«عرفه»
عرفه، داستان شیدائی است
سربسر، عشق پاک و زیبائی است
رهنما، ره شناس این وادی
بهترین، عارف آهو رائی است
او حسین "ع" است، مکتبی دارد
عاشقان را، ستوده مولائی است
پیشگاه خدا، تقرب او
از نگاه بشر، معمائی است
با خداوند، الفتی دارد
درس و مشقش، هماره شیدائی است
می توان گفت: آن خدا باور
عاشق وحق پرست و سودائی است
علی "ع" آموزگار او بوده
آنچه آموخته، تماشائی است
خورده او، شیر پاک زهرا"س" را
جسم و جان حسین، زهرائی است