لزوم حمایت جدی مسئولان از گروههای جهادی/ به دنبال پیادهسازی فرهنگ «ما میتوانیم» در مناطق محروم هستیم
به گزارش خبرگزاری بسیج از اصفهان،اردوی جهادی یک عادت شیرین نیست که هر چند وقت یکبار اتفاق می افتد. اردوی جهادی یک سرگرمی تازه نیست که به سرگرمی هایتان اضافه شده باشد. اردوی جهادی لهو و لعب تازهای در امتداد پاره ای از بیهودگی های زندگی نیست.اردوی جهادی آغاز است، سرچشمه جاری شدن است.
رهبر معظم انقلاب در ۲۲ مهرماه ۹۴ در نهمین همایش ملی «نخبگان فردا» فرمودند: «شما الآن جوان هستید، نیرو دارید، حوصله دارید، وقت دارید، گرفتاری زیادی ندارید، از این فرصت استفاده کنید. یکی از فرصت ها هم همین اردوهای جهادی است؛ این اردوهای جهادی به مراتب بهتر از اردوهایی است که متأسفانه هنوز هم معمول است. با این که من هشدار دادهام، بعضی ها اردو درست می کنند که بفرستند اروپا؛ اردوی دانشجویی به اروپا! یکی از غلط ترین کارها این است؛ این اردوی جهادی، از آن به مراتب بهتر و شرافتمندانه تر و مفید تر است. حضور در اردوهای جهادی، تماس مستقیم با مردم، احساس مسئولیت پیدا می کنید. انسان وقتی خدمت کرد بطور مستقیم، خدمت در چشم انسان عزیز میشود؛ نقاط ضعف را پیدا میکنید.»
همزمان با آغاز فعالیت حرکت های جهادی در سراسر کشور، گروه های جهادی مختلف در کانون های محلی، دانشجویی، طلاب، پزشکان و اخیرا هم هنرمندان در اصفهان فعالیت خود را آغاز کردند و در قالب گروه های تخصصی و عمومی به مناطق محروم و کمتر پیشرفت کرده استان اصفهان و سایر استان های کشور هجرت کردند.
اگرچه حرف و حدیث های فراوانی درباره این اردو ها هست و ساعت ها باید پای درددل و صحبت های فعالین این عرصه نشست تا از آن چه در این اردو ها می گذرد و آن چه باید بگذرد آگاه شد، اما نیم نگاهی به زحمات جهادگران اصفهانی در روستاهای کمتر دیده شده می تواند ما را با خدمات این گروه ها آشنا کند.
گروه جهادی حضرت زهرا(س) دانشگاه اصفهان یکی گروه هایی است که از آغازین سال های به جریان افتادن فرهنگ جهادی آستین بالا زد و وارد عرصه خدمت رسانی و محرومیت زدایی منطق محروم شد.
این گروه که متشکل از دانشجویان در حال تحصیل در دانشگاه اصفهان و فارغ التحصیلان ادوار گذشته این دانشگاه است فعالیت خود را از سال ۱۳۸۷ در منطقه پیشکوه شهرستان فریدونشهر به صورت جدی آغاز کرد و در سال های بعدی با حضور در مناطق پشتکوه فریدونشهر و منطقه بازفت شهرستان کوهرنگ واقع در استان چهار محال بختیاری، روستاهای زیادی را تاکنون تحت پوشش خدمات خود قرار داده است.
گروه جهادی بسیج دانشجویی دانشگاه اصفهان از ابتدای شکل گیری تا کنون و به مدت ۹ سال در روستاهای سکان، راچه، اسلام آباد، بهرام آباد، طرزه، بندر، آبچک منطقه پشتکوه شهرستان فریدونشهر و روستاهای گزستان، مازرشته، طبرک و چم قلعه منطقه بازفت شهرستان کوهرنگ حضور داشته و در حوزههای فرهنگی، عمرانی و آموزشی اقداماتی انجام داده است.
تابستان ۹۵ هم با توجه به شناسایی هایی که بین استانهای مختلف از جمله اصفهان، چهارمحال بختیاری، کهکیلویه و بویراحمد انجام گرفت، منطقه «بازفت» از توابع شهرستان کوهرنگ استان چهارمحال و بختیاری و به دلیل وجود محرومیت های خاص فرهنگی، عمرانی برای سال پنجم به عنوان عرصه جهادی این گروه ۹ ساله انتخاب شد.
مسئول گروه جهادی حضرت زهرا(س) دانشگاه اصفهان در گفتگو با خبرنگار بسیج گفت:
نهمین دوره اردوی جهادی دانشگاه اصفهان با حضور تلاشگران و جهادگران دانشجو با تمرکز روی روستای تَبَرَک، مازرشته، چم قلعه و تلورد برگزار شد و فعالیتهای عمرانی، فرهنگی و آموزشی برنامه ریزی شده به مرحله عمل رسید و مردم این مناطق از این خدمات بهره بردند.
* « کمیته مردم یاری»، راهکاری برای رفع دغدغههای مردم مناطق محروم
محسن عادلی نژاد افزود: این گروه جهای هیچگاه ابتکار و خلاقیت را ترک نمی کند و این بار به منظور ارتباط گیری با اهالی روستا به ویژه پدران، مادران و بزرگان روستا، کمیتهای تحت عنوان «کمیته مردم یاری» تشکیل داده که خواهران، برادران، روحانی و مسئولان گروه به خانههای مردم مراجعه میکنند و در این ملاقات ضمن دلجویی، مشکلات و دغدغههای روستائیان شنیده می شود و درصدد رفع آن تا حد امکان تلاش خواهیم کرد.
مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه اصفهان با اشاره به نمونه هایی از فعالیت های گروه در روستاهای تحت پوشش اذعان کرد: در روستای «مازرشته» غسالخانهای توسط مردم روستا ساخته شده اما به دلیل نداشتن آب بلا استفاده بود که توسط جهادگران گروه ما این مشکل با آب رسانی برطرف شد.
این فعال دانشجویی اضافه کرد: بسیجیان دانشگاه اصفهان در عرصه عمل ثابت کرده اند که در قسمت های اجرایی و محتوایی بار سنگینی را بر دوش گرفته و آن را به سلامت به مقصد می رسانند.
اما گویا در کنار تمام این فعالیت ها مشکلات فراوانی وجود دارد که مسئول گروه دانشجویی حضرت زهرا(س) از عدم همراهی و حمایت مسئولین گلایه می کرد. حمایت هایی که اگر بود می توانست کیفیت این اردوها را بهبود بخشد.
یکی از ضرورت های اثر بخشی فعالیت های جهادی تداوم در برگزاری اردوها و حضور در عرصه است.با توجه به اینکه مدت زمان اردوی اصلی گروه جهادی بسیج دانشجویی دانشگاه اصفهان بین ده تا چهارده روز است، اعضای این گروه تلاش می کنند در دیگر ماههای سال و در ایام و مناسبتهای مذهبی در منطقه و بین اهالی حضور پیدا کنند و با برگزاری برنامه های مختلف فرهنگی، مذهبی علاوه بر تاثیر گذاری بیشتر، باعث جلب اعتماد اهالی به آن ها شوند.
عادی نژاد در این باره به خبرنگار بسیج گفت: تلاش دست اندرکاران این گروه همواره بر حفظ ارتباط با اهالی بوده است؛ حال یا با حضور فیزیکی در منطقه یا با استفاده از روش های دیگر مانند ارتباط تلفنی، پیام کوتاه و مسیرهای شبکههای فضای مجازی این ارتباط حفظ شده است.
مسئول گروه جهادی گریزی هم به فعالیت های اقتصادی و اشتغالزایی در منطقه زد و ادامه داد:دریکی از همین روستاها به نام «بازفت» به دلیل کجسلیقگیهایی که وجود داشته است، مردم به نحوی عادت به دریافت کمکهای دولتی کرده اند، از طرف دیگر به دلیل وجود فقر فرهنگی متأسفانه افراد دغدغهای برای آینده خود ندارند و خود را معطوف به پیشامدهای روزگار کردهاند.
عادلی نژاد به نعمات الهی منطقه بازفت مثل رودخانه جاری و پرآب و مناطق سرشار از درختان بلوط برخوردار نیز اشاره ای کرد و گفت:پرورش زنبورعسل یکی از ظرفیت های منطقه بازفت است که بهواسطه این ظرفیتها افراد میتوانند به خودکفایی در حوزه اقتصاد برسند و بتوانند نیاز خود و روستایشان را ازلحاظ معیشت وزندگی خانوادگی خودشان برطرف کنند.صنایع تبدیلی و فرآوری بلوطهای موجود در منطقه، پرورش ماهی، زنبورداری و دام پروری هم از عرصه هایی است که رنگ کمی در بازفت و حومه آن دارد که جهادگران روی آن تمرکز بالایی دارند و تلاش خود را برای احیای این فعالیت های اقتصادی به کار گرفته اند.
مسئول گروه جهادی حضرت زهرا (س) در پایان صحبت های خود با اشاره به علت عدم استفاده مردم منطقه از ظرفیت های موجود افزود:متأسفانه فضای مسمومی که از طریق فضای مجازی بین افراد آنجا به وجود آمده بود آنها از کشاورزی و دامپروری فاصله گرفته بودند که ما نیز برای مقابله با این هجمهها به اقدامات فرهنگی و روشنگری در میان آن ها پرداختیم.
فعالیت های جوانان گمنامی که از هیج راهی برای رشد روستاها دریغ نمی کنند بسی جای تقدیر دارد؛ اگر کمی دیده شوند.
