به گزارش خبرگزاری بسیج در کرمان، این روزها در کشور ایران حال و هوای خاصی برپاست، شور حسینی در جای جای این سرزمین دیده می شود، عشق حسینی پیر و جوان نمی شناسند و بی حد و مرز است؛ زن و مرد، کوچک و بزرگ همه قدم به قدم از شهرهای دور و نزدیک راهی دیار عشق می شوند.
کرمان هم از این قافله عشق عقب نمانده و هر روز افراد زیادی راهی کربلا می شوند، اما در بین حجم عظیم کاروان ها، کاروان پیاده ای را دیدم که در گلزار شهداء مشغول نجوا با شهیدان هستند، هر کسی سر قبر یک شهید نشسته و با او درد و دل می کرد، جلوتر رفتم، از یکی از آن ها پرسیدم مگر شما عازم کربلا نیستید، دلیل حضور شما در گلزار شهداء چیست.
او که چشمانش پر از اشک بود، دستمالی را از جیبش در آورد و در حین پاک کردن اشک چشمانش گفت: اسم کاروان ما ” شهداء ” است، از آن جایی که اکثر این شهیدان تا شلمچه رفتند ولی نتوانستند به کربلا برسند تا اینکه با شهادت خود سرو رو وسالار شهیدان ان ها را میهمان کربلا کرد، تصمیم گرفتیم قبل از رفتن اینجا بیائیم.
این زائر کربلا افزود: این شهیدان یاران آسمانی ما هستند، کاروان ما که قریب صد نفر می شویم، هر کدام با ۳ نفر از این یاران آسمانی مانوس شوند که در کربلا به یاد این شهداء نماز بخوانیم و ذکر و دعا و زیارتی برای ان ها داشته باشیم.
او را با حال و هوای خود تنها گذاشتم تا با یار آسمانی خود وداع کند، حس و حال خاصی دارم. دست خودم نیست، دلم بدجوری میشکند؛ از اینکه نمیتوانم همراه این کاروان تا کربلا بروم دلم میسوزد، از همینجا دست روی سینه میگذارم و رو به آقا سلام میدهم به امید اینکه سال بعد اربعین زائر کربلا باشم…