دختر کارآفرینی که "مجری" شدن را هدف دیگرش قرار داده/باور خلاقیت و نیروی جوانی تنها یک شعار است

به‌گزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی؛ اول ذی‌القعده مصادف با میلاد با سعادت حضرت معصومه (س)، به نام روز دختر در تقویم نام‌گذاری شده است، روزی که شاید در حالیکه این روزها رسانه‌ها و فضای مجازی به جای معرفی الگوهای ارزشی، به معرفی الگوهای بی‌ارزشی می‌پردازند که تاثیر منفی و مخربی در تربیت و الگو پذیری زنان و دخترانمان دارد، بهانه‌ای برای دختران موفقی باشد از هیمن زمانه و با همان شرایطی که هزاران دختر ایرانی از آن برخوردار هستند.

امروزه شاهد حضور موفق دختران در عرصه‌های علمی، آموزشی، اجتماعی و فرهنگی در جامعه هستیم، حضوری که امروز بر کسی پوشیده نیست، دخترانی که حالا پا به پای مردان برای رشد کشور تلاش می‌کنند بی‌آنکه تصور کنند در فضای جامعه محصور شده‌اند.

دخترانی که از سرچشمه‌ای الگو گرفته‌اند که او خود نیز با الگوگیری «برترین زن هستی» یکی پس از دیگری جاده تکامل و تعالی را سپری کرد و فاطمه گونه، پای در مسیر عصمت و پاکی نهادند.

آری، بسیاری از مشکلاتی که امروز در جامعه با آن درگیر هستیم به علت نداشتن الگوی صحیح در زندگی است و اگر مادران ما درست ایفای نقش کنند قطعا تربیت دخترانی شایسته و در نتیجه آینده‌ای تضمین شده برای جامعه‌مان خواهیم داشت.

فاطمه فراهانی شیرین‌آبادی، نوجوان کارآفرین اراکی یکی از دخترانی است که به پشتوانه همت و اراده‌اش در جامعه‌ای که من و شما در آن زندگی می‌کنیم خوش درخشیده است. به بهانه روز دختر به سراغش رفتیم و دقایقی را با او به گفتگو نشستیم.

*از او می‌خواهم تا خودش را برای‌مان معرفی کند و بگوید چند سال است که در عرصه هنر و صنایع دستی فعالیت دارد؟

*من فاطمه فراهانی 19 ساله هستم که در رشته علوم تجربی تحصیلاتم را به پایان رسانده‌ام. سال گذشته در کنکور موفق شدم در رشته پرستاری قبول شوم ولی آروزیم این است که در رشته "اجرا و گویندگی" ادامه تحصیل دهم. برای همین امسال هم در کنکور سراسری شرکت کردم و امیدوارم بتوانم در رشته‌ای که علاقه قلبی ام است قبول شوم.

از سن 16 سالگی کار اجرای صحنه را شروع کردم و در کنار آن کار قلم زنی را آغاز کردم ولی به شکل حرفه‌ای از سن 18 سالگی و با دریافت گواهی مهارت از سازمان فنی و حرفه‌ای اراک با جدیت بیشتری کار را ادامه دادم. در کنار قلم‌زنی فعالیت عکاسی و سفالگری را انجام می‌دهم.

در سن ۱۸ سالگی کارگاه آموزشی خود را در زمینه قلم زنی با هزینه ۱۵۰ هزارتومان راه اندازی کردم و موفق شدم برای 5 نفر دیگر فرصتی شغلی ایجاد کنم.

*چرا قلم زنی؟ محدودیت‌ها و مشکلات این حوزه را برای‌مان بگوئید؟

هنرقلم زنی از صنایع دستی قدیمی است که از گذشتگان به ما رسیده است. طرح های قلم زنی در گذشته طرح و نقش های متنوعی نداشته اند ولی امروز در هنر قلم زنی تنوع ایجاد شده است. شاید یکی از دلایل آن این بوده است که در گذشته اکثرا مردان به حرفه قلم زنی می پرداختند و بیشتر جنبه درآمدزایی داشته است، اما امروز با ظریف کاری هایی که زنان در این هنر انجام می دهند طرح و نقش های متنوع و زیباتری به وجود آمده است.

من هرگز خودم را محدود نکردم تلاش کردم در هر حوزه‌ای که علاقه دارم ورود کنم و در آن زمینه تلاش خود را به کار بگیرم. نکته‌ای که جوانان ما باید نسبت آن توجه داشته باشند این است که دست از علایق خود نکشند و آن را دنبال کنند چراکه معتقدم علایق به تبع فکر و ایده را به همراه خود می‌آورد و پلکانی برای صعود می‌شود.

*برای اینکه به این جایگاه امروز خود برسید توسط ارگان‌ها و نهادها حمایت شده‌اید؟

اینکه ارگان یا دستگاه خاصی از ما حمایت کند باید بگویم خیر؛ ولی خوب بیشتر سفارشاتی که به ما داده می شود از ارگان هایی مثل بانک ها یا سازمانها است که برای جوایز اهدایی به کارکنان خود هنر قلم زنی را انتخاب می کنند. بخشی از مشتریان ما دختران جوانی هستند که از این هنر برای جهیزیه خود سفارش می دهند.

ما هم از ظرفیت فضای مجازی غافل نشده‌ایم و در شبکه‌های اجتماعی سعی کرده‌ایم که کارهای هنری خود را به دیگران معرفی کنیم. البته باید گفت که کیفیت کار خود باعث می‌شود که استقبال خوبی داشته باشیم.

البته باید بگویم که به من 18 ساله اعتماد شد تا توانستم امروز به این جایگاه دست پیدا کنم. مسئولان نباید ظرفیت جوانان را دست کم بگیرند متاسفانه مسئولان ما تنها شعار می دهند که جوانان را باور ندارند در عمل هیچ؛ اگر جوانان را باور کنند همین ایده و فکر جوانان خود بزرگترین سرمایه است که می تواند گره‌گشای بخشی از مشکلات باشد.

متاسفانه در حوزه صنایع دستی از هنرمندان انگونه که بایسته و شایسته است حمایت نمی‌شود و ظرفیت‌های حوزه صنایع دستی کشور مورد غفلت قرار گرفته تا جایی که شاهدیم اجناس چینی حتی در این حوزه نیز ورود کرده‌اند که خوب این جای تاسف دارد.

*تاکنون نمایشگاهی برگزار کردید؟

تولیدات هنری خود را تاکنون در دو نمایشگاه خصوصی در معرض دید علاقه‌مندان گذاشته‌ام. و خدا را شکر که استقبال مردمی از این کارها زیاد است و خوشبختانه تا به حال از نظر فروش مشکل نداشته‌ام که بگویم کارها را ناچار به قیمت پائین به فروش رسانده‌ام.

خوشبختانه درآمدزایی در این حوزه کم نیست اما اگر بازارچه دائمی باشد که م به راحتی کارهای هنری خود را به فروش رسانم به طور قطع با گسترش کارگاه خود می توانم زمینه شغلی بیشتری را برای دیگر جوانان فراهم سازم.

متاسفانه یکی از مشکلات من در این زمینه این است که کارت مربیگری به من نمی‌دهند، فنی و حرفه‌ای چند سالیست که کارت مربیگری صادر نمی کند و خوب تا این کارت را هم نداشته باشم بهترین کار را هم که داشته باشم نمی توانم در یک آموزشگاه معتبر به آموزش بپردازم.

*می‌توان به هنر قلم زنی به عنوان یک شغل ثابت نگاه کرد؟

به هیچ وجه؛ چراکه در واقع بیشتر به عنوان یک فعالیت تفننی و علاقه‌ای به آن نگاه می‌کنم. علاقه اصلی خودم کار "اجرا در تلویزیون" است و تاکنون کارهای زیادی در حوزه اجرا انجام داده‌ام.

تنها زمانی می توان به این هنر به عنوان یک کار درآمدزا نگریست که حمایت لازم را از آن داشته باشند.

من همیشه تلاش کرده‌ام تا به انچه که آرزویم است دست پیدا کنم و برای این کار هم تنها به توان خود تکیه کرده‌ام و مطمئن هستم اگر امسال نتوان سال بعد و سال بعد فرصت دارم و به اهدافم دست پیدا خواهم کرد.

*هزینه‌هایی که از کارآموزان دریافت می کنید چقدر است؟

من به وضعیت معیشتی کارآموزانم نگاه می کنم و همیشه سعی کرده‌ام انصاف را در مورد تک تک آنان مراعات کنم.

*به دیگران توصیه می کنید وارد این حرفه شوند؟

هنر زیباست و اگر درآمدزا هم نباشد در واقع فرصتی را فراهم می کند که ایده پردازی کنیم. آنچه را خلق می کنیم برای‌مان آرامش بخش خواهد بود و این حس بهترین حس و زیباترین حس است که زندگی را از یکنواختی خارج می کند.

متاسفانه اقدامات درخور توجهی در حوزه معرفی صنایع دستی و معرفی هنرمندان تاکنون صورت نگرفته است. صادرات تولیدات قلم زنی کار بسیار دشواری است و متاسفانه تاکنون حمایتی از سوی مسئولان برای صادرات این هنرها صورت نگرفته است. و جای تاسف است که بازارهای داخلی را نیز حتی در عرصه‌های هنر اصیل ایرانی تولیدات چینی تسخیر کرده است.

*تسهیلات چطور تاکنون استفاده کرده‌اید؟

دریافت تسهیلات با کارمزد 18 درصد به هیچ وجه برای یک هنرمند صرفه اقتصادی ندارد و م اگر هم بتوانم اصلا تسهیلات نمی گیرم چراکه برکت کارم هم می برد. مراجع ما چقدر بگویند وام‌های بانکی ربا است متاسفانه ما گوش نمی کنیم.

سازمان هایی مانند صنایع دستی و میراث فرهنگی به نوجوان ها اعتماد نمی کنند، اگر مسئولان جوان ها را جدی بگیرند و به استعداد و خلاقیت جوان ها احترام بگذارند؛ ما می توانیم کار خود را گسترش بدهیم و حتی به عنوان صنایع دستی کشورمان هنر قلم زنی را به کشورهای دیگر صادر کنیم.

ما حتی در معرفی محصولات صنایع دستی خود به سایر کشورها موفق عمل نکردیم. باعث تاسف است که چین هنر قلم زنی ایران را به صورت ماشینی و پرس تولید و به کشور ما صادر می کند. اما من به عنوان یک هنرمند در این زمینه متاسفانه به دلیل اینکه تضمینی برای فروش تولیداتمان وجود ندارد، نمی توانم به عنوان حرفه ای مداوم آن را ادامه بدهم.

*به عنوان یک دختر چه کسی در زندگیتان الگو بوده است؟

من همیشه به اینکه دختر هستم افتخار می کنم. قهرمان زندگی همه دختران جامعه پدرشان است ولی قهرمان زندگی من به غیر از پدر، مادرم بوده است و تمام تلاشم را می کنم تا شبیه او باشم و در آخر باید بگویم که من عاشق مادرم هستم و همه موفقیت هایم را مدیون تلاش و زحمت ایشان می دانم.

انتهای پیام/