بیا تا درد دل با تو بگویم

به گزارش خبرگزاری بسیج استان چهارمخال و بختیاری؛ به مناسبت سالروز شهادت محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی در افغانستان که به دست گروهک طالبان به شهادت نائل گشت به عنوان روز خبرنگار نامگذاری شده است بر آن شدیم تا این فرصت را غنیمت شماریم و علاوه بر تبریک این روز به خبرنگاران و معرفی شغل خود به دغدغه ها و دردهای این قشر نیز بپردازیم چرا که با وجود آنکه خبرنگاران بازوان اصلی مسئولین و ابزاری برای انتقال دردهای مردم به مسئولین هستند اما کمتر زمانی است که مورد توجه قرار گرفته اند و در 365 روز سال فقط یک روز دیده می‌شوند.

خبرنگاری شغلی است که شاید افراد زیادی علاقه مند ورود به آن هستند اما باید همه بدانند که همه چیز به سادگی چیزی که میبینند نیست چرا که این شغل طبق قانون مشاغل سخت جز 10 شغل سخت قرار گرفته است که ممکن است این سختی ها و مشکلات موجود بر سر راه خبرنگاران، فرد را در اوایل یا وسط کار ناامید کند و موجب ترد آن از حرفه خبرنگاری شود.

در حقیقت خبرنگاری حرفه ای شیرین با باطنی سخت، رنج و درد فراوان است که با این حال باید گفت فردی که وارد این حرفه می‌شود باید با تنی پولادین، روحیه ای قوی و عزمی جدی ورود پیدا کند تا مشکلات موجب خستگی او از این شغل نشود.

یک خبرنگار در برخی اوقات باید بتواند انتشار سریع و دقیق اخبار خود را به مسائل رفاهی، اقتصادی، خانوادگی و .... ترجیح دهد تا در حرفه خود موفق باشد.

امروزه با وجود فضاهای مجازی شغل خبرنگاری بیش از پیش سخت‌تر شده است چرا که باید بتواند اخبار و گزارشات را به درستی،صحت و سرعت اطلاع رسانی کند.

یکی از مسائل مهم در خبرنگاری سوژه یابی مناسب و جذاب است که در اکثر اوقات با وجود مشکلات و دغدغه های خود خبرنگاران که بهترین سوژه ها هستند از رسانه‌ای کردن آنها سر باز میزند و این امر جز نجابت و احساس مسئولیت دلیل دیگری ندارد و در عوض به مطالبات مردمی از مسئولین و بلعکس می‌پردازند و با قلم خود گامی موثر در رفع مشکلات و دغدغه های مردم بر می‌دارند که در کمتر مواردی تاثیرگذاری خبرنگاران در رفع مشکلات و گرفتن تصمیمات درست خرد و کلان به چشم می‌خورد.

یکی از مشکلاتی که در پیش روی خبرنگاران است مورد تهمت قرار گرفتن و شکایات افراد حقیقی و حقوقی از آن‌ها است که این موارد بیشتر در زمانی رخ می‌دهد که انتقادی از فعالیت‌ها و افرادی صورت پذیرد که یک خبرنگار باید موارد را به دقت بررسی کند و باوجود اسناد و مدارک موثق اقدام به انتشار کند و همچنین نباید فشارهای روحی و روانی عاملی برای جلوگیری از انتقادهایش شود و باید با قدرت در مواردی که اطمینان دارد قلم زند و از حق و عدالت دفاع کند.

یک خبرنگار با قلم خود اندیشه و افکار مردم را در دست دارد و این عاملی است که موجب رشد و تکامل یک جامعه می‌شود و اگر یک خبرنگار بتواند وظیفه خود را به خوبی انجام دهد مطمئنا شاهد پیشرفت و توسعه جامعه خود در حوزه های علمی، فرهنگی، دینی و ....خواهد بود.

با این تاثیرگذاری یک خبرنگار در جامعه کمتر مورد توجه قرار گرفته است و این بی توجهی‌ها تاحدی است که حتی از کمترین مزایا برخوردار نیست و در اکثر موارد به دریافت حقوق زیر 400 هزار تومان نیز رضایت می‌دهد و این خبرنگار باید سال‌ها چشم انتظار بیمه باشد که احتمال دست نیافتن به آن بیشتر از دست یابی است.

با این وجود دولت‌های متعدد بر روی کارآمده اند و وعده‌هایی را نیز به این قشر می‌دهند اما در عمل خبرنگاران شاهد هیچ کمک معنوی و مادی نبوده اند.

خبرنگاران استان چهارمحال و بختیاری نه تنها در این موارد مستثنا نیستند بلکه وضعیتی نامطلوبتری را نیز شاهد هستند و این وضعیت زمانی خبرنگاران را دلسرد می‌کند که برخی مسئولین ادارات با گزینشی انتخاب کردن خبرنگاران شان این افراد را زیر سوال می‌برند حتی در مواردی سفر مسئولین کشوری به استان در سکوت خبری صورت می‌پذیرد و فقط خبرنگاران دولتی از این سفرها به استان باخبر خواهند شد، این موارد همین جا به پایان نمیرسد تا حدی که برخی مسئولین بدون حضور خبرنگاران تودیع و معارفه می‌شوند.

همیشه این سوال وجود دارد که چرا مسئولین خبرنگاران را نامحرمان خود می‌دانند و درصورتی که از سوی رسانه ای مورد انتقاد قرار گیرند به سرعت موضع گیری می‌کنند و حاضر به همکاری با خبرنگار آن رسانه نمی‌‍شوند.

آیا این به دلیل ضعف مدیران در قبول انتقادات است یا مشکل جای دیگری است.

این سوال همیشه وجود دارد که چرا مسئولین استانی حاضر نیستند رسانه های استانی و... را در جهت مستقل بودن و سرپا ایستادن کمک کنند و این درحالی است که روز به روز مشکلات این قشر در حال افزایش است.

امسال با دیدی عمیق تر جشم انتظار روز خبرنگار خواهیم بود به امید آنکه شان و شخصیت یک خبرنگار حفظ شود و مسئولین استانی نه تنها به دغدغه های این قشر گوش فرا دهند بلکه با عملی کردن وعده وعید های گذشته این قشر را دل گرم کنند.

یادداشت از فاطمه بیاتی اشکفتکی