پشتیبانی نکردن از گروه جهادی با بهانه نبود بودجه/ مسئولین پاسخگو باشند
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از خراسان جنوبی، بار دیگر همراه تعدادی از دوستان لیاقت حضور در اردوی جهادی سه روزه را در یکی از مناطق محروم شهرستان سربیشه پیدا کردم. روستایی که در60 کیلومتری شهرستان سربیشه قرار داشت و حدود 45 دقیقه با این شهرستان فاصله دارد.
حدود ساعت های 10 به روستای چاهخو رسیدیم؛ یک تیم 5 نفره که قرار بود با توجه به بازه زمانی کم به فعالیت هایی از قبیل آموزش قرآن، کارگاه مادرانه و دخترانه، کلاس نقاشی و ریاضی، کلاس معرق ساقه گندم و گونی بافی بپردازیم.
ابتدا که وارد روستا شدیم همراه فرمانده پایگاه خواهران روستا به محل اسکانمان رفتیم؛ تا قبل از اینکه وارد محل اسکانمان بشویم هرگز فکر نمی کردم که روزی وارد یک روستایی برای کار جهادی بشوم که قرار است فقر و محرومیت آن را لمس کنم و با آن محرومیت زندگی!
خانه محل اسکان ما برعکس تمام اردوهای جهادی که با دوستانم رفته بودم از امکانات رفاهی برخوردار نبود، یک منزل با دیوارهای سیاه که علاوه بر اینکه شیشه های بعضی از پنجره هایش شکسته بود ، سرویس بهداشتی آن برق نداشت و آب سرویس هم باید از بیرون تهیه می شد، همچنین هیچ امنیتی در آن منزل نبود (از دیوارهای کوتاه گرفته تا درب منزلی که از داخل قفل نمی شد!)
از دیگر مشکلاتی که در آنجا روبرو بودیم؛ نبود آب در منزل بود که باید مسافت طولانی را برای تهیه آب طی می کردیم که هم برای شست و شو استفاده کنیم و هم برای آشامیدن!
آری چشیدن طعم فقر و محرومیت اهالی روستا در سه روز! سه روزی که شاید یک هفته برای ما گذشت ولی شیرینی اش این بود که بتوانم از این روستا و مشکلاتش بنویسم .
طبق روال قبل، فرصتی برای مصاحبه با یکی از اهالی روستا پیدا کردم تا از زبان آنان با مشکلات این روستا بیشتر آشنا شوم.
- لطفاَ خودتان را معرفی کنید؟
ف . نادی ، 30 ساله از اهالی روستای چاهخو
- چند سال هست که در این روستا زندگی می کنید؟
از بدو تولد
- در این روستا چند خانوار زندگی می کنند ؟
حدود 60 خانوار
- تا حالا گروه جهادی به روستای شما آمده است؟
بله حدود 12-11 سال پیش یک گروه دانشجویی از تهران به این روستا آمدند.
- خدمات و فعالیت آنان در چه زمینه ای بود؟
برنامه های قرآنی و سازندگی انجام دادند. (مسجد روستای ما را آنها ساختند)
- به نظر شما این اردوهای جهادی چه تأثیری دارد و چه بازخورد مثبتی می تواند داشته باشد؟
تأثیرات بسزایی دارد از جمله یادگیری کارهای هنری، آموزش قرآن و مسائل دینی و آگاهی پیدا کردن از احکام دینی و مسائل زندگی.
- انتظارات شما از گروه های جهادی چیست؟
انتظارم این هست که این دوره ها ادامه دار باشد و زمان این دوره ها را افزایش دهند چرا که این دوره خیلی فشرده بود.
- چه حرفی به مسئولین دارید؟
از مسئولین تقاضا دارم که به این روستا رسیدگی کنند چرا که ما آب لوله کشی نداریم ، برای تهیه آب باید مسافت طولانی طی کنیم.
تنها یک تانکر آب در این روستا هست که هر چند مدتی(زمان طولانی) از شهر می آیند وآن را پر می کنند واز آنجایی که فاصله زمانی طولانی هست، ازدحام جمعیت باعث خالی شدن آب تانکر در نصف روز می شود و حتی به خیلی از خانواده ها آب نمیرسد.
مشکل آب این روستا به حدی است که شاید در ماه یکبار یا نهایت دوبار به حمام برویم! این روستا پارک و وسایل ورزشی ندارد ، به حدی که همینطور که خودتان شاهد بودید بچه های این روستا جایی نیست که انرژی خودشان را تخلیه کنند.
آری یکی از دغدغه های ما در این روستا این بود که در محلی که برای اسکان ما تهیه کرده بودند اصلاَ آرامش نداشتیم، هر چند دقیقه یکبار یکی از بچه های روستا درب منزل ما را به بهانه های مختلف میزدند، اوایل رفتارشان برای ما تعجب آور بود ولی طی این مدت متوجه شدیم این رفتارشان دست خودشان نیست چرا که اگر امکانات و مکانی برای تخلیه انرژی شان وجود میداشت هرگز چنین کارهایی از آنان سر نمی زد.
برای تکمیل شدن مصاحبه خودم به سراغ مسئول گروه خود رفتم. فردی که تمام برنامه ریزی های گروه بر دوشش بود:
- مشکلات این روستا از دید شما چگونه بود؟
مشکلات آب این روستا مسئله مهم و چشمگیری بود که اولین بار تا این حد مشاهده نکرده بودم چرا که آب یکی از نیازهای مهمی است که هر فردی به آن نیاز دارد، از بحث های بهداشتی آن گرفته تا مصرفی آن.
- با توجه به مشکلاتی که خودم هم شاهد آن بودم چه حرفی به مسئولین دارید؟
مسئولین ما باید به مناطق روستایی نگاه ویژه ای کنند این روستا مشکل بی آبی دارد ؛همانطور که یکی از اهالی روستا هم اشاره داشتند مکانی و امکاناتی برای تخلیه انرژی بچه های این روستا وجود ندارد، در دوران کودکی با توجه به انرژی زیاد بچه ها باید مکان و وسایلی برای تخلیه انرژی مازادشان وجود داشته باشد.
گروه جهادی ما تا حدی میتواند این امکانات را برای اهالی این روستاها فراهم کند و مسئولیت اصلی بر دوش مسئولین می باشد. من از مسئولین گلایه مند هستم چرا که بجز بسیج هیچ ارگانی چه از لحاظ بودجه و چه از لحاظ بحث فرهنگی هیچ همکاری با ما نمی کنند. حتی یک روحانی و طلبه در اختیار ما با توجه به اینکه تنها گروه جهادی خواهر در سطح شهرستان هستیم قرار نمی دهند و یا یک مربی مهد برای همراهی ما در چنین اردوهایی!
- در بحث اردوهای جهادی تا حالا درخواستی از مسئولین داشته اید؟
بله. من چند باره برای اردوی جهادی به خیلی از مسئولین ادارات شهرستان تماس گرفتند و حتی حضوری خدمتشون رسیدم ولی بجز بسیج سازمان دیگری با ما همکاری نداشتند به حدی که خیلی از آنان در جواب درخواست من گفتند که ما بودجه نداریم و ...
نمیدانم چرا وقتی یک نفر مسئولیتی به دوش می گیرد به این فکر نمی کند که مسئولیت، مسئولیت می آورد! چرا بودجه ی دولت صرف ضروریات نمی شود ! مسئولین ما بدانند در قبال مسئولیتشان باید پاسخگو باشند. یاعلی
