسطه ابتدا به انگلستان و سپس 2 سال به دانشکده پزشکی پاریس فرستاد، ولی سرانجام در 22 سالگی راهی نیویورک کرد تا در دانشگاه کلمبیا فلسفه بیاموزد. این دانشگاه را «مخزن تربیت جاسوسان لیبرال» می دانند و آن زمان با مشارکت سازمان جاسوسی سیا سرمایه گذاری گسترده ای را بر روی دانشجویان خارجی آغاز کرد تا همراه بنیاد فورد، پروژه های «تربیت نخبگان سیاسی» و «تربیت معلم» را برای گسترش ایدئولوژی لیبرال سرمایه داری در کشورهای جهان سوم پیش ببرد. فولادوند در دانشگاه کلمبیا زیر دست اساتیدی چون آرتور دانتو، رابرت کامینگ و سیدنی مورگن بسر پرورش یافت و رساله فوق لیسانس خود را در «نقد قوه حکم کانت» نوشت. پس از بازگشت به ایران در پایان سال 1341، با استفاده از نفوذ خانواده اش در دربار، سمت های مختلفی را در شرکت ملی نفت و وزارت اقتصاد و دارایی عهده دار شد.