به گزارش خبرگزاری بسیج، یادداشت سعید برنجی مسئول روابط
عمومی و تبلیغات سپاه ناحیه ایلام درباره دهه کرامت به شرح ذیل است:
چند
سالی است که جهت پاسداشت برخی از ایام و به دلیل این که اتفاقات مهمی در طی چند
روز پیاپی افتاده است و به دلیل اهتمام ویژه برای روز خاص برایش دهه می گذارند و
آن دهه را با عنوانی خاص نام گذاری می کنند. ده روز اول ماه ذی القعده نیز یکی از
همین ایام خاص است که به عنوان دهه کرامت نام گذاری شده است. دهه کرامت که با
ولادت حضرت معصومه(س) در اول ماه ذی القعده آغاز و با ولادت حضرت
امام رضا (علیه السلام) در یازده ذی القعده پایان می یابد؛ فرصتی است که با این
خاندان کریم آشنایی و ارتباط بیشتری پیدا کنیم. از آنجا که وجه تسمیه و دلیل نام
گذاری برای هر عنوان خاص چیزیست که ذهن جستجوگر انسان همیشه به دنبال آن است در
این مطلب به بررسی دلیل نام گذاری این دهه به عنوان «دهه کرامت» می پردازیم
یکی
از صفات خداوند متعال کریم است. او تاج کرامت خویش را بر سر انسان نهاده و در کتاب
آسمانی قرآن فرموده است: «وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنی آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِی
الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ» (اسراء: آیه 70) (ما تکریم کردیم فرزندان آدم را و...)
کرامت،
تکریم، کریم و کریمه همه از یک ریشه اند و می توان معادلی چون بزرگواری،
بزرگداشت، بزرگوار را برایشان در نظر گرفت
خداوند
انسان را استعداداً و بالقوه کریم آفریده و بهترین شکل و قوام را از میان موجودات
به او بخشیده است اما برخی انسان ها آن استعداد بالقوه خویش را به فعلیت در آورده
اند نه همه ایشان
کاملترین
انسان یعنی پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) که مقربترین مخلوق به خداوند است تا
جائی که در شب معراج به مقامی رسید که جبرئیل توان و یارای طی مسیر با او را
نداشت، گفت: «جبرئیلا، بیا اندر پی ام» گفت: «رو رو من حریف تو نیم». (مثنوی
معنوی، دفتر چهارم، ص 35)
این
پیامبر که اشرف مخلوقات است هدف از بعثت خویش را تتمیم مکارم اخلاق می داند و می
فرماید: «بُعِثتُ لاُتَمِّمَ مَکارِمَ الاخلاقِ». (صابری یزدی، علی رضا، الحکم
الزاهره، ص383)
اکنون
این سؤال پیش می آید که مکارم اخلاق چیست که هدف بعثت پیامبر (صلی الله علیه و
آله) است و چه ربطی بین این قضیه با دهه کرامت است؟
در
روایتی در توضیح مکارم اخلاق فرموده اند: وصل کردن با کسی که از تو قطع کند. اعطا
کردن به کسی که از تو دریغ کند و بخشش کسی که تو را محروم کند
اکنون با چیدمان پازل، خدا کریم است، پیامبر کریم ترین مخلوق است. هر کس می تواند کریم باشند، اما هر کس به اندازه ای که صفات کریمه را خود ایجاد کرده، برخی کریم و برخی کریمترند؛ کسی که بدون چشم داشت به رفتار دیگران کرم کرد، دارای مکارم اخلاقی است و استعداد کریمانه او بارز شده است. کم کم به وجه تسمیه دهه کرامت نزدیک می شویم و در می یابیم دهه کرامت با ولادت دختری آغاز می شود که در میان اهل بیت علیهم السلام کریمه لقب گرفته است و در حال حیات پس از رحلت شهادت گونه اش، بدون هیچ چشم داشتی همواره کرامت کرده و مشکلات بزرگ افراد بسیاری را حل نموده و علما و فضلای بسیاری ریزه خوار سفره کریمانه این بانوی بزرگ بوده و هستند و ماجراهای کرامتش کتاب ها و دلنوشته های بسیار است و از این کرامت بیشتر که زائرینش را شفاعت می کند؟ و بالاخره دهه کرامت به میان رسیده، برادری از این خاندان یعنی احمد بن موسی علیهما السلام که معروف به شاه چراغ است متولد می شود که از امامزادگان کریمی است که خاص و عام از کرامت های این بزرگوار بهره ها گرفته اند.
حسن
ختام دهه کرامت فیضان اقیانوس پهناور الطاف بی کران سرسلسله کریمان را تداعی می
کند یعنی ولادت انیس النفوس، امام الرئوف همان آقای کریمی که هرگاه در حال حیات
کرامت می کرد چهره از سائل بر می گرفت که مبادا چشم او در چشم سائل قرار گیرد و
سائلش شرمنده شود؛ بدون اینکه خراسانی احساس شرم کند، دویست دینار از درون خانه
دست بیرون کرده می بخشد. (مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 49، ص 101، ح 19) از
زمان غروب خورشیدش در طوس تاکنون مشرقی بی غروب ایجاد کرده که همواره خاص و عام،
مسلمان و غیر مسلمان سر سفره ی کرمش جلوس کرده و از خوان کریمانه او بهره های
معنوی و مادی فراوان گرفته اند؛ حالا پازل ها در کنار هم جور شدند و دهه کرامت
تصویرش کامل شد