گروه اقتصادی خبرگزاری بسیج: اشاره: یکی از مهم ترین چالش های پیش روی حوزه اقتصادی تقویت تولید داخلی و عملی کرن سیاست های اقتصاد مقاومتی است.از طرفی بخش کشاورزی و شیلات می تواند به عنوان یک بازوی قدرتمند در تقویت بنیان اقتصادی کشور مؤثر باشد . یکی از حوزه هایی که کمتر در بخش کشاورزی به چشم میآید بخش شیلات کشور است. شیلات و مقوله مهم ماهی یکی از مهمترین مواد غذایی سبد خانوار است که با وجود استعدادها و امکانات بالقوه در کشور امکان پرورش ماهی در بالاترین سرعت و کیفیت وجود دارد.
اما اکنون بخش شیلات و به خصوص پرورش ماهی های سردابی و گرمابی با چالش بزرگ واردات ماهی خارجی از جمله تیلاپیا مواجه هستند که ضربه ی سنگینی را به تولید داخلی وارد کرده است. بر همین اساس انتظار می رود تا دولتمردان برای حمایت و پشتیبانی تولید کنندگان ماهی این غذای سالم و غنی برنامه ریزی داشته باشند. در همین راستا سعی کردیم تا از نزدیک با مشکلات عدیده برخی تولیدکنندگان ماهی سردابی از جمله قزل آلا آشنا شویم.
خبرگزاری بسیج بر آن شده است تا به صورت مستند و حضوری از مراکز پرورش ماهی و نیز فعالان عمده این صنعت، این مهم را پیگیری کند. همچنین در این بخش و بر همین اساس گفتگویی با آرش نبی زاده، مدیرعامل اتحادیه سراسری ماهیان سردابی و نیز از منتقدین واردات ماهی تیلاپیا از کشور چین ترتیب داده ایم که از نظرتان می گذرد:
آرش نبی زاده، مدیرعامل اتحادیه سراسری ماهیان سردابی در گفتگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری بسیج، گفت: ما در کشور ماهی مولد داریم اما چون بر روی نسل سازی و اصلاح ژنتیک کار نکرده ایم کیفیت ماهی های مولد ما در مقایسه با کیفیت ماهی های مولد خارجی پایین است.

وی افزود: من نمی گویم اختلاف این کیفیت بین صفر تا صد است در واقع اگر کیفیت تخم های خارجی صد باشد کیفیت تخم های ایرانی ۷۰ درصد است اما بحث های اقتصادی این چیزها را نمی شناسد لذا تولید کننده برای حاشیه سود بیشتر به دنبال تخم های خارجی می رود.از طرفی استفاده از تخم های خارجی، قیمت تمام شده محصول ما را بالا می برد لذا نمی توانیم در جهان با کشورهایی مانند ترکیه و شیلی و غیره رقابت داشته باشیم.به هرحال میتوان با اتخاذ روش هایی جلوی واردات بی رویه تخم ماهی را گرفت و آن را کنترل کرد.
* جداسازی حوزه بهداشت آبزیان از شیلات، اتفاق شومی بود
نبی زاده عنوان کرد: در مورد قیمت تمام شده غذای ماهی باید گفت که یک اتفاق بدی که رخ داده آن بود که قسمت بهداشت آبزیان از شیلات جدا شد این قسمت به دفتر آبزیان در سازمان دامپزشکی منتقل شد این جدا شدن چند عیب داشت اولین ایراد آن این بود که اگر در مورد کیفیت غذای ماهی مشکلی پیش می آید شیلات تقصیر سازمان دامپزشکی می اندازد و سازمان دامپزشکی تقصیر شیلات.
وی افزود: بر همین اساس بود که زمانی تخم های بیمار وارد کشور شدند و هیچکس مسئولیت آن را بر عهده نگرفت لذا سازمان شیلات و سازمان دامپزشکی هرکدام کار خودشان را می کنند اما این وسط سر تولیدکننده ماهی بی کلاه می ماند.
* دامپزشکی به کیفیت غذای ماهی کاری ندارد
نبی زاده تصریح کرد: سازمان دامپزشکی غذای ماهی را تنها از لحاظ بهداشتی مورد بررسی قرار می داد و کاری به کیفیت آن نداشت در حالی که این دو موضوع جدا هستند یعنی بحث کیفیت با بحث بهداشت غذا دو موضوع کاملا متفاوت است بر همین اساس گاهی یک غذای سالم ضریب تبدیل یک و یک غذای سالم دیگر ضریب تبدیل سه دارد.
وی خاطرنشان کرد: غذای ماهی ای که ضریب تبدیل ۳ دارد اگرچه سالم است اما از نظر اقتصادی به صرفه نیست.گفتنی است بیش از این غذاهای ماهی که توسط شرکت های داخلی تولید می شد علاوه بر بهداشتی بودن کیفیت بالایی نیز داشتند.