خیرینی که نه دوست دارند سخن رانی های دهن پرکن داشته باشند و نه کارگروه های آنچنانی تشکیل دهند بلکه بی منت با هزینه شخصی خود در پی جبران کمبود های عمیقی هستند که بوکان به واسطه بی مسئولیتی مسئولان شهرستانی و نامهربانی های مدیران منطقه ای سالیان متمادی است از آن رنج می برد.
اکنون بوکان را باید جدای از شهر عروسان که دیگر این نام را به واسطه ضعف های کلان مدیریتی برازنده خود نمی داند شهر خیرانی نام گذاری کرد که آمده اند تا با هزینه شخصی خود بار دیگر بوکان را همان عروسی کنند که شاعران و هنرمندان این سرزمین در نوشته های خود از ان یاد کرده اند.
بی گمان حضور انوشيروان محسنى بندپى، رئيس سازمان بهزيستى کشور و معاون وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به بوکان و افتتاح ساختمان اورژانس اجتماعی این مهم را روشن کرد که اگر حضور پررنگ خیرین نباشد مسئولان بوکانی در طول دوران خدمت خود هیچگاه مفتخر به قیچی کردن روبان قرمز افتتاحها نمی شدند.
هرچند شاید اکنون خیرین بوکانی خود راضی به نوشتن چنین یادداشتی هم نباشند چون آنان کار را برای رضای خدا و خلق خدا انجام می دهند نه ژست گرفتن گفتن من اینم و آنم.
امید است به واسطه حضور طیف گسترده ای از خیرین در بوکان که روز به روز به تعداد آنان و موسسات تحت حمایتشان افزوده می شود شاهد ارتقاء امکانات و همچنین کاهش مشکلات عدیده شهرستان باشیم.