دلنوشته از حوزه حضرت قمر بنی هاشم (ع)- سبزوار
پای پیاده در «مسیر بندگی » تا زیارت امام رضا(ع)
پیاده روی زائران سبزواری به حرم رضوی هر سال انجام می شود به این بهانه دلنوشته ای از حوزه حضرت قمر بنی هاشم (ع)- سبزوارارسال شده که در ادامه می خوانید..
به گزارش سرویس بسیج مساجد ومحلات خبرگزاری بسیج،سه سال پیش اولین حرکت کاروان زائرین پیاده از سبزوار آغاز شده و تا امروز هرسال این حرکت ادامه داشته است سال اول در اربعین شهدای بمب گذاری حرم در عاشورا سال 73 بوده است که جمع 40 نفری برای گرامی داشت یاد شهدا مسیر را پیاده طی کردند و هرسال به این تعداد افزوده شده است.
مسئول کاروان می گوید بیش از ۳۵۰نفر تا امروز ثبت نام کرده اند اما در طول مسیر هم افرادی هستند که دلشان تاب دوری ندارد و به جمع اضافه می شوند کم سن ترین فرد کاروان علی عباس هشت ساله است و سن بالا هم زیاد داریم.
ساعت نزدیک پنج بعد ازظهر است کاروان به مزار شهدا میرسد مکانی که برای مبدا سفر اعلام شده و هدف هم تجدید پیمان زائرین با شهدا است البته به گفته مجری برنامه هر زائر با نام یک شهید عهد و پیمان می بندد که به نیابت از او به زیارت برود از همین قدم اول مشخص است قرار است یک زیارت کامل و با بصیرت باشد.
نگاهم به پیرمردی می افتد که از چهره اش شاید بتوان گفت مسن ترین فرد کاروان است قامت کمی خم و موهای سر و صورت تمام سفید،می گوید ۷۹سال دارد ۵۰سال است که پیاده به حرم میرود خودش دلیل این پیاده روی این طور بیان می کند که راه عشق است و خود امام رضا ما را می برد پایش را نشان می دهد که رنج گذر سال ها و رفتن در مسیر زندگی توانش را کم کرده اما این راه فرق دارد می گوید با همین پا بدون هیج مشکلی مسیر را طی می کند و تا به سر منزل برسد شوق رسیدن است که نمی گذارد پایش در مسیر لنگ شود.
از اولین باری که با مادر به حرم رفته دیگر تاب جدایی ندارد بیشتر دلش می خواهد مسیر را پیاده برود تا خستگی راه و درد پا پیش امام رئوف سپری باشد بر گناهانش تا حاجتش را بدهد
اینکه پیرمردی ۷۹ ساله با عشق قدم در مسیر ۶روز پیاده روی می گذارد جای خود اما حضور کودکان و نوجوانان در کاروان است که بیشتر به چشم می خورد ؛
عارف ۱۳سال دارد و بار دوم است که در با کاروان راهی شده می خواهد به زیارت آقا برود خودش اینگونه قصدش را بیان می کند اینطوری امام یه جور دیگه نگاه میکنه ،نگاهش مهربون تره و آدم حس میکنه وقتی خسته میرسی صاحب خونه بیشتر تحویلت میگیره از پارسال تا الان جند بار دیگه رفتم زیارت اما هیج گدوم مثل اون زیارت با پای پیاده نشده امسال هم به همین قصد عازم شدم.
ساعت نزدیک شش و آغاز سفر کاروانیان که الان دیگر حکم زائر پیدا کرده اندحسرت را می شود از چشمان مردم که برای بدرقه آماده اند خواند آری هم سفر عشق بودن سعادت هم می خواهد، اما این سفر انتخاب کردنی نیست که انتخاب شدنی است.
بازار سلفی گرفتن ها هم داغ شده جوان تر ها با پیشانی بندهای لبیک یا خامنه ای که بر پشانی دارند سعی می کنند در قاب تصویر جا بگیرند.
کمی جلوتر روی پله های ورودی مزار شهدا نشسته است قدیمی های کاروان می شناسندش و هرکدام که می بینندش احوالپرسی گرمی با او می کنند و از سال گذشته که ندیدنش حرف می زنند با او هم سخن می شوم تا کمی از حال و هوایش بپرسم.
خودش را حاج غلامرضای قوی معرفی می کند شوق مثال زدنی دارد و هنوز به را ه نیافته اشک صورتش را خیس کرده می گوید دو بار پیاده مسیر کربلا و نجف را رفته است و تا آخر عمر هرسال منتظر این سفر است؛حاجتش این است که خدا مارا به بندگی قبول کند وبه عنوان شیعه امام علی نگاه مان کند.
صف بدرقه درست میشه و کاروان پشت سر هم به ترتیب از زیر قرآن عبور می کنند زنی میان سال که سبد میوه خیرات در دست دارد ابتدای صف اولین پذیرایی را از کاروان شروع میکند تا اولین کسی باشد که از زوار علی بن موسی الرضا پذیرایی کند.
کاروان به سمت جاده به را ه می افتد تا در"مسیر بندگی" طی طریق کند در هر گام به مقصد نزدیک می شود گرچه مسیر طولانی و راه سخت اما انتهایش چشمه زلالی است که می توان روح تشنه را سیراب معرفت کرد.
مسئول کاروان می گوید بیش از ۳۵۰نفر تا امروز ثبت نام کرده اند اما در طول مسیر هم افرادی هستند که دلشان تاب دوری ندارد و به جمع اضافه می شوند کم سن ترین فرد کاروان علی عباس هشت ساله است و سن بالا هم زیاد داریم.
ساعت نزدیک پنج بعد ازظهر است کاروان به مزار شهدا میرسد مکانی که برای مبدا سفر اعلام شده و هدف هم تجدید پیمان زائرین با شهدا است البته به گفته مجری برنامه هر زائر با نام یک شهید عهد و پیمان می بندد که به نیابت از او به زیارت برود از همین قدم اول مشخص است قرار است یک زیارت کامل و با بصیرت باشد.
نگاهم به پیرمردی می افتد که از چهره اش شاید بتوان گفت مسن ترین فرد کاروان است قامت کمی خم و موهای سر و صورت تمام سفید،می گوید ۷۹سال دارد ۵۰سال است که پیاده به حرم میرود خودش دلیل این پیاده روی این طور بیان می کند که راه عشق است و خود امام رضا ما را می برد پایش را نشان می دهد که رنج گذر سال ها و رفتن در مسیر زندگی توانش را کم کرده اما این راه فرق دارد می گوید با همین پا بدون هیج مشکلی مسیر را طی می کند و تا به سر منزل برسد شوق رسیدن است که نمی گذارد پایش در مسیر لنگ شود.
از اولین باری که با مادر به حرم رفته دیگر تاب جدایی ندارد بیشتر دلش می خواهد مسیر را پیاده برود تا خستگی راه و درد پا پیش امام رئوف سپری باشد بر گناهانش تا حاجتش را بدهد
اینکه پیرمردی ۷۹ ساله با عشق قدم در مسیر ۶روز پیاده روی می گذارد جای خود اما حضور کودکان و نوجوانان در کاروان است که بیشتر به چشم می خورد ؛
عارف ۱۳سال دارد و بار دوم است که در با کاروان راهی شده می خواهد به زیارت آقا برود خودش اینگونه قصدش را بیان می کند اینطوری امام یه جور دیگه نگاه میکنه ،نگاهش مهربون تره و آدم حس میکنه وقتی خسته میرسی صاحب خونه بیشتر تحویلت میگیره از پارسال تا الان جند بار دیگه رفتم زیارت اما هیج گدوم مثل اون زیارت با پای پیاده نشده امسال هم به همین قصد عازم شدم.
ساعت نزدیک شش و آغاز سفر کاروانیان که الان دیگر حکم زائر پیدا کرده اندحسرت را می شود از چشمان مردم که برای بدرقه آماده اند خواند آری هم سفر عشق بودن سعادت هم می خواهد، اما این سفر انتخاب کردنی نیست که انتخاب شدنی است.
بازار سلفی گرفتن ها هم داغ شده جوان تر ها با پیشانی بندهای لبیک یا خامنه ای که بر پشانی دارند سعی می کنند در قاب تصویر جا بگیرند.
کمی جلوتر روی پله های ورودی مزار شهدا نشسته است قدیمی های کاروان می شناسندش و هرکدام که می بینندش احوالپرسی گرمی با او می کنند و از سال گذشته که ندیدنش حرف می زنند با او هم سخن می شوم تا کمی از حال و هوایش بپرسم.
خودش را حاج غلامرضای قوی معرفی می کند شوق مثال زدنی دارد و هنوز به را ه نیافته اشک صورتش را خیس کرده می گوید دو بار پیاده مسیر کربلا و نجف را رفته است و تا آخر عمر هرسال منتظر این سفر است؛حاجتش این است که خدا مارا به بندگی قبول کند وبه عنوان شیعه امام علی نگاه مان کند.
صف بدرقه درست میشه و کاروان پشت سر هم به ترتیب از زیر قرآن عبور می کنند زنی میان سال که سبد میوه خیرات در دست دارد ابتدای صف اولین پذیرایی را از کاروان شروع میکند تا اولین کسی باشد که از زوار علی بن موسی الرضا پذیرایی کند.
کاروان به سمت جاده به را ه می افتد تا در"مسیر بندگی" طی طریق کند در هر گام به مقصد نزدیک می شود گرچه مسیر طولانی و راه سخت اما انتهایش چشمه زلالی است که می توان روح تشنه را سیراب معرفت کرد.
ارسال نظرات شما
