پیوندی آسمانی

به‌گزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی؛ جوانمرد مکه دارای ویژگی‌های خاصی بود که توجه خدیجه را به خود جلب نمود، دارای تقوی، معنویت، پاکدامنی، عفت، امانت داری، حسن خلق، راستگویی و صداقت بود که باعث علاقمندی خدیجه شد.

حضرت خدیجه نخستین ام‌المؤمنین است که در قرآن مجید مورد توجه بوده و به طور شخصی نیز در سوره «ضحی» آیه هشتم به نام و اوصاف او اشاره گردیده است.

پیامبر اکرم(ص) در سن 25 سالگی به خواستگاری حضرت خدیجه رفت؛ در حالیکه حضرت خدیجه 40 سال از عمر شریف خود را گذرانده بود. خطبه عقد این پیوند اسمانی توسط عموی پیامبر حضرت ابوطالب اجرا شد.

حضرت ابوطالب در آن خطبه فرمود «ستایش خدای بزرگ را که ما را از نژاد ابراهیم و نسل اسماعیل گردانید و نیز ما را از سرپرستان و خدمت‌گزاران حرمش قرار داد و کعبه را برای ما منزلگاه حاجیان و حرمی امن گردانید. این محمد برادرزاده من با فضیلت ترین مرد از مردان مکه است که گرچه از نظر مالی تهی دست است، اما مقام و شخصیت والایی دارد وی به خدیجه متمایل شده و خدیجه نیز به وی متمایل شده است اینک وی را به ازدواج محمد در آوردید و مهریه‌اش هرچه است من برعهده می گیرم.

مهریه حضرت خدیجه 20 شتر قرار داده شد و پیامبر شتری به عنوان ولیمه عروسی فراهم کرد.

علاقه حضرت خدیجه به پیامبر اسلام (ص) صرف نظر از عشق و علاقه زناشویی، عشقی معنوی بود. ایشان پیامبر را مردی کامل در صفات انسانی و به دور از رذایل اخلاقی می دید.

حضرت خدیجه عاشق فضیلت و شیفته اصلاح جامعه بود و تمام آمال خود را در وجود پیامبر می دید. مال و ثروت خویش را صرف در راه دین کرد و از سوی دیگر با تقویت روحی و دلداری دادن به پیامبر(ص) بهترین کمک و پشتیبان حضرت در راه تعالی جامعه بشری بود.

ازدواج حضرت محمد(ص) با حضرت خدیجه(س) به دلیل ایمان و فداکاری آن بانوی بزرگوار و آینده دین اسلام بود که بهترین ثمره این پیوند وجود اطهر صدیقه کبری فاطمه زهرا(س) و بقای نسل آن حضرت از این طریق بود.

حضرت خدیجه، همسر رسول خدا (ص) اولین زنی است که دین اسلام را پذیرفت او با عشقی آتشین، مهر و ایمانی استوار، بی آنکه اندک تردیدی به دل راه دهد یا ذره‌ای از باورش به بزرگداشت همیشگی خدا و پیامبر بکاهد، از همه ثروت خویش با خشنودی خاطر در جهت اهداف رسول خدا )ص) گذشت و در هنگامه‌های محنت در کنار رسول گرامی اسلام ایستاد و در زمانی که همه پیامبر اسلام(ص) را از خود طرد می کردند یار و یاور ایشان باقی ماند.

پیامبر اسلام (ص) در ایام جوانی، سرپرستی یکی از کاروان‌های تجارتی حضرت خدیجه را به عهده گرفتند؛ پس از پایان سفر تجاری در ملاقاتی با حضرت خدیجه، ایشان به رسول اکرم(ص) فرمودند «آیا دوست داری همسری از اهالی مکه که از نظر مال، جمال، کمال، عفت، سخاوت و پاکدامنی بر زنان مکه برتری دارد، تو را در امور زندگی ات یاری می کند، و هم دم و غمخوار توست، برایت خواستگاری کنم.» پیامبر(ص) فرمود: آری، نام او چیست؟

خدیجه پاسخ داد: «او کنیز تو، خدیجه است.» حضرت محمد(ص) از شدت شرم ساکت شده بود حضرت خدیجه ادامه دادند: مطمئن باش کسی که حاضر است جانش را برایت فدا کند با همه چیز تو خواهد ساخت. آن گاه اشک در چشمانش ظاهر شد و از پیامبر درخواست کرد که عمویشان را به خواستگاری وی بفرستد.

انتهای پیام/