حضرت علی(ع) بزرگ‌ترین معلم تاریخ است

حجت الاسلام بهرامی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری بسیج از ناحیه عشایری در خصوص جایگاه والای حضرت علی (ع) گفت: حضرت على (ع) در روز جمعه 13 رجب  در درون کعبه یعنى خانه خدا به دنیا آمد.پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن‌هاشم بن‌عبد مناف و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود. بنابراین على علیه السلام از هر دو طرف هاشمى نسب است. چنین افتخار منحصر به فردى که براى على علیه السلام در اثر ولادت در اندرون کعبه حاصل شده است بر احدى از عموم افراد بشر چه در گذشته و چه در آینده بدست نیامده است و این سخن حقیقتى است که اهل سنت نیز بدان اقرار و اعتراف دارند.

 

 

وی افزود: حضرت علی(ع) بزرگ‌ترین معلم تاریخ است؛ زیرا بزرگ‌ترین شاگردان را تربیت کرده است، آن حضرت گنجینه الهی است و حتی در کارآفرینی نیز یکه تاز زمان خود است؛ چرا که با ایجاد نخلستان‌ها هم اشتغال ایجاد می‌کرد و هم تولید، حضرت علی(ع) ابوالعجایب است؛ زیرا فضایلی در ایشان جمع شده که در افراد عادی غیر ممکن است.

 

 

وی گفت: اگر همه درختان، قلم، همه دریاها مرکب و همه آسمان و زمین دفتر گردند بازهم نمی‌توان همه فضایل علی را نوشت، او یگانه مولود کعبه است.

 

 

وی در ادامه زندگی علی(ع) را سه قسمت دانسته قبل از اسلام که در کنار پیامبر(ص) بود، بعد از اسلام که در تمام لحظات زندگی پیامبر(ص) چه در مکه و چه در مدینه، در زمان جنگ و غیر جنگ  همراه آن حضرت بودند و همیشه حزن و اندوه را از چهره پیامبر می‌زدودند.

 

 

در این مراسم زندگی علی(ع) پس از ارتحال پیامبر(ص) سومین قسمت زندگی آن حضرت اعلام و تأکید شد: مهم‌ترین دوران زندگی علی(ع) بعد از ارتحال پیامبر بود که با عنایت به سفارش‌های مکرر پیامبر اسلام و حدیث منزلت و داستان عید غدیر خم، حق مسلم آن حضرت غصب شد؛ اما ایشان به خاطر حفظ اصل اسلام نه تنها از حق خود گذشت که حتی با مخالفین نیز مدارا کرد. 

 

 و درپایان سخنان خودبه مقام پدر در دين اسلام  و سیره اهل بیت (ع) اشاره كرد و متذکر شد حقوق والدين در اسلام به ويژه حق پدر بر فرزند بسیار زیاد است، از نظر پیامبر گرامی اسلام پاره اي از اين حقوق پدر بر فرزند اينكه احترام وي را در همه حال بجا آورد، او را بزرگ شمارد و در برابر پدر متواضع باشد و ديگر اينكه در همه امور او را برخود مقدم بشمارد و رفتار فرزند به گونه اي نباشد كه باعث فراهم نمودن زمينه توهين و اهانت به پدر شود، بلکه باید به گونه ای عمل کند تا همه به نیکی از پدر او یاد کنند.