به گزارش خبرگزاری بسیج از اصفهان، حجتالاسلام میرزا نعمتالله جعفری بعد از ظهر امروز در آیین شروع سال تحصیلی جدید حوزه علمیه مدینهالعلم شهرضا با بیان این که در مدارس علمیه، علوم دینی آموزش داده میشود، اظهار کرد: طلاب علوم دینی بدانند که برای طلبه شدن باید از تعلقات دنیایی و زر و قدرت که بقیه به دنبال آن هستند به دور باشند، تا بتوانند ضمیر خود را برای یادگیری علوم دینی آماده کنند.
وی افزود: طلاب باید صفای باطن داشته باشند تا بتوانند حقایق دینی را کسب و درک کرده و آنها را به سایر مرم انتقال دهند.
مدیر مدرسه علمیه امام صادق(ع) شهرستان شهرضا با اشاره به آیات الهی مرتبط با علم و نشانههای دینداری، تصریح کرد: اولین و مهمترین نشانه ایمان واقعی به خداوند، کسب معرفت و شناخت خدا است، بنابراین طلبهها و مردم باید ابتدا زمینه کسب معرفت الهی را کسب کنند تا بتوانند به سمت کسب معارف دینی بروند، به عبارت دیگر اولین گام در کسب معارف دینی، شناخت معرفت الهی است.
وی ادامه داد: بنا بر توصیه علمای علم اخلاق، مهمترین عالم پیشرفت اخلاقی انسان شناخت خداوند و توکل بر او است.
جعفری با بیان این که در ابتدای سال و کل سال تحصیلی طلاب باید تمام امور خود از درس و دیگر امورات را به خدا تفویض دهند، خاطر نشان کرد: بر اساس آیات، احادیث و روایات متعدد؛ پیروزی و نصرت حقیقی و قطعی زمانی اتفاق میافتد که انسان بر خداوند توکل کند و در اجرای کارهای خود اخلاص داشته باشد.
وی افزود: خداوند در صورتی پشتیبان و یاری دهنده اهل علم و کسانی که به دنبال علم هستند خواهد بود که این افراد به دنیا و زیورآلات موجود در آن نباشند.
مدیر مدرسه علمیه امام صادق(ع) شهرستان شهرضا با اشاره به سختیهایی که در گذشته برای کسب علم وجود داشت، عنوان کرد: در گذشته امکانات و لوازم تحصیل علم و نیز علمای فاضل و اساتید مجرب به اندازه امروز وجود نداشت ولی طلاب بزرگی تربیت شدند.
وی افزود: امروز این لوازم به وفور فراهم شده است و امکان فعالیت برای اهل علم وجود دارد که باید قدر این نعمت را دانست و از آن استفاده کرد.
جعفری طلبگی را جزو بهترین مشاغل و فعالیتهای دنیا دانست و خاطر نشان کرد: طلبگی به شرطی جزو این بهترینها است که براساس اخلاص و ایمان راسخ به خداوند صورت گیرد و شخص طالب علم نیتی خالص در کسب علم خود داشته باشد تا بتوان موجبات هدایت مردم را فراهم کند.
وی تلاش برای کسب علم با نیت خالص و عمل صالح و خاص برای خداوند را مهمترین نشانههای عالمان دینی دانست و گفت: روش زندگی علما و روحانیون دینی باید بر اساس آموزههای الهی باشد و صحبتهای او با رفتار و سیره عملی وی تفاوتی نداشته باشد.