تحلیل (حقوقی) معاهده آب و هوایی پاریس ۲۰۱۵
امروزه تغییرات آب و هوایی جزء مسائل و نگرانیهای قابل‌توجه بسیاری از کشورهای دنیا است. سازمان ملل متحد از سال ۱۹۷۹ میلادی این مسئله را شناسایی کرده و با برگزاری ده‌ها کنفرانس بین‌المللی و تصویب موافقتنامهها و اسناد متعدد سعی در کنترل این‌گونه تغییرات برآمده است و ازجمله این موافقتنامهها می‌توان به موافقتنامه ۲۰۱۵ پاریس اشاره کرد. بنا بر موافقتنامه آب و هوایی پاریس در سال ۲۰۱۵، کشورهای عضو معاهده تغییر اقلیم سازمان ملل، متعهد شدند تا با کاهش انتشار دی‌اکسید کربن در اتمسفر زمین، مانع از گرمایش زمین و تغییر اقلیم جهانی شوند. این موافقتنامه دارای ابعاد و آثار حقوقی مؤثری در نظام حقوقی ایران است که این گزارش سعی در آن دارد به تبیین آثار و تبعات حقوقی موافقتنامه پاریس بپردازد.
این گزارش پژوهشی هم اکنون جهت بهره برداری علمی در قسمت محصولات در دسترس می باشند.
یادداشت امیرمحمد نیک‌آمال | نگاهی تحلیلی به ابعاد اقتصادی و اجتماعی طرح ملی صرفه‌جویی انرژی با مشارکت ۱۵۰ هزار بسیجی
از خانه تا کارخانه؛ وقتی صرفه‌جویی در انرژی به یک مأموریت ملی تبدیل می‌شود
یادداشت | فرشاد عالی
۵۲ مدال؛ وقتی سرمایه انسانی از سرمایه مالی جلو می‌زند
یادداشت / حسین زارع