به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از خراسان جنوبی، حسن خسروی یکی از خیرین و بسیجیان شهر خضری دشت بیاض که همیشه برای شکوفایی شهرش گام های مهم برمی دارد و این بار آتش به اختیار برای احیای میراث تاریخی قدمی بزرگ برداشته است.
این شهروند خیر در گفتگو با خبرنگار بسیج اظهارداشت: اهمیت آبانبار در گذشته به حدی بود که بسیاری از خیران اقدام به وقف آبانبار میکردند اما این آبانبارهای موقوفه اکنون به دلیل بینیازی مردم به کاربری آنها، به حال خود رها شدهاند.
وی ادامه داد: آب انبارهای وقفی به تدریج رو به تخریب میروند که میراث فرهنگی کمتر این انبار را مورد رسیدگی قرار می دهد و بسیاری از آنها نیز به رغم آنکه دارای شماره و پلاک ثبتی هستند، ویران شدهاند و تنها نمایی از آنها باقی مانده است.
خسروی خاطرنشان کرد: در بسیاری از مناطق نیز ورودی آبانبارها به زبالهدانی تبدیل شده و کسی متولی جمعآوری زبالههایی که اغلب با وزش باد در ورودیهای آبانبارها تلانبار شدهاند، نیست.
وی عنوان کرد: گرچه این روزها آبانبارها دیگر برای مردم کاربردی ندارند اما حفظ این سازهها ضروری است. زیرا خضری دشت بیاض را با آب انبار ومسجد جامع قدیمش می شناسند.
این بسیجی از خضری بیان داشت: هر موقع گذرم به مسجد جامع مقدس خضری می افتاد سری هم به حوض انبار یا آب انبار قدیمی خضری می زدم و با نگاه کردن به عظمتِ این میراث گرانبها خودم را سرزنش می کردم که چرا باید این میراث بزرگ که هر خشت آن با وضو کار گذاشته شده به این حال و روز بیفتد و سنگ ها و زباله ها آن را اسیر خودشان کنند.
وی اضافه کرد: ده ها پله آب انبار زیر زباله های فراوان پوشیده شده بودند و تنها زیبایی که رؤیت می شد لانۀ چکاوکی بود که ته آب انبار به چشم میخورد و پنج تخم آنها که نشان دهندۀ حیات تاریخ در آنجا بود.
این شهروند خیراندیش یادآور شد: قبل از مرگِ مرحوم پدرم با ریاست میـــراث فـرهنگی قـایـن هماهنگ کرده بودم که آب انبار را سر و سامان بدهیم اما با فوت ناگهانیِ پدرم همه چیز از ذهنم پرید.
وی تصریح کرد: چندین بار این موضوع را به مسئول نمایندگی میراث فرهنگی بخش نیم بلوک یادآوری کردم ولی متاسفانه تمیزی آب انبار که گهگاه حسرت مسافران رو به قلب تاریخ میبرد برای کسی مهّم نبود.
خسروی با بیان اینکه چند روز قبل، آتش به اختیار تصمیم گرفتم تا خودم دست به کار شوم. گفت: با خاک انداز، جارو و بیل سوار موتورسیکلت شدم و خودم رو به آب انبار رساندم.
وی بیان داشت: تمیزکاری داخل این میراث بزرگ در مدّت 7ساعت در طی دو روز تمام شد و روز سوم هم پله های ورودی آماده و به کمک شهرداری گرد و خاک های روی پله ها شسته شدند تا مسافرینی که از این میراث کهن بازدید می کنند سفری هم به دل تاریـخ داشتـه و البتــه تغییــرات دماییِ محسوس رو با پایین رفتن از پله های آب انبار تجربه کنند.