ملت اکنون از فتنه و سران بی آبروی آن عبور کرده اند. امنیت و اقتدار ملی ایرانیان، دشمنان اسلام و ایران را در منطقه و جهان زمینگیر کرده است. امروز برخی به فکر این افتاده اند که روحی تازه به جسد متلاشی شده فتنه بدمند. لذا با فرمول «آشتی ملی» به صحنه آمده اند. آیت الله آملی لاریجانی در تحلیل این حرکت فرمود: «قهری میان مردم نیست تا با آشتی ملی، آن را حل کنیم. کسانی که با ملت قهر کرده اند بیایند آشتی کنند، کسی مانع آنها نیست.»
اما چرا موضوع آشتی ملی را مطرح کرده اند با آنکه آنها نیک می دانند به مردم و نظام ظلم کرده اند، راه حل آن هم فقط در توبه است. چرا این راه مشخص را طی نمی کنند؟ چون اصلاً قصدشان آشتی نیست. قصدشان ادامه فتنه است. همین دیروز خانم موگرینی گفت: «برخی تحریم های اروپا برای ایران شدیدتر از آمریکاست.» آمریکایی ها که به تعهدات خود عمل نکردند و «تقریباً هیچ» را به زعم مسئولین دولت یازدهم در کارنامه دولت ثبت کردند. از طرفی بر اساس آخرین نظرسنجی ها مردم نسبت به ادامه رکود و بیکاری واقعاً در تنگنا قرار دارند و مطالبات معیشتی خود و عمل به وعده های رئیس جمهور را طلب می کنند. یک چیزی این وسط باید مطرح شود تا افکار عمومی را به یک ناکجاآباد ببرد و موقتاً مطالبات اقتصادی خود را فراموش کنند. چه چیزی بهتر از بحث شیرین «آشتی ملی»؟! که صورت مسئله فتنه را پاک کند و از فتنه گران محارب یک جریان سیاسی «طلبکار» بسازد، مبنی بر اینکه اینها می خواهند آشتی کنند اما هنوز برخی بر طبل «قهر» می کوبند!
چه چیزی بهتر از آشتی ملی که؛ بدعهدی آمریکا فراموش شود و قیافه زشت ترامپ در تداوم ایران هراسی و گزینه نظامی روی میز و وعده های
دولت در مورد رفع این دو تهدید در سایه برجام به فراموشی سپرده شود؟
چه چیزی بهتر از آشتی ملی که کسی نپرسد پس این همه آمد و شد
اروپایی ها و بستن قراردادها چه نتیجه ای برای رفع رکود و ایجاد اشتغال داشته است؟
همین مسئله ریزگردها در خوزستان که باعث قطع آب و برق و گاز مردم شده و صدای مردم محروم آن منطقه را درآورده است باید به فراموشی سپرده شود، چون آشتی ملی در دستور کار قرار گرفته است!
کسی که قبل از انتخابات می گوید؛ من به قانون اساسی ، نظام و ولایت فقیه اعتقاد و التزام عملی دارم. امابعد از انتخابات می گوید ؛ فقط گوش به فرمان آشوب در اتاق جنگ نرم لندن و واشنگتن علیه مردم هستم ، و حاضر به هیچ گفتگویی هم نیست چگونه او می تواند با نظام و مردم آشتی کند .کسی که مرز بندی با بیگانگان ندارد و می خواهد شرف و استقلال مملکت را در معرض فروش قدرتمندان و ثروتمندان جهان قرار دهد ، چگونه می تواند با مردم محروم و مستضعف و پا برهنه و شیفته استقلال کشور آشتی کند.دوقطبی سازی های کاذب جایی در افکار عمومی ندارد. صدای طبل دوگانه «آشتی ملی» و «قهر ملی» آن قدر توخالی است که حتی صدایش به گوش کسانی که این سر و صداها را درمی آورند، نمی رسد.