درکربلا وعده میوه دادند...
مسئول دفتر نمایندگی ولی فقیه درناحیه ثارالله در یادداشتی آورده است:
بسم الله الرحمن الرحيم
درکربلا وعده میوه دادند...
كوفيان بي وفا نامه نوشتند كه اي پسر رسول خدا باغهاي ما ميوه داده است. اما بجاي ميوه سنگ آورده اند كربلا.
ادبيات مشوشي كه اين روزها به كار مي رود و مدافعان برجام بر طبل آن مي كوبند و مردم را متهم به بي صبري مي كنند عبارت است از صبر در مقابل فشارهاي جديد دشمن كه در قالب برجام بر ما تحميل شده و تا 25 سال ديگر هم ادامه خواهد داشت.
تاريخ پرفراز و نشيبي كه در دل خود خاطرات تلخ و شيريني را نهفته است حاكي از آن است كه سيزده آبان پشتوانه عظيم فكري و تقويت روحيه انقلابي براي نظام اسلامي شده است همان تاريخي كه در آن پير و مراد ما لايحه ننگين انجمن هاي ايالتي و لايتي يا همان كاپيتولاسيون را مردود اعلام كرد و در مقابل استكبار جهاني تمام قد ايستاد و شاه معدوم را مجبور كرد دست از اين قرارداد ننگين بردارد و تاوان اين جان فشاني و نهي از منكر كردن او تبعيد و دوري از وطن به مدت 14 سال شد.
امروز عده اي سست عنصر در داخل كشور همچون موريانه قصد جويدن پايه هاي تنومند اين انقلاب را از داخل دارند و نداي سازش با آمريكا و بستن با كدخدا را سر مي دهند.
آنها به مردم وعده گلابي و سيبي مي دهند كه درخت آن تا 25 سال ديگر ثمر نخواهد داد.
از اين نامه هائي كه امضا شده و وعده هائي كه داده شده ما را به ياد نامه شبث بن ربعي و حجاربن ابجر و عمربن حجاج به سيد و سالار شهيدان مي اندازد كه نوشتند( همانا باغ هاي ما سرسبز شده و ميوه ها رسيده است) اما ميوه آن باغ ها سنگ هايي بود كه در كربلا برپيكر سيد و سالار شهيدان و ياران باوفايش زدند.
آموزه هاي قرآن كريم به ما ياد مي دهد كه در شدائد و مشكلات صبر كنيم و آستانه تحمل را بالا ببريم اما در هيچ جاي قرآن نيامده كه در مورد وعده هايي كه شيطان به شما مي دهد و همه مي دانند كه دروغ است صبر كنيم.
وقتي حرف از صبر زده مي شود ذهن انسان براي انجام يك امر مقدس آمادگي پيدا مي كند مثل اينكه امام حسين عليه السلام به خواهرش زينب(سلام الله عليها) فرمودند( خواهرم مبادا بعد از من ناله و شيون كني كه دشمن خوشحال شود بلكه صبر پيشه كن)
يا اينكه خداوند به رسول گراميش امر به صبر مي كند فاصبر كما امرت- فاصبر كما صبر اولوالعزم.
به هر حال واژه صبر يك كلمه مقدسي است كه ما بايد آن را در اين منظومه مشاهده كنيم.
اما اينكه در فضاي سياسي اكنون آسمان ريسمان بافته مي شود كه عاشورا درس مذاكره است و بايد صبر كنيم تا گلابي ها برسند، همه بخاطر اين است كه ما از حرف حق و وعده حق عدول كرديم و آن را مطالبه نكرديم و برخي با هوچي گري جلو حق را گرفتند يا معطل كردند.
حرف حق چه بود؟
اين بود كه اگر شما تمام ديكته هاي دشمن را هم بپذيريد بازهم تحريم ها لغو نخواهد شد.
انقلاب اسلامي ما امروز به مرحله اي رسيده است كه به بركت رهبري مقتدر و نيروهاي مسلح توانمند دشمن را كيلومتر ها دورتر از مرز خودمان زمين گير كرده اند و نماد فرعونيت را مجبور كردند كه پاي ميز مذاكره بنشيند در حالي كه لحظه به لحظه به مرگ خود نزديك مي شود.
اما برخي براي فرار از واقعيت و ايجاد جو رواني در جامعه عنوان مي كنند كه برجام سايه جنگ را از سر ملت ايران كوتاه كرد.
بايد مردم به اين نقطه از اعتماد برسند كه راه رسيدن به عزت، پيشرفت، توان نظامي بازدارنده، در گرو صبر بر مشكلاتي است كه ناشي از تحريم هاي ظالمانه است نه صبر در جائي كه ما همه هزينه ها را پرداخت كرده ايم، تكنولوژي را از دست داده ايم، حق غني سازي محدود را پذيرفته ايم و تحريم پشت تحريم شده ايم و حالا دعوت به صبر شويم.
اين صبر، صبر شوم است، صبر زر و زيور است، صبر در برابر شيطان است كه از ريشه باطل است.
مردم بايد در برخورد با اين منكر جديد همچون امام حسين عليه اسلام عمل كنند و برائت خود را از وعده هاي شيطان بزرگ و عوامل آن اعلام كنند.
يوسف كريمي
10/8/95
