پای برادر شهید درغبار فیش های نجومی بریده شد
آنان که جام گوارای شهادت را سرکشیده و برسرسفره "عندربهم یرزقون” متنعم و در قهقهه مستانه خویش غرق اند و به مقصد رسیده اند سعادتمندان واقعی اند.
اما این روزها برادر اولین شهید شهرستان رودبار جنوب با مرگ دست وپنجه نرم می کند ، ورم و زخم سکون و فقر و نداری همه با هم زندگانی را برای حسین از زهر تلخ تر کرده است.
تکلیفی که ادا نمی شود
وقتی سخن از شهید به میان می آید خود به خود از خود گذشتگی و ایثار ذهنمان را پر می کند، شهدا رفته اند و جای خالی ایثار و از خود گذشتگی آنها را خانواده هایشان نثار جامعه می کنند و الگویی برای سایر افراد هستند.
برادر اولین شهید شهرستان رودبار جنوب در کوچه پس کوچه های روزمرگی به فراموشی سپرده شده است این دردی ست که قابل درک برای اهل زر و زور نیست و نمی خواهند درکش کنند.
فاش می گویم دگر از داستان درد خویش
کس نمی پرسد زحال ما و روی زرد خویش
در حالی که دست دزدان نجومی در بدن باقی است پای برادر نخستین شهید رودباری در فقر ونداری بریده شد.
نگاههای پرمهر اما رنجورت از چه سخن می گویند، حتی دیوارهای خانه محقرت با آن سقف ترک خورده راز نگاههایت را می دانند اما کسی نمی خواهد در این دیاری که به فراموش کردن مهربانان عادت دارد متن نگاههای تو را بخواند. شاید انتظار روزی را می کشی که برادر شهیدت دست تو را بگیرد و از این دیار فراموش شده رهایت کند!
سالمی می گوید: از بیناد شهید حتی یکبار برای دیدار وی نیامدند،وی صحبتهای خود را تنها یک درد و دل می داند و اعتقاد دارد زندگی خانواده های شهدا با پستی و بلندیهای زیادی همراه است و همه این گرفتاریها یک صدم ایثارگریهای شهدا در جبهه ها نیست.
دیدار مسئولان در حد شعار است
وظیفه و عمل به آن رسالتی است که بر عهده هر یک از ما گذاشته شده است، حال اگر این وظیفه در قبال خانواده شهدا باشد بسی سنگین تر است،از حرف تا عمل فاصله است وقتی می گوییم به خانواده شهدا مدیونیم چند بار از خود پرسیده ایم مدیون یعنی چه؟ یعنی اینکه روبرگرداندن و چشم بستن از مشکلات آنها و فراموش کردن.
خیلی از این خانوادها در غربت و تنهایی به دیار باقی می روند و ما همچنان بی خبر می مانیم و بعد از آن جز تسلیت چیزی برای گفتن نداریم حتی کلمه ای از اینکه آنها و چه کسانی بودند سخنی به میان نمی آید.
تا کنون چند بار حسرت دیدار و گفتگو یک خانواده شهید را داشته ایم؟ کدام مسئول در عمل این حرف را "همه ما مدیون خون شهدا هستیم” که بارها پشت تریبون تکرار می شود، در عمل نشان داده است تا خانواده شهیدی همچون سالمی کمتر با سختیهای زندگی دست و پنجه نرم کنند.
ما مدیون خانواده شهدایم یعنی اینکه هر سال به مناسبتهای مختلف دیدار از خانواده شهدا را جزو برنامه های خود قرار دهیم تا آخر سال پرونده عملکرد و بیلان کاری سنگین تری ارائه دهیم؟
شهید حسن سالمی نخستین شهید شهرستان رودبار جنوب در دوم تیر ۱۳۳۸ در شهر اسلام آباد مرکز شهرستان رودبارجنوب به دنیا آمد پدرش دادعلی و مادرش زهره نام داشت در سال ۱۳۵۹ ازدواج کردوی پاسدار بود و در بیست و پنجم شهریور ۱۳۵۹ در شهرستان رودبار جنوب هنگام درگیری با اشرار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید مزار وی در گلزار شهدای رودبار جنوب واقع است.
انتهای پیام/
