در شیپور جنگ دمیدند و مرد از نامرد شناخته شد

از شام بلا شهید آوردند…
در شیپور جنگ دمیدند و مرد از نامرد شناخته شد.
که تو در سرزمین شام به پای حرم عمه ی سادات ایستادی و ما در خانه ی خودمان پای حریم زینب نایستادیم.
در شام بلا و در میان آتش و خون و تیر و ترکش برای حرم زینب خون دادی و ما در میان آرامش و امنیت جمهوری اسلامی لمیدیم و حریم زینب را جریحه دار کردند و دم بر نیاوردیم تا مبادا خاطر حضرات شکم پرست بی خاصیتی که اسم مسئول گرفته اند در جمهوری بی یاور اسلامی مکدر گردد.
مرد من!
تو و همسنگرانت با خون اجازه ندادید تا پای کثیف وهابیت خونخوار به حرم حضرتش باز شود و ما چشم بستیم بر نگاه هوس آلود و قلمهای هرزه ای که بر حریم زینب و برچادر یادگار حضرتش بر  سر نوامیسمان تاختند و جبهه ی ناموس شیعه را مورد تاخت و تاز بی مهابای هرزه نویسان بی آبرو قرار دادند.
سعید من!
دیریست که غیرت غیرتمندانمان ته کشیده است و حیای حیامدارانمان در حال فروکشیدن است تا اینکه خبر شهادتت بارقه ای از امید را در روح خسته ی این بی یاوران ستمدیده ی خسته از جور کدخداباوران خداناباور دمید.
شهید من!
فردا برایت دلهایی را به بدرقه میفرستیم که میخواهند از دم مسیحایی تو زنده شوند و از خون جوشان تو غیرت زینبی بگیرند تا در پناه دعا و نگاه تو ، برای همیشه طومار مروج بی حجابی را بپیچند تا با روح بلند تو نظاره گر به زباله دان رفتن این مظهر بی حیایی بنشینند.
سعید جان!
دعایمان کن که در برابرت شرمنده نباشیم….

.
.
با شور و نوا شهید آوردند/

نگارنده: م. اناری