به گزارش خبرگزاری بسیج، «فرشاد مؤمنی» اقتصاددان حامی دولت در مصاحبه با روزنامه قانون
گفت: «تولید، به فاجعه آمیزترین شرایط خود رسیده است و بیشتر عامه مردم به
طرز فاجعه آمیزی در فقربه سر میبرند. این مقوله در شرایطی ایجاد شده است
که مفت خواران، دلالان و رانتجویان حاکمیت سرمایهای خود را به شیوهای
منحصر به فرد در این اقتصاد اعمال میکنند. به عبارتی این شرایط ناشی از
همین عملکرد آنهاست».

روحانی در شرایطی توانست در خرداد ۹۲ رئیس دولت یازدهم شود که وعده گشایش
اقتصاد ایران را در ۱۰۰ روز داده بود و امیدوار بود که با توفیق در مذاکرات
هستهای، وضعیت معیشتی مردم را بهبود ببخشد؛ اما نه تنها در این چهار سال
وضعیت معیشتی مردم بهتر نشد، بلکه اقتصاد ایران به چنان رکودی دچار شد که
به گواه اکثر اقتصاددانان و فعالان اقتصادی نمونه آن در سالهای بعد از
پیروزی انقلاب اسلامی بیسابقه بوده است. یکی از ثمرات این رکود تعطیل شدن
معروفترین برندهای اقتصادی کشور است. آمارهای غیررسمی نشان میدهد که
تعطیل شدن بیش از ۳۰ کارخانه معروف و قدیمی به بیکار شدن حدود یک میلیون
نفر طی چهار سال گذشته انجامیده است.
علاوه بر این، متاسفانه در حال حاضر وضعیت بنگاههای کوچک و زودبازده نیز
طبق آمارهای متعدد، بسیار نگرانکننده است و بیشتر از ۵۰ درصد این بنگاهها
با نصف ظرفیت کار میکنند و بقیه راکد هستند.