سه سال و نیم از عمر دولت تدبیر بدون افتتاح پروژه ملی در بوکان گذشت

بیش از سه سال از آخرین کلنگ زنی یک پروژه ملی در بوکان می گذرد و پیش از آن و در دولت های نهم و دهم نیز چندین پروژه در مقیاس ملی توسط مسئولان کشوری در سومین شهر پرجمعیت استان کلنگ زنی شده بود ولی تا کنون هیچ یک از این طرح ها به بهره برداری نرسیده اند.

بسیاری از این پروژها که از طرف دولت دهم آغاز و پایان کار آن به دولت یازدهم سپرده شده بود طی سه سال گذشته شاهد پیشرفتی بسیار کند و لاکپشت گونه بوده که همین امر باعث پس رفت چشم گیر شهرستان در زمینه های مختلف شده است.

هم اکنون شهرستان بوکان در بسیاری از شاخص های توسعه از شهرهای همجوار خود عقب افتاده که همین امر باعث افزایش آمار بی کاری و متعاقب ان ناهنجاری های اجتماعی در این شهر بوده است.

هر چند جدای از پروژهای ملی همچون اتوبان میاندواب به بوکان، سیلو 70 هزار تنی، طرح توسعه بیمارستان، خط دوم انتقال آب، استادیوم پنج هزار نفری و کنار گذر بوکان که طی چندین سال گذشته مردم چشم انتظار افتتاح آنان در ایام خاص بودند می بایست به طرح های دیگری همچون کارخانه نساجی، کارخانه قند سریل آباد، مجتمع گلخانه ای سریل آباد، و سد شهریکند نیز اشاره کرد که اگنون شاید تنها نامه نگاری آنها و چندین قطعه عکس از کلنگ زنی شان در آرشیو ارگانهای مربوطه باقی مانده باشند.

بی گمان با نگاهی ساده و گذرا به این طرح ها می توان به این نتیجه رسید که بهره برداری از این پروژها اکنون می توانست بوکان را به عنوان قطب اقتصادی، درمانی و گردشگری منطقه تبدیل و با ایجاد صدها فرصت شغلی آمار بی کاری در اولین شهر بی کار استان را به شدت کاهش داد.

بر کسی پوشیده نیست که به سرانجام رساندن پروژهای با بودجه چند ده میلیارد تومانی نیاز به ردیف بودجه از سوی دولت دارد و مسئولان شهرستانی تنها می توانند در این موارد با مقامات استانی و کشوری برای تزریق منابع مالی رایزنی و آنان را تحت فشار قرار دهند ولی اکنون جدای از پروژهای شهرستانی این بار مردم بوکان شاهد ادامه این روند در طرح های شهری نیز هستند که این مهم نشان می دهد ضعف را بایستی از درون مدیریت شهری جست و جو کرد.

کندی در انجام پروژها در سطح شهر و شهرستان باعث رنجش مردمان این دیار شده، و آنان را از اتمام طرح ها در دولت یازدهم نا امید کرده است هر چند طی یک سال گذشته همشهریان بوکانی شاهد بهره برداری یکی از پروژهای ملی با حضور مقام عالی وزارت بودند؛ طرحی که تاکنون و علی رغم افتتاح کماکان در کمای افتتاح طرح ها قرار گرفته است.

هر چند مسئولان بوکانی در جریان سفر ریاست جمهور به استان آذربایجان غربی امید داشتند کلید تدبیر دولتمردان قفل از کندی پروژهای بر زمین مانده در این شهرستان بگشاید ولی انگار قفل های زنگ زده طرحها و پروژهای ملی در بوکان به این راحتی باز شدنی نیستند و مردم همچنان بایستی منتظر بماند.

هرچند بسیاری از پروژهای درون شهری و برون شهری بوکان اکنون به تزریق بودجه نیاز دارند تا از این حرکت لاکپشتی خارج شوند ولی با ادامه این روند از سوی مسئولان ارشد شهرستانی و استانی و همچنین نبود بودجه لازم در شهرداری برای اتمام و به جریان انداختن پروژها بی گمان سال 95 نیز بدون بهره برداری از طرح های ملی در بوکان سپری خواهد شد.

با توج به موارد گفته شده در بالا و اینکه این ینکه رویه دولت یازدهم تا کنون بر این بوده که دیگر نسبت به کلنگ زنی و یا وعده جدید اقدام نکند بلکه پروژه های نیمه تمام را نهایی کنند، مسئولان بوکانی نیز در ماه های پایانی دولت یازدهم به جای فشار به مسئولان استانی و کشوری برای یاد اوری پروژه های بر زمین مانده بوکان با تغییرات گسترده در سطح ارگانهای شهری بویژه اداراتی که پروژه های ملی را در حال اجرا دارند بر این مهم صحه گذاشتند که نتوانستند خواسته های عمومی و دولتی را در زمینه توسعه براورده کنند و امید وارند با تغییر و تحولات مدیریتی قطار این پروژها را روی ریل بیارند.