میناب دومین شهر بزرگ هرمزگان + تاریخچه

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج هرمزگان؛ شهرستان میناب یکی از شهرهای تاریخی با جاذبه های دیدنی فراوان در شرق استان هرمزگان قرار دارد، جمعیت شهر میناب طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۶۰ هزار نفر نفر بوده‌و از این نظر دومین شهر بزرگ و پرجمعیت در بین شهرهای استان هرمزگان است.

جمعیت نژادی میناب متشکل از ترکیبی تقریبا در هم بافته از اقوام عرب حاشیه خلیج فارس، ایرانیان اصیل فارس زبان و نژاد، سیاهان آفریقایی که در گذشته به عنوان برده مورد استفاده قوم بسیار ثروتمند و قدرتمند هرموزی ( مینابی ) استفاده می شدند ( زنگباریان )، بلوچ های ناحیه بلوچستان ( همسایه شرقی ) و حالا تعداد زیادی از بشکردی های مهاجر ( که احتمالا از اقوام اصیل آریایی هستند )، منوجانی های مهاجر و کلا مهاجرین شمالی این شهر تشکیل می شود.

در شهر میناب لهجه بندری با کمی تغییر و کلمات متفاوت به کار میرود؛جلگه میناب بیش از ۱۰۰ هزار سال قدمت دارد بنیان شهر میناب را به زمان ساسانیان نسبت می‌دهند اما بعضی از اسناد تاریخی موجود نشان می‌دهد این شهرستان از قدمتی بیش از ۲۵۰۰ سال برخوردار می‌باشد که بدین منظور می‌توان به سفر نامه نئارخوس (نئارکوس)سردار اسکندر مقدونی مراجعه کرد این احتمال نیز هست که این شهر در زمان ساسانیان به آبادانی و رونق رسیده‌است.

از میناب با نامهای مینو، مینا، هرمز، هارموز، و توسط نئارخوس دریانورد مقدونی در سفر نامه اش با عنوان هارموز و یا آرموز نام برده شده‌است.

شاید وجه تسمیه میناب، آب فرآوان و رودخانه پر آب با آب شیرین آن است قدیمی ترین نامی که در کتب تاریخی و در زمان هخامنشی از میناب برده شده شهر اورگانا بوده‌؛ میناب در سال ۱۳۱۰ هجری شمسی در تقسیمات کشوری به شهر تبدیل شد ودر سال ۱۳۳۴ به شهرستان ارتقاء یافت.

از مکان های دیدنی شهر میناب می توان به قلعه بی بی مینو، سد استقلال، پل میناب، بندر کوهستک، خور تیاب، خور آذینی ( حفاظت شده )، باغ های راونگ، بام میناب, معبد عشاق ،قلعه های بجای مانده از دوره های تاریخی و افسانه ای قبل از میلاد و پنجشنبه بازار تاریخی و معروف میناب اشاره کرد.

شهر میناب به عنوان دومین شهر بزرگ استان هرمزگان، از طریق بزرگراه به بندرعباس و سپس به بندر خمیر متصل می‌باشد همچنین، میناب به وسیله جاده‌های اصلی به شهرهای دیگری همچون بندر جاسک، دهبارز(رودان) و کهنوج وصل شده‌است.

سد استقلال یکی از جاذبه های دیدنی میناب

سد استقلال ، نام سدی است در شهرستان میناب  که مطالعه اولیه در سال ۱۳۴۴ آغاز و عملیات اجرائی از سال ۱۳۵۳ شروع ودر سال ۱۳۶۲ بهره‌برداری از آن آغاز شده است.

حجم عظیمی از آب این سد به مصرف آشامیدن و صنایع شهر بندر عباس می رسد و مازاد آن از طریق شبکه های آبیاری به مصرف زمین های کشاورزی و باغات شهرستان میناب می رسد.

«سد میناب» با ارتفاع ۵۹ متر، عرض پی و تاج سد به ترتیب ۵۸ متر و ۳ متر و ترازهای تاج در حداکثر ارتفاع آب و تراز نرمال آب مخزن به ترتیب ۵۰/۱۰۰، ۴۰/۹۹ و ۵۰/۹۸ متر از سطح دریا می‌باشد. زمین‌شناسی، انواع سنگهای رسوبی محل سد که به صورت متناوب قرار گرفته‌اند به شرح ذیل می‌باشند: ماسه سنگ، ماسه سنگ مارنی، ماسه سنگ سیلتی، مارن ماسه‌ای (لای سنگ ماسه‌ای) مارن (لای سنگ، گل سنگ)، مارن رسی (لای سنگ رسی)، سنگهای مزبور مربوط به دوره الیگومیوسن (فارس) می‌باشند. پایه‌های سد که مقدار اعظم فشار سد را به پی‌های صخره أی منتقل می‌کنند بر روی ماسه سنگهای نسبتاً عریض (تقریباً ۱۲ متر قرار گرفته‌اند.)

محافظت مناطق زیر کشت در مقابل سیلابها. تنظیم آب رودخانه، آبیاری نخلستانها بر اساس سیستم جدید آبیاری با توجه به شرایط طبیعی و محدودیتهای آن، مقابله با خطرات شوری زمین بعلت ارتباط آبهای شور زیرزمینی با سطح خاک و علاوه بر ابیاری ده هزار هکتار از زمین‌ها وباغ‌های میناب، قسمت عمدهٔ آب مصرفی شهر بندرعباس را نیز تأمین می‌کند.

بسیاری از این آب‌ها که تاکنون به دریا سرازیر می‌شد، هم اکنون سفره‌های آب زیرزمینی را غنی‌تر ساخته‌ ؛از جملهٔ این آب‌ها، آب‌هایی بود که از اطراف میناب وارد رودخانه می‌شد و سپس به دریا می‌پیوست و بی استفاده به هدر می‌رفت.
حجم آب قابل تنظیم سالیانه : ۲۳۶ میلیون متر مکعب و حجم بتون مصرفی آن ۳۰۰۰۰ متر مکعب با دو دهانه به ابعاد ۲*۲ متر در ارتفاعات ۵/۷۷ و ۹۰ متر از سطح دریا با ضرفیت حداکثر ۱۴ متر مکعب در ثانیه جهت تامین آب کشاورزی دشت میناب وشرب شهر بندرعباس که توسط دو دریچه فرازبند قابل انسداد بوده تعبیه شده است.

دشت میناب در حاشیه دریای عمان ودر فاصله۱۰۰ کلیومتری خاور بندر عباس واقع شده وسد استقلال در ۳ کیلو متری شهر میناب بر روی رودخانه میناب احداث گردیده است.

این سد بر اساس اهداف چند منظوره شامل تنظیم آبهای رودخانه کاهش خطرات سیل ، توسعه سطح زیر کشت وتامین آب شرب بندر عباس احداث گردیده است .

شبکه آبیاری با تحت پوشش قرار دادن ۱۳۲۴۶ هکتار اراضی خالص در سه منطقه شمالی ، مرکزی و جنوبی به طریق ثقلی و ۱۳۸۴ هکتار اراضی ناخالص در منطقه شمالی از طریق ایستگاه پمپاژ ( تیرور) آب مورد نیاز اراضی دشت میناب را تامین مینماید.

طراحی شبکه آبیاری و زهکشی دشت میناب توسط مهندسان مشاور سیتران ، اترس ، استوکی وعملیات اجرایی شبکه شمالی به طول ۷۵/۴۱ کیلو متر توسط شرکت سیویل ، شبکه مرکزی به طول ۰۶/۴۰ کیلومتر بصورت امانی توسط شرکت آب منطقه ای هرمزگان وشبکه جنوبی به طول ۶۷/۱۵ کیلومتر توسط جهاد سازندگی مرکز انجام ودر سال ۱۳۶۵ آماده بهر برداری قرار گرفت