مهدویت در نگاه اهل سنت

وی افزود:  برخلاف برخی نگاه های مادی گرایانه که بعضا ترسیمی همراه با ناامیدی و پوچی از آخرالزمان دارند شیعه با تکیه به مساله مهدویت و اعتقاد به منجی که در آخر الزمانی می آید پایان جهان را امید بخش معرفی می کند.

حجت الاسلام فروهر ادامه داد: با توجه به اینکه اصل مسأله مهدويت از مسلمات دين اسلام است ولی هرگز اختصاص به مذهب شيعه ندارد تا جایی که اعتقاد به ظهور منجي عقيده اي است كه در كيش هاي آسماني يهوديت و زردشتي و مسيحيت به عنوان يك اصل مسلم قبول شده حتي در آيين هندي و بودايي نیز وجود دارد و در اين زمينه مطالبي نقل شده كه جهت تحقيق كامل در اين زمينه مي توانيد به كتاب خورشيد مغرب اثر استاد محمد رضا حكيمي و يا سلسله مباحث امامت و مهدويت آيت الله صافي گلپايگاني مراجعه بفرماييد.

وی گفت: در این بین یکی از مباحث مهم نگاه شیعه و اهل تسنن به مساله امام زمان (عج) است شعیه به عنوان امام دوازدهم اعتقاد به امام زنده دارد که متولد شده و در پس پرده عیبت به سر می برد و از عصمت کامل برخوردار بوده و جهان در انتظار اوست تا با ظهور خود جهان را پر از عدل و داد کند. مسأله تولد امام زمان(عج) چنانچه علماء شيعه اجماع دارند كه امام زمان(عج) متولد شده و به صورت كامل تاريخ تولد و مكان تولد حضرت را ضبط نموده اند [در اين رابطه ر.ك: نويد امن و امان، آيت الله صافي، بخش چهارم].

حجت الاسلام فروهر تصریح کرد: بعد از مسلم بودن وجود امام زمان (عج) در بین علماء اهل تسنن در برخی موارد اختلافاتی وجود دارد مثلا برخی در عصمت و برخی در امامت و برخی هم در تولد ایشان اختلاف نظرهایی دارند. همه علماء اهل سنت به بجز عده انگشت شماري تصريح به تولد حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نموده اند تا جایی که برخی از آنها در اين زمينه كتاب هايي نوشته اند و به مخالفت با معدودي كه تولد حضرت را انكار كرده اند پرداخته اند كه آيت الله صافي گلپایگانی در كتاب منتخب الاثر، فصل سوم جمع بسياري از علماء اهل سنت كه قائل به امامت و حيات حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بوده اند را ذكر نموده و در كتاب نويد امن و امان به ذکر نام 106 نفر از علماء اهل تسنن كه در رابطه با حضرت كتاب نوشته اند اشاره فرموده و مي فرمايد گروه بسياري از مشاهير علماي اهل سنت نيز ولادت آن حضرت و شرح تفصيلات آن را در كتب مختلف ذكر نموده و بعضي به امامت و مهدويت آن سرور اقرار و اشعار بلند به زبان عربي و فارسي در مدح او سروده اند و حتي مدعي شرفيابي به حضور اقدس و استماع حديث از حضرتش شده اند و بعد از اين عبارت ايشان 77 تن از مشاهير علماء اهل سنت را كه تصريح به اين مطلب كرده اند نام مي برد (نويد امن و امان، ص 238).

وی ادامه داد: اما در مورد برخی اختلاف نظرهای دیگر اهل تسنن با شیعه در مورد مساله امام زمان(عج) بحث های مختلفی وجود دارد مثلا درباره اين كه آنها حضرت را امام مي دانند يا خير بايد گفت اين مسأله اختصاص به حضرت حجت ندارد و اين مسأله در رابطه با همه ائمه(ع) مطرح است و آنها مسأله امامت را قبول دارند البته بسیاری از علمای اهل تسنن در جاهای مختلف تصريح به امامت ائمه 12 گانه هم دارند و در اين زمينه روايات زيادي در كتب آنها به امامت ائمه 12 گانه ذكر شده تا جایی که حميدي يكي از علماء اهل تسنن اين حديث را از پيامبر اكرم(ص) نقل كرده كه : «من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميته الجاهليه؛ هر كس از دنيا برود و امام عصر خود را نشناسد با مرگ جاهليت از دنيا رفته» (كشف الاستار، ص 78).  فخر رازي عالم بزرگ و متعصب اهل سنت مي گويد پيامبر فرمود «من مات و لم يعرف امام زمانه فليمت ان شاء يهوديا و انشاء نصرانيا» (المسائل الخمسون، ص 384).

وی گفت: در بین دیگر علمای اهل تسنن که نسبت به این مساله صراحت بیشتری دارد می توان به کمال الدین محمد بن طلحة الشافعی (م قرن هفتم ه . ق) اشاره کرد وی با نوشتن کتاب «مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول» دیدگاههای خود را در باره امامان معصوم علیهم السلام بیان داشته است و همان گونه که از نام کتاب پیداست، مؤلف، آن را در باره فضایل و زندگی نامه امامان علیهم السلام نگاشته است و به همین سبب، باب آخر کتاب را به امام مهدی علیه السلام اختصاص داده و در آنجا نظرات خود را در باره آن حضرت بیان داشته است. نکته مهم و قابل توجه در اندیشه این نویسنده، این است که در مورد شخص آن حضرت، به مانند شیعه معتقد است که ایشان فرزند امام عسکری علیه السلام می باشد و اکنون نیز در قید حیات است.

حجت السلام فروهر تاکید کرد: یا درجایی دیگر جلال الدین سیوطی (م 911 ه . ق) که از نویسندگان برجسته اهل سنت در زمینه های گوناگون حدیثی، تفسیری و علوم قرآنی است، تألیف مستقلی در باره امام مهدی علیه السلام دارد با نام «العرف الوری فی اخبار المهدی» و در آن صدها حدیث را از منابع متعدد و مختلف اهل سنت جمع آوری کرده است و این کار، نشان از اهتمام و توجه جدی وی به این موضوع دارد. نویسنده که بیشتر به نقل احادیث اکتفا کرده و به ندرت توضیحاتی در باره آنها ذکر کرده است، در پایان، فصلی را گشوده و در آن چهار نکته مهم را یادآوری کرده که عبارت است از:

1.      مهدی علیه السلام یکی از خلفای دوازده گانه ای است که در حدیث جابری سمره ذکر شده ؛

2.       مهدی علیه السلام نمی تواند از فرزندان عباس بن عبد المطلب باشد؛

3.       سند حدیث «لَا مَهْدِی اِلَّا عِیْسَی بْنُ مَرْیَمَ» ضعیف است؛ چون با نقل متواتری که گویای ظهور مهدی علیه السلام است، و اینکه وی از فرزندان رسول خدا صلی الله علیه و آله می باشد و عیسی پشت سر او نماز خواهد خواند، متعارض است؛

4.      آنچه نقل شده که مهدی علیه السلام از مغرب ظهور خواهد کرد، هیچ پایه و دلیلی ندارد.

علاوه بر آنچه که وی در این اثر نقل کرده، در برخی دیگر از آثارش، همانند: «الجامع الصغیر» احادیثی را در باره امام مهدی علیه السلام ذکر کرده است.