انتشار اين خبر و نمايش فيلمها و عکسهاي اين فاجعه، افکار عمومي را به شدت جريحه دار ساخت. اما رژيم شاه با متهم کردن نيروهاي انقلابي در اين حادثه ضد انساني، قصد داشت تا انقلابيون مسلمان را افرادي متحجّر و مخالف با هُنر و ضد مردم نشان دهد که در اين هدف خود ناکام ماند و مردم بيشتر حرف مخالفان را که رژيم را در اين فاجعه متهم ميکرد، ميپذيرفتند.
این رادیوی صهیونیستی با اشاره به کتابی در خصوص انقلاب اسلامی که آمیزهای از تحریفات مختلف و موردپسند غرب و صهیونیست در آن بوده را با این بهانه تبلیغ میکند و حتی در قسمتهایی از برنامه تأکید دارد که برای آگاهی از این موارد به فضای مجازی مراجعه شود که این خود نشان از تجهیز نمودن فضای مجازی مطابق با دستبرد تاریخی است که اشغالگران آن را انجام داده و تبلیغات رسانهای را درخصوص این مهم انجام میدهند.
در قسمتی از این برنامه رادیویی چنین آمده است:
" در آن زمان من اینطور فکر میکنم، و این نظر را بهعنوان یک محقق تاریخ و پژوهشگر در تاریخ اجتماعی ایران بیان میکنم که حتی اگر شاه میآمد تا حقایق پشت پرده این اقدامات را بیان کند و حقیقت را با ملت در میان بگذارد، اکثریت ایرانیها دیگر چنان مفتون و شیفته انقلاب و آیتالله خمینی بودند که زیر ضربههای تبلیغاتی رسانههای خارجی و نیز تا حدودی داخلی که بهصف حامیان خمینی درآمده بودند، هیچ امکان نداشت که کسی باور بکند که این مذهبیان و طرفداران خمینی تا چه حد حاضر به انجام جنایت هستند."
این خود نشانی از عقدههای درونی صهیونیستها در قبال مبارزه انقلاب و مردم با عوامل جاسوس آنها یعنی فرقه بهاییت و کوتاه نمودن نفوذ این صهیونیستها در ایران است.


