تولید تیلاپیای داخلی و خطرات دوباره زیست محیطی/ضربات واردات تیلاپیای مسموم با co به کاهش تولید داخلی ماهی

گروه اقتصادی خبرگزاری بسیج: اشاره: واردات بی رویه ماهی از کشور چین در عین آنکه مشابه آن در داخل کشور تولید می شود ضربه بزرگی به صنعت شیلات کشور زده است. متاسفانه طی چند سال اخیر علیرغم تاکیدات مقام معظم رهبری مبنی بر پیاده سازی سیاست‌ها و برنامه‌های اقتصاد مقاومتی و نیز درون زا کردن تولیدات، مسئولین و دولتمردان به شعار اکتفا کرده و گاهی برنامه های عادی و روزمره دولتی را با برچسب اقتصاد و مقاومتی دنبال کرده اند.

از طرفی با وجود استعدادها و امکانات بالقوه در کشور امکان پرورش ماهی در بالاترین سرعت و کیفیت وجود دارد بر همین اساس انتظار می رود تا دولتمردان برای حمایت و پشتیبانی تولید کنندگان ماهی این غذای سالم و غنی برنامه ریزی داشته باشند اما سالیان اخیر شاهد واردات بی رویه و بی منطق انواع ماهی از کشورهای خارجی هستیم.

بر همین اساس با دکترحمید عبدالله پور بی ریا، استادیارگروه شیلات دانشگاه آزاد اسلامی و رئیس هیئت مدیره اتحادیه ماهیان سردابی استان گیلان گفتگویی ترتیب داده ایم. وی اکنون خود جزو تولید کنندگان و کارشناسان تولید داخلی است که البته اطلاعات ذیقیمتی هم نسبت به واردات بی رویه ماهی مسموم تیلاپیا از چین دارد.

دکترحمید عبدالله پور بی ریا، استادیارگروه شیلات دانشگاه آزاد اسلامی و رئیس هیئت مدیره اتحادیه ماهیان سردابی استان گیلان در گفتگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری بسیج در پاسخ به این سوال که تولید قزل الا قبل از واردات لاشه تیلاپیا در کشور چند تن بوده است؟ و بعد از واردات لاشه تیلاپیا چقدر است؟ گفت: بالاترین امار قبلی 150000 تن بود والان هم بین 80000 تن تا 100000 تن آمار می دهند؛ البته بنده به هیچ وجه به آمارهایی که شیلات می دهد نمی توانم اعتمادبکنم ؛ چون شیلات براساس ظرفیت اسمی مزارع مجوزدار آمار تنظیم می کند حال اینکه بعضی مزارع بیش از چندبرابر ظرفیت اسمی دارند تولید می کنند و برخی دیگر به علت بیماری ویروسی خشک هستند .

وی در پاسخ به این سوال که چرا خود دولت متولی اقتصاد مقاومتی مجوز واردات لاشه تیلاپیا که (مشابهش قزل با کیفیت تولید داخل می باشد) را صادر می کند؟ تصریح کرد:راستش این سوالی است که بایستی از آقایون دولتی سوال کرد اقایون هرجا که به نفعشان باشد قانون را به نفع خودتفسیرمی کنند در این زمینه هم استدلال شان اینست که درست که ما تولید ماهی داخلی داریم ولی تیلاپیا نداریم پس اگر تیلاپیا وارد کنیم خلاف گفته رهبری عمل نکرده ایم.که البته این حرف زور و کلاه شرعی است که به علت سود سرشار واردات خیلی ها نمی توانند ازآن بگذرند و می روند دنبال تفسیرقانون.خوب ما سانتافه هم تولید داخل نداریم پس چرا ما حق نداریم با همان قیمتی که مردم کشورهای حاشیه خلیج فارس این ماشین را می خرند ما هم بخریم.

 عبدالله پور عنوان کرد: جوابش کاملا روشن است . چون کارخانجات خودرو سازی لابی می کنند با مجلس و ما به جای اتحاد با یکدیگر و استفاده از ظرفیت افراد ذی نفوذ در این صنعت و گرفتن حق خودمان از طریق مجلس و سایر نهادها به جان یکدیگر افتاده ایم و تا یکی می خواهد قدمی برای همکاران بردارد می گویند فلانی پست طلب است و دنبال چیزهای دیگه است و....

وی در پاسخ به این سوال که با کدام استدلال عقلی ومحاسباتی برخیها تولید تیلاپیا را در کشور هم منطقی وهم در راستای اقتصاد مقاومتی ارزیابی می کنند؟ گفت: در حال حاضر دربزرگترین بازار مرکزی عرضه ماهی قزل سردابی کشور در( بعثت تهران) قزل به کیلویی حدودا ۸۳۰۰تومان از تولیدکننده خریداری میشود در حالیکه قیمت تمام شده قزل بیش از کیلویی ۱۰۵۰۰تومان بسته به نوع وفاکتورهای پرورشی هزینه بر می باشد. بنده که این کار رامنطقی نمی دانم . بهتر است کسانی که این کار را منطقی می دانند جواب این سوال رابدهند.

استادیارگروه شیلات دانشگاه آزاد اسلامی در پاسخ به این سوال که كشورهاي چين وغيره چگونه توانستند از آلودگي آبهاي خود و تخريب محيط زيست براي پرورش ماهي تيلاپيا جلوگيري كنند؟ تصریح کرد: راستش من اطلاعاتی از جغرافیای کشورچین ندارم شاید آن کشور مثل کشور ما تالاب و منابع پشت سد و غیره نداشته باشد ویا سخت گیریهای بیشتری داشته باشد بهتراست دوستانی که از چین بازدید انجام داده اند پاسخ این سوال را بدهند اما من فقط یک چیز را مطمئن هستم که ما آن کشوری نیستیم که بتوانیم این موضوع را کنترل بکنیم . چون آزموده را آزمودن خطاست. بارها این اتفاق در کشور ما افتاده است. به عنوان مثال آزولا را وارد کشور کردند برای مقاصد محدود وخاص اما ازکنترل خارج شد و آفت شد؛ آمور را در تالاب هامون ریختند برای کنترل نی ولی همه نی ها را ازبین بردند.

وی افزود: میگوی بزرگ اب شیرین macrobrachium rozenbergii را برای پرورش در مناطق جنوبی وارد کردند . اما همراه آن یک گونه دیگه از همین جنس که اصلا تجاری نیست و رشد ندارد وارد شد ونمی دانم چطور سراز شمال و تالاب انزلی درآورد که الان بصورت آفت درآمده و رقیب غذایی ابزیان دیگر است و خودش هم هیچ وقت به سایز بازاری نمی رسد و دهها مورد دیگر.