وضعیت اسف بار بی کاری در حالی روز به روز جوانان بیشتری از بوکان را آواره دیگر شهرها می کند که این شهر با دارا بودن سه فاکتور اصلی اشتغال همچون صنعت، کشاورزی و گردشگری می توانست از نظر شاخص اشتغال در راس شهر های استان قرار گیرد.
طی یک دهه گذشته بویژه چند سال قبل عملا با راکد ماندن پروژه های عمرانی و همچنین نبود کارخانه های مولد و از طرف دیگر آماده نبودن زیر ساخت ها برای حضور سرمایه گذاران در بخش های گوناگون آمار بی کاری در سومین شهر پرجمعیت آذربایجان غربی به 21 درصد رسانده است.
این درصد بیکاری در حالی اکنون از سوی مسئولان شهری رسانه ای می شود و به دغدغه جدی آنان تبدیل شده که خود نقش فزاینده ی در به وجود آمدن این وضعیت داشتند و دارند.
بی گمان مسئولان ارشد شهرستانی بر اساس اطلاعات و داده ها می توانند وضعیت حال و آینده حوزه استحفاظی خود را رصد کنند و برای مشکلات و چالش ها راه کار و برنامه ارائه نمایند ولی آنچه مشهود است تا کنون برای رفع مهم ترین معضل دومین شهر مهاجر پذیر کشور یعنی بی کاری در عمل هیچ اقدامی صورت نگرفته و تنها در جلسات به این مهم پرداخته شده است.
آنچه مشهود و غیر قابل انکار است بی کاری آن هم در جوان ترین شهر استان و همچنین دومین شهر مهاچر پذیر کشور سبب ناهنجاری های فزاینده ای می شود که طی چند مدت گذشته مردم بوکان این مهم را به عینا شاهد و نظاره گر بودند و هستند.
هرچند در این رابطه فرماندار بوکان در جلسات مکرر خود با مسئولان و نخبگان شهرستانی از وضعیت بی کاری در سومین شهر پرجمعیت استان ابراز ناخرسندی کرده و اعلام نموده که بوکان به علت ظرفیت بسیاری که در موضوع نیروی انسانی و همچنین از لحاظ صنعتکاران، هنرمندان و دانش آموزان نخبهای که دارد میتواند به قطب تحول و توسعه در منطقه تبدیل شودولی آنچه مشهود است هنوز هیچ برنامه عملی در این حوزه اجرایی نشده است.
حضور جوانان بوکانی در برج ها و ساختمان های در حال ساخت و میدان های میوه و تره بار تهران و دیگر شهر های کشور، شهرک های در حال ساخت سلیمانیه و اربیل و ... گواه این مدعا است که تا کنون مسئولان این شهرستان چه در گذشته و چه در زمان حال دغدغه اشتغال جزء برنامه های اجرایی انان نبوده است.
یکی از مهم ترین برنامه های عملی آن هم در سال مزین به اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل می تواند کمک به بنگاه های زود بازده و همچنین احیاء دوباره ده ها کارخانه راکد در شهرک صنعتی شهرستان باشد که به علت سوء مدیریت قفل بی تدبیری بر ورودی آنان زده شده است.
با ادامه این وضعیت و همچنین افزایش جمعیت جوانان جویای کار در این شهرستان بی کاری همچون قطار افسار گسیخته ای برای هیچ لکو موتیو رانی قابل توقف نخواهد بود پس لازم است مدیران ارشد شهرستانی نه در حرف بلکه در عمل از هم اکنون به طور جدی سدهای محکمی روی ریل قطار بی کاری در بوکان ایجاد کنند تا خدای ناکرده شاهد نا هنجاری های غیر قابل کنترل در این شهر نباشیم.
امید است مسئولان بوکانی با هم دلی و همراهی جهاد گونه برای رفع معضل بی کاری در این شهرستان نخبه پرور کمر همت بندند تا در سال های آتی شاهد کاهش آمار بی کاری در عروس شهر های ایران باشیم.