
اما پشت چراغ قرمز ها حضور پر رنگ تر است و کمتر ساعاتی از شبانه روز را می توانید منتظر سبز شدن چراغ راهنمایی و رانندگی بمانید، بدون اینکه چشمتان به جمال این متکدیان روشن شود.
یکی دانشجوهای شهر در این رابطه به خبرنگار ما می گوید: هر روزی که برای حضور در کلاس درس، مسیر خانه تا دانشگاه را طی می کنم با ۱ الی ۲نفر از این گداهای خیابانی روبرو می شوم که اگر به آن ها کمک نکنم یک مشت بد و بیراه حواله ام می کنند و صبحم را باید با نفرین و توهین این متکدیان آغاز و راهی دانشگاه شوم.
یکی دیگر از شهروندان شاغل در پتروشیمی می گوید: هر روز که از محل کار به خانه بر می گردم با گذر از ورودی سمت فرودگاه شهرستان بندرماهشهر، وجود گداها از سویی و نیزارهای بلند و فاضلاب های جاری زیر آن از سوی دیگر ناخودآگاه انسان را به یاد شهرهای فقیر نشین و جنگ زده می اندازد.
یکی از کسبه ماهشهر که از آزادی عمل این متکدیان شاکی است، ناراحتی خود را اینگونه ابراز می کند که عده ای از این گداها روزانه در بازار جلوی شهروندان و مشتریان ما را می گیرند و از آنها طلب وجه می کنند و به مقدار کم هم راضی نیستند ، اگر هم رهگذران پولی به آنها ندهند مردم را لعنت می کنند. در واقع این گداها حتی دید انسان را نسبت به نیازمندان واقعی تغییر می دهند و باعث می شوند دیگر ما به نیازمندان واقعی هم اعتماد نکنیم.
قدری سرپرست شبکه بهداشت و درمان ماهشهر در جلسه کمیته سلامت شهرستان در سال ۹۴ و در حضور فرماندار از تمامی عوامل دخیل در این امر، تقاضای جمع آوری متکدیان از سطح شهر و رسیدگی به وضعیت آنان را می کند که تاکنون هیچ اقدامی برای پایان دادن به این آسیب اجتماعی انجام نشده و متکدیان با قوت تر از قبل و در کمال امنیت به حرفه خود ادامه می دهند و تعداد آنان هم قارچ گونه در حال افزایش است.
شاید اگر مسئولین شهرستان برگزاری همه جلسات را لغو کنند و عزم خود را برای اجرایی کردن مصوبات قبل تر جزم کنند، نتیجه ای بهتر از وضعیت موجود عاید شهروندان شود.