خبرگزاری بسیج - سرویس اخبار ویژه:
وعدههای بی سرانجام حسن روحانی صدای زنان حامی دولت را نیز درآورده است!
روزنامهی شرق در مقالهای تحت عنوان «آقای رئیسجمهور، جامعه زنان به کابینه مردانه شما، نه میگوید» حسن روحانی را به باد انتقاد گرفت!
این روزنامه نوشت :« آنچه این روزها میان انواع اخبار و اطلاعات، از اختلاسها تا موفقیت، دعواها بر سر عزل و نصبها، ترمیم کابینه و تکرار مداوم نوار اقدامات دولت در حوزههای مختلف بهنفع مردم و برای مردم، به صورت آشکاری مشاهده میشود، هضم موجودیت و هویت اجتماعی و سیاسی زنان در این تعبیرات مختلف از ملت و مردم است. اگرچه همچنان عدهای بنا به عادت این سالهای اخیر همچنان میگویند که دولت در شرایط حساس است و باید مراعاتش را کرد و سخنانی از این دست، اما نباید از یاد برد که دولت فعلی که با نام اعتدال بر سرکار آمد، در حساسترین شرایط یعنی در زمان انتخابات سال١٣٩٢، با شعارهایی بزرگ درباره زنان رأی آورده و آغاز به کار کرده است. رئيس دولت اعتدال، توانست رأی زنان را به عنوان نیمی از همین مردم با وعدههایی بزرگ و خاص زنان به دست آورد که امروز چنانچه میبینیم، حتی اشارهای جداگانه به زنان نمیشود و در اصل، خبری از تحقق وعدهها در مقیاسهای کوچکتر هم نیست! از تشکیل وزارتخانه زنان تا برقراری عدالت در استخدامها، آموزش و شایستهسالاری گرفته تا شعار تساویانگاری زنان و مردان از سوي رئیس فعلی دولت در زمان انتخابات به زنان وعده داده شد. حال گرچه در ماههای پایانی دولت اعتدال هستیم اما همچنان میبینیم نهتنها زنان بهجز معدود و انگشتشماری از میان خودیهای همیشگی بر سر کار هستند، بلکه زنان توانمند کشور نهتنها به مناصب عالی سیاسی و اجرائی وارد نشدهاند بلکه بهدرستی معرفی و شناسایی هم نشدهاند یا نادیده گرفته شدهاند. »
روزنامه شرق افزود :اگرچه در روزهای
اخیر، فعالان زنان و فعالان اجتماعی تلاش میکنند نگذارند دولت شانه خالی کند و
هشتک #نه – به- کابینه- مردانه- اعتدال را ره اندازی کردهاند، اما بازهم آنچنان
که باید همراهی و مطالبه عمومی در این راستا دیده نمیشود و این جای تعجب دارد که
این مسئله به یکی از دغدغههای عمومی و ملی ما بدل نشده است؟ قدرتهای سیاسی یا با
زور و ارعاب یا با جذب اقبال نیروهای مردمی، همواره توانستهاند پایدار بمانند و
مگر رئیس دولت فعلی، دکتر حسن روحانی، مسیر دیگری سراغ دارد برای جلب آراي زنان در
انتخابات دوره بعدی خود؟ تنها یک راه برای جلب رأی زنان و کسب رضایتمندی آنها برای
دولت معروف به اعتدال فعلی وجود دارد تا در دوره بعد باز هم قادر باشد رأی نیمي از
جامعه را کسب کند و به کارش ادامه دهد.
شاید لازم باشد که رئيس دولت اعتدال، به سال ٩٢ برگردد و یک بار، وعدههایی را که با آنها رأی نیمی از جمعیت کشور را جذب کرد، گوش کند. دراینصورت شاید بتوان راحتتر حق داد به این بیاعتمادی اجتماعی شکلگرفته میان زنان و فضای یأسآلود و سرخورده از تحقق وعدهها؛ که قطعا نتیجه خوشایندی در انتخابات پیشروی دولت اعتدال نخواهد داشت. چگونه دولت میتواند انتظار داشته باشد که زنان ایرانی آنچنان به ابزارهای صرفا رأیدهنده تبدیل شده باشند که نه مطالبهای کنند و نه به دنبال تحقق وعدهها و پیگیری رأیشان باشند و مانند رباتهای دستساز برنامهریزیشده فقط برای رئیس دولت و تیم دولت هورا بکشند؛ چشم و گوش بسته رأی دهند و لابد دلخوش باشند همین که هوایی برای نفسکشیدن به آنها عطا شده است، کافی است؟ این رویکرد نهتنها با مسیر توسعهیافتگی کشورهای جهان در قرنهای اخیر همسو نیست، بلکه به صورت جدی خلاف روند پیشرفت کشور است و تا وقتی این وضعیت برقرار است امیدی به اعتدال نیست؛ چه برسد به اصلاحات توسعهمحور و تحقق شعارهایی که این روزها زیاد میشنویم.